خاطره‌ی گزینه‌های سرنوشتنویسنده : موسی عصمتی اجرا لیدا حفاری پخش شده از رادیو تهران برنامه‌شش نقطه…

🌷سرزمین #گوهرشاد ✍#زینب‌بیات @zaynabbayat

شمسمثل بادی که می وزی در دشت مثل بیدی که بیقراری شمس می شوی در غبار ها پنهان داغ بر سینه می گذاری شمسکوچه های دمشق دیگر نه کوچه پس کوچه های تهران نهدر میان کدام قافله ای با که آخر قرار داری؟ شمس  رفته ای بی خبر تر از دیروزرفته ای چون پرنده ای تنهامولوی را ،غروب قونیه را به هوای که می سپاری؟ شمسبعد تو ، بعد رفتنت این شهرشهر سنگین سایه های بلند مثل یک معدن نمک شده استروی این زخم های کاری شمستو بگو در کجای تاریخی؟در کجا بی بهانه می رقصی در میان کدام اسکله ایاز خودت هم خبر نداری؟ شمسگفته اند از سرخس برگشتیدر مسیر هرات دیده شدیگاه مانند زائری خسته پشت دروازه ی مزاری شمس  در میان قطار تا تبریزقهوه را تلخ تلخ می خوردیگفته بودی که آخر پاییزسوی پاریس رهسپاری شمسگاه در کوچه‌های فرغانهروی دستان شهر دیده شدیکشته ی انفجار در کابلبا کمربند انتحاری شمسکاش می شد به بلخ برگردیصبح، در کوچه ها طلوع کنیدر نیستان دوباره دیده شویدر همان چشمه های جاری شمسکاش می شد دوباره زنده کنیمولوی را که سالها مرده استبا سماعی همیشه روحانیبا همان هوی استعاری شمسموسی عصمتی t.me/braillehayenagozir

آن روزها  شب‌ ، روشن از فانوس شب بو بوددر جای جای این کویر خسته  ،  آهو بود در بادگیرِ خانه‌های گنبدی هر شبلالاییِ اندوهگین باد ، هو هو  بود در باغ‌های پر درخت ِ توی آبادیهر گِرد ِ روی شاخه‌های سیب ،گردو بود هرچند دستِ شاخه از گیلاس خالی بود اما همیشه تا دلت می‌خواست آلو بودگنجشک‌های زخمی هر روز ده بودیموقتی کمان دختران کوچه ابرو بودآبِ زلال کوزه‌های اهل آبادیاز نقره های جاری هر روزِ یک جو بود ما چشمه چشمه ساده بودیم و خدا می‌دید دست تمام اهل دِه ، آن روزها رو بود در سایه‌سارِ چلچراغ ِ روشن انگورتسبیح سبزِ ما همیشه ذکر یاهو بودموسی عصمتیلینک پیوستن به کانال اشعار #موسی_عصمتی 👇t.me/braillehayenagozir

شعر: موسی عصمتیصدا : جواد گنجعلیلینک پیوستن به کانال اشعار #موسی_عصمتی👇t.me/braillehayenagozir

این روزها مسیر تمام پرنده‌هابی بال ، بی‌هوا به حرم ختم می‌شودآوازهای گمشده در باد ، در غبارچون کفتری رها به حرم ختم می‌شوداین روزها سکوت گلوگیر کوچه ها بن‌بست‌های مبهم و دلگیر کوچه هاباران ابرهای سرازیر کوچه هابا بغضِ در صدا ، به حرم ختم می‌شودآرام در میانِ هیاهوی دیگراناندوهِ سالخورده‌ی یک زائر جواناندوهِ لحظه لحظه‌ی تاریکِ روزهااندوهِ یک عصا  ، به حرم ختم می‌شوداین روزها دوتارِ خراسان ، دوتار جامتصنیف‌های خاطره انگیز و ناتمام اندوه‌های نی لبک مرد دوره گرد با رنگی از خدا به حرم ختم می‌شوداز سمت پنج راه که نه ، از تمام شهراز کوچه کوچه های پر از ازدحام شهرچون رودخانه ها که به دریا روانه اند پایان راه ما به حرم ختم می شوداینجا دوباره زمزمه‌ی گنگ کولیانموسیقیِ نواحی محروم سیستان حتی همین ترانه ، همین شعر ناگهانبا یک رضا رضا ، به حرم ختم می‌شودموسی عصمتیلینک پیوستن به کانال اشعار #موسی_عصمتی 👇t.me/braillehayenagozir%D9%85%D9%88%D8%B3… عصمتی

در خواب‌های صادق بعضی هاتعبیری از دروغ حقیقت داشت در چشم‌های روشن‌شان حتی تصویری از دروغ ، حقیقت داشت باغی که در بهار نشان دادندسبز و شکوفه دار نشان دادند در اوج شاخه های درختانشانجیری از دروغ ، حقیقت داشتدر دست و پای او که زمین را خورد از سفره ،‌ نانِ پیرزنی را  برد از کودکان کار شنیدم کهزنجیری از دروغ حقیقت داشت ما مردمان ساده این شهریمآنگونه‌ای که هیچ نفهمیدیم در پشتِ قصه‌ای که به ما گفتند تفسیری از دروغ حقیقت داشت***در شعر هم‌ردیف طلا ، مس شد چون بیت های شاعر مفلس شددر نسخه‌های قافیه وقتی که اکسیری از دروغ حقیقت داشتموسی عصمتیلینک پیوستن به کانال اشعار #موسی_عصمتی 👇t.me/braillehayenagozir