☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘۷ تیر زادروز محمدحسین مهدوی"م.موید"(زاده ۷ تیر ۱۳۲۲ عراق) شاعر۶ادبیات…
انتشار: 2026/06/27 16:31 UTC
☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘۷ تیر زادروز محمدحسین مهدوی"م.موید"(زاده ۷ تیر ۱۳۲۲ عراق) شاعر۶ادبیات فارسی را در مدرسه ایرانیان عراق فراگرفت و از ۱۴ سالگی بهسرودن شعر پرداخت. نخستین بار شعرش در انجمن ادبی «خوشه» چاپ شد و بعد آثار بیشتری از او در جزوه شعر و همچنین مجله فردوسی در طول سالهای دهه چهل انتشار یافت. او آنگونه که در کتاب «صور و اسباب شعر» نوشته اسماعیل نوری علا، دستهبندی شده، بهلحاظ سبک شعر بهجریان شعری موجنو و شعر حجم تعلق دارد. وی همچنین عضو نخستین کانون نویسندگان ایران بود که بههمت جلال آلاحمد تأسیس شد و در آن شاعران و نویسندگان دیگری چون محمدعلی سپانلو، سیمین دانشور، رضا براهنی و... حضور داشتند.زندگینامه بهقلم "م.موید"سایه اولی بود آن سایه، بام سیب بود آنجا که من در آن زاده شدم، ۷ تیر ۱۳۲۲ نجف اشرف. زادگاهم گاهواره هارمونیک از تابش و آوا و آوانوشت بود. کتابخانه پدر مهد کودکیام بود، نواخت چشم بود، پدر ایرانی روحانی و مادر زار از ستمبارگی جهان و سیاهپوش همیشه. موسیقی خوابگاهم در سکوت نیمه شبان ترنمهای محرمانه بود. پدر نیایش میکرد، گاهی از تن هموار و آبی ترنمها دریا باری از صدای کلام و چرخش فروچگان اشک بر میآمد و چنان بالا میگرفت که صدای فروچگان آن را میشنیدم. تا سیکل اول دبیرستان آنجا بودم. ایرانیان، دبستان و دبیرستان بهنام علوی ایرانیان داشتند و من از آنجا داد و ستد کلمات را آغار کردم و همین نام علوی ایرانیان کار خودش را کرد. پس آنگاه به ایران آمدم، به لاهیجان و تاکنون در آن بهسر میبرم، مگر ۱۱ سال که اینجا و آنجا بودم؛ به ماموریتهای اداری یا تحصیل دانشگاهی که در اصفهان سپری شد. از آنجا، از بام سیب، شگرف. شگفتی واژه گلنار شد و کمی ماه آغاز شد. در صحن امیر مؤمنان پدر شگفتی را با با...(روشنی طلعت تو ماه ندارد) سریان فرمود، و گام بهگام دست دل و جانم را میگرفت: کاری بهکار چیزهای دیگر نداشته باش. حرفهایش بهکنار سلاست گفتارش را بگیر. ایرج میرزا میگفت و بههمین سان، نشریات ایرانی بهوفور میرسیدند، آنگاه نیما دریافت شد و دیگران که فرزندان ناخلفش از فرزندان خلفش خلفتر بودند و آنجا هم نازک الملایکه بود و نزارقبالی و شعر ترجمه به ایران که رسیدم میدانستم سرایش دارم. شاملو و فروغ بهبسیاری و شاملو و احمدی بهشدت حضور داشتند و من این شدم که نیست.اما همچنان نشان طعم گندم، دامن مرا گرفتهاست و من همچنان مینوازم.آثارکتابهای شعر:به سپیدی تاج محل دستاس هنوز میچرخد مگر با لبخنده ماه پروانه بیخویشی من گلی اما آفتاب گردان پندار آبی نرگس هنوز سیمابهای سیمین درخش شبانه سیب سیاه غزلواره های هزار بیخوانش پرندگان تو کجاست؟ سهبار میگویم گلسرخ کارهای شعری"دوجلد" زیر درخت آفتاب ساعت هنوز گل سرخ است آوندکتابهای ادبی پژوهشی:حسین علی همان همیان🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘#محمد_حسین_مهدوی، ز