حضرت ولیعصر عجّل الله تعالی فرجه الشّریف، در زیارت ناحیۀ مقدسه خطاب به جدّ بزرگوارشان می فرمایند:…
انتشار: 2026/06/19 05:23 UTC
حضرت ولیعصر عجّل الله تعالی فرجه الشّریف، در زیارت ناحیۀ مقدسه خطاب به جدّ بزرگوارشان می فرمایند: فلئن أخَّرَتنِی الدُّهور وَ عاقَنی مِمَّن نَصَرکَ المَقدور وَ لَم أَکُن لِمَن حارَبَکَ مُحارِباً وَ لِمَن نَصَبَ لَکَ العَداوَۀََ مُناصِباً فلأندُبََّکَ صَباحاً وَ مَساءً و لأبکیَّنَّ لکَ بَدَلَ الدُّموعِ دَماً حَسرَۀً عَلَیک وَ تَأسُفاً عَلی ما دَهاک وَ تَلَهُفّاً حَتَّی أَموت بِلَوعَۀِ المُصاب و غُصبه الإکتیاب. اگر روزگاران مرا به تأخیر انداخت و تقدیر حکیمانۀ خداوند، مرا از یاری تو بازداشت و به همراهتان نبودم، تا با حق ستیزانی که با تو دشمنی کردند، مقابله و پیکار کنم، اینک هر صبح و شام، برای تو ندبه و سوگواری می نمایم و در مصیبت جانسوزت از روی حسرت و تأسف و اندوه، به جای اشک، خون گریه می کنم تا آنجا که از این سختی بلا و مصیبت و غصۀ دشوار بمیرم. 📚بحارالانوار/ ج101/ص320@bidary1


