#روانشناسی شاید بزرگ‌ترین دروغی که در کودکی باور کردیم این بود:«اگر بیشتر تلاش کنم، بیشتر دوستم خوا…

#روانشناسی شاید بزرگ‌ترین دروغی که در کودکی باور کردیم این بود:«اگر بیشتر تلاش کنم، بیشتر دوستم خواهند داشت.»پس شروع کردیم به خوب بودن،موفق بودن،قوی بودن،راضی نگه داشتن دیگران،و ثابت کردن ارزش خودمان…و دنیا هم برای این تلاش‌ها به ما پاداش داد:تحسین،موفقیت،پول،اعتبار…اما هیچ‌کدام نتوانست آن صدای قدیمی درونمان را ساکت کند که آرام زمزمه می‌کرد:«هنوز کافی نیستی…»حقیقت این است که بسیاری از ما هرگز یاد نگرفتیم که عشق را بدون شرط تجربه کنیم.یاد گرفتیم برای دوست داشته شدن باید چیزی باشیم،کاری انجام دهیم،یا کسی را راضی نگه داریم.اما تعلق داشتن، چیزی نیست که باید به دست آورده شود.تعلق داشتن، حق ما از روز اول زندگی بوده است.و شاید شفا از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که دیگر تلاش نمی‌کنیم ارزش خود را ثابت کنیم…و به جای آن، آرام آرام باور می‌کنیم:من لازم نیست چیزی را ثابت کنم تا ارزشمند باشم.من از همان ابتدا کافی بوده‌ام.شاید تمام عمر به دنبال چیزی بودیم که هرگز گم نشده بود؛ارزشمندی خودمان.دکتر نازنین مددی