دلم از دست یک دنیا گرفته ز تن هایی دلم تنها گرفته ندارم چاره ای ناچار قلبم از این احساس نا زیبا گرف…

آن کس که مرا روح و روان بود کجا رفتماندم که چرا آمد و ماندم که چرا رفتمضمون و ردیفم شده «رفتن» به چه علت؟ معلولِ علل های منِ رو به خدا رفت دستم به دعا سوی خدا با چه تحیرآن خوب ترین منِ بیچاره ی ما رفتهی دور و برِ حس و خیالش پلکیدم تا درد رسید و به سرم تا نوک پا رفتشطرنج نبوده وُ نشد حرکت کیشی من مات شدم از حرکت ، او چه رها رفتحالا که رسیدم به دمِ مصرع آخرباید چه بگویم نفسم گشته جدا، رفت #مهدی_شهسواری@bidad1356👈

من با تمام عشق و وجودم برای چه هستم برای تو که سراپا خیانتی#مهدی_شهسواری @bidad1356👈

به عاشقی نکند تیزیِ  غم و زخمی به عمقِ روح و تنش یا به استخوان برسد#مهدی_شهسواری@bidad1356👈

به سرم زود بیا و به دلم جاری شوحضرت شعر کجایی که تو کم پیدایی#مهدی_شهسواری @bidad1356👈

در حریمِ خلوتم هرگز کسی وارد نشدآدمی را عاشقی تنهای تنها می کند #مهدی_شهسواری@bidad1356👈

منِ شب رو ، به شبِ موی تو یک شب با عشق زدم و مات شدم بس که پر از پیچ و خم است#مهدی_شهسواری @bidad1356👈