خدایا شکرت که وقتی درهای زمین به رویم بسته شد، فهمیدم سقفِ آسمانِ تو همیشه بلند است؛ سپاس که نگذاشت…
انتشار: 2026/08/09 20:01 UTCدریافت: 2026/08/10 07:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 07:20 UTC
خدایا شکرت که وقتی درهای زمین به رویم بسته شد، فهمیدم سقفِ آسمانِ تو همیشه بلند است؛ سپاس که نگذاشتی به غیرِ خودت عادت کنم و در بندِ آدمها بمانم. سپاس برای آن نههایی که از سرِ حکمت گفتی و من از سرِ جهل، بابتشان گریستم؛ شکر که تو مهربانتر از خواستههای منی و مرا از سقوط در مسیرهای اشتباه نجات دادی. سپاس برای نوری که در تاریکترین نقطهی ناامیدیام تاباندی؛ همانجا که فکر میکردم به انتهای خط رسیدهام، اما تو با لبخندی پنهانی در گوشِ جانم گفتی: این فقط یک پیچِ جاده بود، نه پایانِ آن. خدایا شکرت که حتی وقتی خودم را در هیاهوی دنیا گم کردم، تو مرا رها نکردی؛ سپاس که آغوشت همیشه برای بازگشتِ من، بیهیچ قضاوت و قید و شرطی باز است. @Behdasht_iran


