پست‌های تلگرام @boroujerdilib

صادق حسن‌زاده مراغه‌ای (۱۳۴۲ – ۱۴۰۳ش) فهرست‌نگار، مترجم و پژوهشگر ایشان در سال ۱۳۴۲ در مراغه (آذربایجان شرقی) متولد شد. پس از گذراندن مراحل ابتدایی تحصیل، در سال ۱۳۵۶ به موجب مشورت خانوادگی، جهت فراگیری علوم دینی به حوزه علمیه تبریز عزیمت کرد. با توجه به تحولات سیاسی و آغاز نهضت اسلامی، بخشی از دوران فعالیت ایشان به عرصه‌های انقلابی اختصاص یافت و در سال ۱۳۶۰ برای تکمیل مباحث حوزوی، به شهر قم رفتند. دوران اقامت ایشان در قم (۱۳۶۰–۱۳۸۴)، دوره‌ای درخشان در تلمذ ایشان بود؛ وی در دروس سطح از اساتیدی همچون آیات شیخ علی‌پناه اشتهاردی، شیخ حسین راستی کاشانی، شیخ احمد پایانی، شیخ مصطفی اعتمادی و شیخ قدرت‌الله وجدانی فخر بهره برد. همچنین در مباحث تفسیر و قرآن از محضر آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی و در حوزه فلسفه از دانش آیات حسن‌زاده آملی و انصاری شیرازی منتفع گردید. ایشان هم‌زمان با تحصیلات حوزوی، در سال ۱۳۶۷ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته علوم قرآنی و حدیث از دانشکده شهید محلاتی قم شدند. از جمله فعالیت‌های مدیریتی و پژوهشی ایشان می‌توان به مدیریت کتابخانه مسجد اعظم قم (۱۳۷۷–۱۳۸۴) و همکاری در برگزاری کنگره‌های علمی بزرگداشت «مقدس اردبیلی» و «محقق خوانساری» اشاره کرد. در سال ۱۳۸۴ به زادگاه خود، مراغه بازگشت و مسئولیت مدیریت حوزه علمیه امیرالمؤمنین (ع) را بر عهده گرفت. وی پس از دوران خدمت در مراغه و طی دوره‌ای کوتاه در قم، مجدداً در سال ۱۳۹۶ به مراغه بازگشت. صادق حسن‌زاده مراغه‌ای در ۲۹ آبان ۱۴۰۳ در ۶۱ سالگی درگذشت و در قبرستان بقیع قم به خاک سپرده شد. منبع: «گفتگو با نسخه‌شناسان و فهرست‌نگاران نسخه‌های خطی»، انتشارات انصاریان، ۱۴۰۳شکتابخانه مسجد اعظم @boroujerdilib

پنجاه و چهار سال از درگذشت «حاج حسین‌آقا ملک»، بزرگ‌مرد فرهنگ و واقف شهیر ایران می‌گذرد؛ اما میراث او همچنان در رگ‌های حیات فرهنگی این سرزمین جاری است.📌واقف بزرگ کتاب حاج حسین‌آقا ملک نه تنها با بخشش املاک وسیع به آستان قدس رضوی، الگوئی بی‌بدیل از ایثار مادی ارائه داد، بلکه با درک عمیق ضرورت «صیانت از میراث مکتوب»، با تأسیس «کتابخانه و موزه ملی ملک»، هستی فرهنگی خود را وقف دانایی ایران کرد. او در عصری که بسیاری از گنجینه‌های هویتی ما در معرض زوال بود، با خردی پیش‌رو، این آثار را برای آیندگان به امانت نهاد.در پنجاه و چهارمین سالگردِ درگذشتِ این نیک‌مرد، یادش را نه تنها به پاس موقوفات مادی، بلکه به احترام «بصیرت فرهنگی» و عشق صادقانه‌اش به اعتلای ایران گرامی می‌داریم. او آموخت که حقیقت ماندگاری نام، نه در اندوختن، که در «وقف دانایی» به تبار آینده است. #مکتا_هم_افزایی_تبادل_منابع_تسهیل_در_پژوهش🌐 روابط عمومی (مکتا)ایتا و تلگرام: 🆔 @MAKTAQOM

کتابخانه آیت الله العظمی بروجردی ( کتابخانه مسجد اعظم قم) pinned a photo

رضا استادی مقدم تهرانی (متولد ۱۳۱۶ش) رضا استادی مقدم تهرانی، از محققان و فهرست‌نگاران برجسته، در خانواده‌ای مذهبی در تهران متولد شد. اشتغالِ او در نوجوانی در کتاب‌فروشی «جعفری تبریزی» و مواجهه‌ی مستمر با آثار علمی و شخصیت‌های تراز اول حوزوی، زمینه‌سازِ گرایش عمیق وی به پژوهش و علوم دینی شد. او با عزیمت به قم در حالی که مجموعه‌ای از کتاب‌ها را به همراه داشت، تحصیلات خود را در مدارس و مساجد تهران، به‌ویژه در محضر اساتیدی همچون آیت‌الله مجتهدی تهرانی و میرزا کریم حق‌شناس پی گرفت. نقش تربیتی آیت‌الله مجتهدی و شیوه‌ی خاصِ ایشان در ایجاد حلقه‌های درس و پندهای اخلاقی، تأثیری تعیین‌کننده بر وی داشت؛ چنان‌که استاد استادی با یادآوریِ الگوهای تربیتیِ آن دوران، بر اهمیتِ اعتمادِ متقابل میان علما و جامعه تأکید می‌ورزد. جزئیات این دوران و تجربه‌های زیسته‌ی وی در عرصه‌ی نسخه‌شناسی، در کتاب «گفتگو با نسخه‌شناسان و فهرست‌نگاران نسخه‌های خطی» (انتشارات انصاریان، ۱۴۰۳ش) بازتاب یافته است. او در طول سالیان، با پشتکار شخصی از یک طلبه‌ی کتاب‌دوست به یکی از چهره‌های شاخص در حوزه‌ی تصحیح متون و کتاب‌شناسیِ معاصر بدل گشت.برگرفته از کتاب «گفتگو با نسخه‌شناسان و فهرست‌نگاران نسخه‌های خطی» (انتشارات انصاریان، ۱۴۰۳ش)کتابخانه مسجد اعظم @boroujerdilib

سید عبدالعزیز طباطبایی یزدی (۱۳۰۸-۱۳۷۴ش) سید عبدالعزیز طباطبایی یزدی، از استوانه‌های فهرست‌نگاری و نسخه‌پژوهی معاصر، در سال ۱۳۰۸ش در نجف اشرف متولد شد. او که از نوادگان فقیه نامدار، صاحب «عروه‌الوثقی» بود، در محیط علمی نجف پرورش یافت. وی دوران کودکی و نوجوانی را با فقدان زودهنگام والدین و رنج بیماری‌های مزمن سپری کرد، اما این ناملایمات مانع از شکل‌گیری شخصیت علمی او نشد. یکی از نقاط عطف حیات او، رد پیشنهاد عمویش برای تحصیلات نوین و مهاجرت به آمریکا در دوران جوانی بود؛ وی با درایتی ویژه، مسیر دشوار طلبگی و تحقیق در میراث مکتوب را بر رفاه شخصی ترجیح داد. تسلط کم‌نظیر طباطبایی بر میراث مکتوب، ریشه در اشتیاق نهادینه‌ی او از دوران کودکی به دنیای کتاب‌شناسی داشت. وی با تکیه بر حافظه‌ای خارق‌العاده، توانایی خواندن نسخه‌های دشوار و «بدخط» را داشت که این مهارت در کنار کنکاش در میکروفیلم‌ها و نسخه‌های خطیِ کمیاب، او را به مرجعی در بازخوانی متون کهن بدل کرد؛ دورانی که بسیاری از منابع مرجع هنوز به صورت تحقیق‌شده در دسترس پژوهشگران نبود. علاوه بر دانشِ متنی، شخصیت او برآمده از معاشرت با بزرگان علم در «مدرسه مرحوم سید» بود که منشی جامع و آکادمیک برای وی به ارمغان آورد. استاد طباطبایی که تمامی عمر خود را وقف احیای میراث علمی اسلام کرد، سرانجام در سال ۱۳۷۴ش در سن ۶۶ سالگی درگذشت. شرح مبسوط زندگی و نقش اثرگذار او در تحول نسخه‌شناسی، در کتاب «گفتگو با نسخه‌شناسان و فهرست‌نگاران نسخه‌های خطی» (انتشارات انصاریان، ۱۴۰۳ش) به تفصیل توسط آقایان سید محمد و سید علی طباطبایی تبیین شده است.کتابخانه مسجد اعظم @boroujerdilib

📕 یازده سال تلاش در راه ساختن ایران نوین 📌این جزوه، روایتی رسمی از تحولات ایران در زمینه‌های صنعت، کشاورزی، آموزش، بهداشت و سیاست خارجی در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۴ به تصویر کشیده است. از افزایش ۸ برابری کارخانه‌ها و سه برابری سوادآموزان تا تأسیس مرکز تحقیقات اتمی، حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی و سیاسی، و اجرای برنامه‌های عمرانی گسترده در کشور اشاره دارد.کتابخانه مسجد اعظم @boroujerdilib