✅ من آدم بی شنبه ای هستم ! نه ! درست خواندید . غلط املایی ندارم . منظورم دقیقا شنبه بود نه چیز دیگر…
انتشار: 2026/06/21 06:55 UTCدریافت: 2026/08/01 00:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:06 UTC
✅ من آدم بی شنبه ای هستم ! نه ! درست خواندید . غلط املایی ندارم . منظورم دقیقا شنبه بود نه چیز دیگر . آدم های بی شنبه آدم هایی هستند که هفته هایشان شش روز دارد نه هفت روز . یکشنبه تا جمعه . آدم های بی شنبه آدم هایی هستند که همیشه منتظر رسیدن شنبه ایی می شوند تا خرابی ها را درست کنند اما این شنبه هیچ وقت فرا نمی رسد . آدم هایی که قرار است از شنبه بروند دنبال ساختن خودشان . قرار است از شنبه رژیم بگیرند . شروع کنند به درس خواندن برای کنکور . شروع کنند به باشگاه رفتن . شروع کنند به ترک سیگار . شروع کنند به دیگر انجام ندادن عادت های زشتی که خودشان را بیشتر از بقیه آزار می دهد . شروع کنند به کنار گذاشتن تنبلی . پیگیری کارهایی که ماه هاست به تعویق می افتند . شروع کنند به مرتب کردن کشوی به هم ریخته مدارک . خواندن کتابی که از نمایشگاه کتاب پارسال هنوز ورق نخورده . شروع کنند به سفر رفتن، کنسرت رفتن، سینما و تئاتر و موزه رفتن . شروع کنند به یاد گرفتن هنری که همیشه آرزویش را داشته اند . شروع کنند به تجربه ماجراجویی هایی که رویای کودکیشان بوده . شروع کنند به نوشتن اولین رمان بلند چند صد صفحه ای که ماه هاست به جزییاتش فکر کرده اند. شروع کنند به مهربان تر شدن با بعضی ها . شروع کنند به دید و بازدید با کسانی که دلشان برایشان تنگ می شود . آشتی کردن با کسانی که روزگاری دوستشان داشته اند . شروع کنند به قرار گذاشتن با دوستان مدرسه . شروع کنند به انجام تمام کارهای عقب مانده . شروع کنند به عوض شدن به تغییر .آدم های بی شنبه تقصیر ندارند . هفته هایشان شنبه ندارد . آن شنبه لعنتی انگار هیچ وقت از راه نمی رسد . کم کم بزرگ می شوند بعد موهای سفیدشان در می آید و پیر می شوند و یکهو می فهمند که دیگر نه حوصله دارند نه بنیه . آدم های بی شنبه اگر با آلزایمر بمیرند خوش شانس هستند چرا که یادشان نمی آید که چه کارهایی می توانستند بکنند و نکرده اند .
پستهای تلگرام — كانال فرهنگ ،هنر ، خلاقيت ، نوآوري
ترسناکترین آدم توی یک جامعه، یه آدم احمق نیست. جمعیته. یک آدم نادون، خطر بزرگی نیست. میتونی نادیدهش بگیری، ردش کنی، اصلاحش کنی. ولی وقتی همون فکر خام، همون حرف بیپایه، توسط هزاران نفر تکرار میشه، دیگه بحثِ درست و غلط نیست. بحثِ اینه که «چند نفر باورش کردن؟»جمعیت دنبال حقیقت نمیگرده. نگاه میکنه بقیه چی میگن، بعد همون رو با صدای بلندتر تکرار میکنه.مثل پلی که یک ستونش ترک برداشته. ترک، بهتنهایی پل رو نابود نمیکنه. فاجعه از جایی شروع میشه که همه هشدار رو میبینن... و بازم روش راه میرن. نه چون امنه، چون بقیه هم دارن ازش رد میشن.جامعه هم دقیقاً همینطوره. یک فکر غلط، وقتی فقط توی یک مغزه، هنوز خطرناک نیست. ولی وقتی وارد دهان میلیونها نفر میشه، کمکم شکلِ واقعیت میگیره. بعد میبینی تصمیم بد، میشه موج. موج، میشه مطالبه. مطالبه، میشه قانون. خطرناکترین جمعیت، اون جمعیتِ پرسروصدا نیست. اونیه که دیگه حتی از خودش نمیپرسه: «اگه اشتباه کنیم چی؟» سقوط تمدنها معمولاً از مرزها شروع نمیشه... از جایی شروع میشه که مردم، قضاوت خودشون رو میسپارن به جمع. و از اون لحظه به بعد، احساس فرمان میده... و عقل فقط تماشا میکنه.امیرحسام ذنوبی
خستگی ما از کار کردن نیست، از بیمعنی شدن تلاشهیه جوری شده میخوابیم، بلند میشیم، شرمنده رویاهامون میشیم..
زنان اگر مجبور شوند ،روی دیوارهای زندانآسمان آبی را نقاشی خواهند کرد . اگر پارچه های زخم بندی سوزانده شود ،پارچه های بیشتری خواهند بافت .اگر خرمنها نابود شوند ،بذرهای بیشتری خواهند پاشید .آنجا که دری نیست ،زنان در خواهند ساخت و آن را باز خواهند کردو از آن عبور خواهند کردو به راههای جدید و زندگی های جدیدگام خواهند نهاد ...📕 زنانی که با گرگها میدوند👤 کلاریسا #پینکولا_استس
ما چیز زیادی هم نمیخواستیم. تنها یک سرزمین میخواستیم که اندوهش، زیباییاش را نکُشد.#کیمیا_رجبی
👆🏼👆🏼اهنگ بابل اثری از گوستاوو سانتائولایا است که در سال 2006 منتشر شد ، این اثر با ساز تخصصی وی یعنی چارانگو نواخته شده است که ساز بومی کشور آرژانتین می باشد. بابل فیلمی است به کارگردانی الخاندرو گونسالس اینیاریتو و بازی برد پیت و کیت بلانشت که سال 2006 ساخته شد و موسیقی متن آن علاوه بر دریافت جایزه اسکار در ذهن ها هم ماندگار شد. این فیلم درباره سفر زوج امریکایی به مراکش است که با تیر خوردن اتفاقی کیت بلانشت داستان شروع می شود.