مردمان خشمگین و مغموم ایران! (بخش اول)۲۳ تیر🖊سمیه توحیدلو📊دو روزی است که سایت ایران‌وایر گزارشی محر…

مردمان خشمگین و مغموم ایران! (بخش اول)۲۳ تیر🖊سمیه توحیدلو📊دو روزی است که سایت ایران‌وایر گزارشی محرمانه را که دستیار اجتماعی رییس‌جمهور از نظرسنجی‌های محرمانه در کشور نوشته، در دسترس همگان قرار داده است. اینکه سند محرمانه چرا پخش می‌شود مسئله من نیست؛ اما چنانچه پیشتر نوشته بودم، شناخت واقعی مردم ایران و دسته‌بندی‌های آن، مستلزم فراگیر شدن همین نظرسنجی‌ها و قرار گرفتنشان در اختیار پژوهشگران است.📊با نبود این آمار دقیق، هر گروهی دچار «تونل ذهنی» می‌شود؛ صرفاً خودش را می‌بیند و گروه مقابل را محدود، قلیل، انگشت‌شمار و بی‌اهمیت برمی‌شمرد. مردمانی که به دنبال جنگ و انتقامند و پرچم خونخواهی برداشته‌اند، خودشان را میلیونی و تمام ایران می‌دانند. از آن سو، مردمانی که دی‌ماه در خیابان معترض بودند، و یا خواهان تغییر نظامند خودشان را تمام ایران می‌دانند و طرف مقابل را اقلیتی کوچک می‌بینند که صرفاً به خاطر منفعت و پول ایستاده‌اند.📊این در حالیست که مردم ما اصلاً به این دو بخش محدود نمی‌شوند. ما برای شناختن و ایجاد شرایط گفتگو، نیاز به آمار داریم. نیاز به تحلیل‌های دقیق داریم. خطاهای آماری هم تنها زمانی قابل رصد و اندازه‌گیری می‌شوند که این پژوهش‌ها که اتفاقاً با پول بیت‌المال انجام می‌شوند، پیش چشم همه قرار گیرند.📊اما این گزارش به نظرم سند جامع و خوبی است و با بسیاری از مشاهدات ما در جامعه همخوانی دارد. این سند، تصویر مردمانی به غایت خشمگین و بی‌اندازه غمگین را نشان می‌دهد که در تضادهای عجیبی زیست می‌کنند؛مردمانی که هم عزت می‌خواهند (مخالفت ۶۶.۱ درصدی با تعطیلی کامل برنامه غنی‌سازی هسته‌ای) و هم تنش و دشمنی با آمریکا را نمی‌خواهند (اگرچه به دلیل شرایط جنگی موافقان کاهش رابطه با آمریکا به ۴۵ درصد رسیده و از موافقان افزایش رابطه با ۳۴.۱ درصد جلو زده‌اند).هم توافق می‌خواهند و هم از جنگ گریزانند (۴۴.۳ درصد بهترین اقدام در شرایط فعلی را حفظ آتش‌بس و ادامه مذاکرات می‌دانند).📊مردمانی که به هویت ایرانی خود افتخار می‌کنند اما بیش از پیش از هویت دینی فاصله می‌گیرند؛ (در این آمار، ۸۵.۶ درصد به ایرانی بودن خود افتخار می‌کنند و سهم کسانی که خود را قبل از هر چیز «ایرانی» معرفی می‌کنند به ۳۶.۸ درصد رسیده است (این رقم در تهران حتی ۵۰ درصد است). در حالی که کسانی که خود را صرفاً «مسلمان» معرفی می‌کنند به ۱۱.۶ درصد در کل کشور و کمتر از ۱ درصد در تهران کاهش یافته است. آمار روزه‌داری کامل نیز که در سال ۱۳۵۴ حدود ۷۹ درصد بود، در سال ۱۴۰۵ به حدود ۳۰ درصد رسیده است.) البته این فاصله و تغییرات ارزشی هنوز دوقطبی‌ها را از بین نبرده است.📊مردمانی که سخت درگیر معیشتند. فرهنگ، رسانه و آموزش که مدت‌هاست از سبد خریدشان حذف شده، حالا نوبت به دارو و درمان رسیده؛ آمارها می‌گویند سه چهارم جامعه (۷۴.۸ درصد) در تأمین هزینه‌های درمان با مشکل مواجهند (۴۳.۳ درصد خیلی مشکل دارند). ۵۴ درصد صراحتاً اعلام کرده‌اند درآمدشان اصلاً کفاف مخارج زندگی را نمی‌دهد و بیش از ۸۱ درصد در تأمین مواد غذایی روزمره‌شان با درصدی از مشکل روبه‌رو هستند.📊برای این مردم «نان» اسم اعظم خداست و ملاک اصلی سنجش عملکردها؛ ۵۷.۲ درصد از قیمت فعلی نان ناراضی‌اند و ۷۲ درصد (که در تهران به ۷۶.۱ درصد می‌رسد) با ایده آزادسازی قیمت نان حتی در قبال پرداخت یارانه یا کالابرگ بیشتر، کاملاً مخالفند.📊مردمانی که ناکارآمدی در حکمرانی را بزرگ‌ترین مشکل می‌دانند؛( ۴۶.۹ درصد علت اصلی مشکلات کشور را ناکارآمدی مسئولان می‌دانند و سهم تحریم‌های خارجی در ذهنشان تنها ۲۰.۷ درصد است.) با این حال، همین مردم تغییرات اساسی (۵۲.۷ درصد) و اصلاحات محدود (۱۲.۹ درصد) را در قالب جمهوری اسلامی می‌خواهند و سهم طرفداران تغییر کل سیستم تنها ۱۹ درصد است.📊مردمانی که میانه‌اند. اعتماد نهادی‌شان بسیار پایین است؛ (اعتماد به نهادهای عمومی کمتر از ۳۰ درصد است و متوسطی ۲۵ درصدی دارد.). با این حال پای کشورشان ایستاده‌اند (۵۴.۳ درصد در صورت حمله خارجی، برای دفاع از کشور از حکومت حمایت می‌کنند). اما باور دارند مسئولین پای آن‌ها نایستاده‌اند و از این روست که به مهاجرت فکر می‌کنند؛ به طوری که یک‌سوم کل جامعه (۳۳ درصد) و نزدیک به نیمی از جوانان زیر ۲۹ سال و تحصیل‌کردگان، در صورت فراهم بودن شرایط مایل به خروج از کشور هستند.#از_آمار#روزنوشته‌های_سمیه_توحیدلو@smtohidloo