تقریبا دو ساعت و سی دقیقه داشتم فیلم ایرانی زن و بچه را تماشا میکردم. بر خلاف نظرات منفی و بدی که…
انتشار: 2026/06/21 09:20 UTC
تقریبا دو ساعت و سی دقیقه داشتم فیلم ایرانی زن و بچه را تماشا میکردم. بر خلاف نظرات منفی و بدی که در رابطه با این فیلم وجود داشت، من ازش لذت بردم.با خودم فکر میکردم که از بس فیلمهای گران و فانتزی با پایانهای شگفت انگیز و عالی به خوردمان دادهاند که اینجور فیلمها را با اینکه راوی زندگی حقیقی هستند، غیر واقعی میدانیم!فیلم را اسپویل نمیکنم چون ممکن است بعدها بخواهم دوباره تماشایش کنم. از آنجایی که حافظهی ماهیگونهای هم دارم بهتر است اینجا ننویسم داستان چه بود و چه شد!همین الان خندهی مضحکانهای بهم دست داد. قوانین متناقض مرا به خنده میاندازند! پدر و مادر و کس و کار فرزند هنگامی که کودک هنوز به دنیا نیامده اجازه ندارند او را بکشند اما وقتی همان فرزند به دنیا آمد و قد کشید، به راحتی میتوانند کارش را تمام کنند! به سادگی شکستن یک لیوان!دقت کردم که چقدر دقیق دور و اطرافیانم را میشناسم؟ خودم را چطور؟کمی به زندگی فکر کردم. اینکه چقدر خواسته و نخواسته اثر از خود به جا میگذاریم. در حقیقت همهی ما در تکتک اتفاقات این زندگی،خوب یا بد، مقصریم! در این دنیا فقط کسی اعدام میشود که ضربهی آخر را زده است! همهی این برداشتها و یادداشتها را از دل همین فیلم بیرون کشیدم. فیلمی که برخی معتقدند هیچ درونمایه و حرفی برای گفتن ندارد! اما خب! به هرحال هرکس نظر خودش را دارد و محترم است.فاطمه عباسی.@cafee_art..
