🔴 تدوین استراتژی امنیت ملی اسرائیل: ابعاد هسته‌ای۲۸ ژوئن ۲۰۲۶، نوشته پروفسور لوئیس رنه برس*مقاله دی…

🔴 تدوین استراتژی امنیت ملی اسرائیل: ابعاد هسته‌ای۲۸ ژوئن ۲۰۲۶، نوشته پروفسور لوئیس رنه برس*مقاله دیدگاه‌های مرکز بسا (BESA) شماره ۲٬۳۹۲، ۲۹ ژوئن ۲۰۲۶*خلاصه اجرایی:هر دولت جدید در اسرائیل اکنون قانوناً موظف است تا ظرف ۱۵۰ روز پس از تشکیل رسمی خود، یک استراتژی مدون امنیت ملی تهیه کند. اگرچه دکترین و استراتژی هسته‌ای احتمالاً به بالاترین سطوح طبقه‌بندی امنیتی محدود خواهد شد، اما هیچ چیز نمی‌تواند تأثیر وجودی (حیاتی) بیشتری برای اسرائیل داشته باشد. علاوه بر این، در زمانی که تهدیدات اصلی علیه اسرائیل از سوی ایرانِ هنوز پیشا-هسته‌ای و برخی گروه‌های نیابتیِ فرو-ملی ناشی می‌شود، شورای امنیت ملی باید کاربردهای گسترده‌تر و صریح‌تر بازدارندگی هسته‌ای را در نظر بگیرد. تصمیم‌گیرندگان اسرائیل باید تغییرات تدریجی اما سریعی را از «ابهام هسته‌ای عمدی» به «افشای هسته‌ای گزینشی» آغاز کنند. در غیر این صورت، اورشلیم مجبور خواهد بود واقعیت استراتژیکی را بپذیرد که در آن ایران و سایر دشمنان به طور مداوم اسرائیل را با موشک‌های بالستیک غیرهسته‌ای اما با کشندگی بالا و/یا تسلیحات شیمیایی-بیولوژیکی (CBW) تهدید می‌کنند - واقعیتی ناپایدار از جنگی بی‌پایان.صرف‌نظر از شکل جنگ بعدی اسرائیل، سلاح‌های هسته‌ایِ مفروض اورشلیم برای بازدارندگی در برابر تهدیدات هسته‌ای ضروری هستند. آنچه کمتر بدیهی به نظر می‌رسد این است که می‌توان از آن‌ها برای بازدارندگی در برابر تهدیدات غیرهسته‌ای نیز استفاده کرد. محتمل‌ترین سناریو، حالتی است که در آن یک دشمن واحد یا ائتلافی از دشمنان قصد داشته باشند حملات گسترده متعارف و/یا شیمیایی/بیولوژیکی را علیه اسرائیل آغاز کنند، خواه به صورت ضربه اول (حمله پیش‌دستانه) و یا تلافی‌جویانه.موضع بازدارندگی اسرائیل دو حالت به ظاهر متمایز از منصرف‌سازی استراتژیک را مشخص می‌کند: متعارف و هسته‌ای. در راستای حفظ ماهیت عمداً مبهم این موضع (یعنی «ابهام هسته‌ای عمدی»)، بازدارندگی هسته‌ای اسرائیل تا زمانی که تمام اشکال بازدارندگی غیرهسته‌ای به پایان نرسیده باشند، وارد عمل نخواهد شد.علی‌رغم توافق صلحِ ادعاییِ دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا با ایران، جمهوری اسلامی هم ظرفیت قابل‌توجه موشک‌های بالستیک و هم تمایل به شلیک آن‌ها علیه اسرائیل را حفظ کرده است. این امر با وجود این واقعیت صادق است که اسرائیل تنها قدرت هسته‌ای در این مناقشه و در نتیجه تنها دولتی است که قادر به دستیابی به «برتری در تشدید تنش» (escalation dominance) می‌باشد. چرا چنین سناریوی دور از ذهنی در جریان است؟ پاسخ در موضع بازدارندگیِ تغییرنیافته‌ی اسرائیل، یعنی «ابهام هسته‌ای عمدی» نهفته است. از آنجا که این موضع اجازه تهدیدات هسته‌ایِ ظریف و متناسب با شرایط را نمی‌دهد، اسرائیل فاقد گزینه‌های بازدارندگی جامع و مناسب است.با فرض منطقی (عقلانی) بودن ایران، تمایل این کشور برای خودداری از انجام حملات موشکی بالستیک غیرهسته‌ای به اسرائیل، به اعتبار موضع بازدارندگی اسرائیل بستگی خواهد داشت. اما اگر «بمب» اسرائیل همچنان به شکلی مبهم در «زیرزمینِ» اورشلیم مستقر بماند، دیگر نمی‌توان این اعتبار را بدیهی فرض کرد.و چه می‌شود اگر ایران یا یک کشور دشمن دیگر، فرضاً «غیرعقلانی» باشد؟ در این صورت، اسرائیل باید یک برنامه کم و بیش مستمر برای حمله پیش‌دستانه‌ی هدفمند را در نظر بگیرد. چه یک کشور دشمن منطقی باشد و چه نباشد، اسرائیل به یک چارچوب تمام‌طیف (فراگیر) برای ریسک‌پذیری رقابتی نیاز دارد که گزینه‌های تلافی‌جویانه‌ی یکپارچه و بی‌وقفه‌ای را ارائه دهد.ادامه دارد.besacenter.org/creating-israels-national-…