برگزیدگان نهمین دوره جایزه ابوالحسن نجفی معرفی شدندhttps://www.ettelaat.com/news/163591/%D8%A8%D8%B…

نشرچشمه منتشرکرد:«الو... چرا حرف نمی‌زنی؟! از آن‌سوی خط فقط صدای نفس می‌آید. سکوتی که بوی تهدید می‌دهد.هومن برومند، نویسنده‌ای که میان صفحه‌های سفید لپ‌تاپش و واقعیت سرد زندگی‌اش به بن‌بست رسیده، با این تماس‌های مشکوک به سفری کشیده می‌شود که مرز میان داستان و واقعیت در آن گم است.آشنایی با غریبه‌ای در اتوبوس اصفهان تهران دریچه‌ای می‌شود به دنیای آدم‌هایی که هر کدام رازی را در اعماق گذشته‌ی خود دفن کرده‌اند. هومن در جست‌وجوی سوژه‌ای برای رمان جدیدش، ناخواسته به حریم خصوصی ویران‌خانه‌ای قدم می‌گذارد که در آن مرز میان «کنجکاوی نویسنده» و «دخالت در سرنوشت دیگران» به مویی بند است.سیامک گلشیری در شب طولانی با نگاهی روان‌کاوانه به میل وسواس‌گونه‌ی انسان معاصر برای سرک کشیدن در زندگی خصوصی دیگران می‌پردازد. این اثر درباره‌ی سایه‌ی سنگین گذشته‌ای است که همیشه در کمین است تا به زندگی‌مان هجوم بیاورد و همه‌چیز را زیرورو کند.اگر نویسنده بودید و بهای نوشتن بهترین رمان‌تان مواجهه با تاریک‌ترین سایه‌های وجودتان بود، آیا همچنان برای نوشتنش پافشاری می‌کردید؟@Bookcitycc

طرح نو منتشرکرد:آیا وقتی می‌گوییم «این کار ظالمانه است»، فقط داریم احساسِ خود را بیان می‌کنیم یا از واقعیتی خبر می‌دهیم، به همان استواری که می‌گوییم «دو دوتا چهارتاست»؟تامس نیگل، از مهم‌ترین فیلسوفانِ زندۀ جهان، در این کتابِ کم‌حجم اما ژرف، سراغِ یکی از کهن‌ترین و سرنوشت‌سازترین پرسش‌های آدمی می‌رود: اخلاق را ساخته‌ایم یا کشف کرده‌ایم؟در روزگاری که بسیاری می‌گویند «خوب و بد چیزی نیست جز سلیقه و عادت و قرارداد»، نیگل با شجاعت در برابرِ این موجِ نسبی‌انگاری می‌ایستد و از سه چیز دفاع می‌کند: اینکه احساسات اخلاقیِ ما کور و بی‌بنیاد نیستند، بلکه حقیقتی را لمس می‌کنند؛ اینکه خیر و شر یک واقعیتِ اخلاقیِ انکارناپذیرند؛ نه توهّمِ بشر؛ و اینکه آدمی – با همۀ خونی که در تاریخ ریخته – به‌راستی رو به پیشرفتِ اخلاقی دارد.این کتاب نه موعظه می‌کند و نه نسخه می‌پیچد؛ تنها چراغی به دست می‌دهد تا روشن‌تر ببینیم چرا «درست» و «نادرست» مهم‌اند و چرا این پرسش به همۀ ما – و نه‌فقط فیلسوفان ــ مربوط است. دعوتی است به جدی گرفتنِ وجدانِ آدمی، در عصری که جدی گرفتنش از مُد افتاده است.@Bookcitycc

irannewspaper.ir/9105/15/161674

irannewspaper.ir/9105/15/161673

گزارش روزنامه ایران ازمراسم نهمین دوره جایزه ابوالحسن نجفی درشهرکتاب@Bookcitycc

نشربرج منتشرکرد:لاوکرفت، استاد بی‌چون‌وچرای خیال‌پردازی‌های کابوس‌وار، سال ۱۹۳۱ درکوهستان جنون را نوشت و بار دیگر اصالت ادبیِ داستان‌های پیشگامانه‌ی خود را به اثبات رساند. «در کوهستان جنون» داستانِ یک سفر اکتشافی به جنوبگان و رویارویی اعضای آن با تهدیدی ناگفتنی در ویرانه‌های تمدنی گمشده است؛ این داستان که پر است از وقایع ماوراءالطبیعه و موجودات اسطوره‌ای و عناصر ریز و درشت وحشت و خشونت، در عمق خود به دور یک مضمون بسیار انسانی می‌چرخد: وقایعی که بر سر انسان فرو می‌آید و ذهن و روان او را ویران و ادراک مألوفش از زندگی و جهان اطراف را تا ابد تغییر می‌دهد. شاید بشود گفت وحشت واقعی در آثار لاوکرفت نه در خودِ رویداد، بلکه در زخمی است که آن رویداد بر شخصیت‌ها می‌زند؛ بر گذشته‌ای که حال و آینده‌های بالقوه را تسخیر می‌کند.‌@Bookcitycc