رقص همچون سکوت، اصیل ترین واکنش ما، در برابر هستی است.منظورم از رقص، لزوما رقص حرفه ای نیست، بلکه و…
انتشار: 2026/08/10 15:06 UTCدریافت: 2026/08/12 10:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 10:00 UTC
رقص همچون سکوت، اصیل ترین واکنش ما، در برابر هستی است.منظورم از رقص، لزوما رقص حرفه ای نیست، بلکه واکنشی است که پس از «تماشا»ی هستی و در مقام «بازیگری»، به جا می آوریم.گویا در هستی جنبشی نهان است، بی قراری و شوری که به گفت درنمی آید و در آن لحظاتی که فرد آن را تجربه می کند،چاره ای ندارد جز آنکه تسلیم حرکت در بدن خویش شود و خود را رها کند تا برای دقایقی وارد موج چرخش هستی شود.در میان آدم ها نیز نیرویی پنهان است، خاصه آن جا که به گرد چیزی جمع می آیند، آن جا که دل هایشان به واسطه امری مشترک به هم پیوند می خورد؛ شوری در میان می افتد که بیانش جز با رقص جمعی ممکن نیست.خلاصه اینکهآنکه شور هستی را درمی یابد، می رقصد.آنکه گوهر بودن را لمس می کند، می رقصد.آنکه بی اعتباری جهان را در می یابد، می رقصد.آنکه میان خود و دیگری به ساحتی مشترک دست می یابد، می رقصد.آنکه خسته است و محتاج نزول نیرویی بر دل، می رقصد.آنکه گم گشته خود را می یابد، می رقصد.برای هر انسان، روزها و شب هایی می آید که باید زندگی را رقص کند؛ همین و بسرقصی در مقام شادیرقصی در مقام شُکررقصی در مقام غنیمت دانستن دمرقصی در مقام عشق ورزیدنرقصی در مقام بدرقهرقصی در مقام انتظاررقصی در مقام تاب نیاوردن بودنرقصی برای عبور از مرزهای نبودن،رقصی در مقام امید،رقصی در مقام نومیدیرقصی در مقام سخره گرفتن پوچی دنیا،رقصی در مقام تواضع در برابر شکوه گیتیدر گذر زمان، در هستی و در چشم و دل بی قرار آدم ها، چیزی هست که جز با رقص نمی توان با آن روبرو شداجداد ما، همان ها که رقص را چاشنی اولین مناسک و نیایش ها نمودند، این را خوب می دانستند که غم و شادی و عشق و زمان و...خلاصه «بودن» را نمی توان تاب آورد، مگر با رقص
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 4 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — 💢 مجله تلگرامي كافه زمانه💢
یه وقتایی آدم فقط دلش میخواد یکی باشه که بگه:«ولش کن... لازم نیست همیشه قوی باشی، لازم نیست همهچی رو درست کنی، لازم نیست برای حال بدت توضیحی داشته باشی...امشب فقط خسته باش. من هستم؛ همین.»
همون حرفایی که رفیقت با فحش میزنه رو روانشناس مودبانه میگه تازه پولم ازت میگیره! 😁👌
🌹🌷*خزانه شهرداری تهران ارثیه پدری علیرضا زاکانی نیست*🇮🇷 *شهر بیکلانتر شود، قورباغه هم ابوعطا میخواند!*🔺آقای زاکانی!▫️اینکه میگویید «به کسی مربوط نیست چقدر بودجه صرف این کار میشود»، دقیقاً همان جملهای است که باید به آن اعتراض کرد.▫️خزانه شهرداری تهران ارث پدری شما نیست!بودجه شهرداری پول شخصی شما هم نیست!این پول، منابع عمومی و متعلق به شهروندان است و نحوه هزینهکرد آن، قطعاً به مردم مربوط است.▫️اگر معتقدید هزینهکرد برای اربعین ضروری و درست است، بسیار خوب؛عدد آن را شفاف اعلام کنید، ردیف بودجهاش را نشان دهید، مصوبه قانونی آن را منتشر کنید و گزارش دقیق هزینهکرد را در اختیار مردم قرار دهید.▫️اما اینکه بگویید «به کسی مربوط نیست» یعنی چه؟▫️شما شهردار تهران هستید؛ نه مالک خزانه تهران!▫️ارادت به امام حسین(ع) محترم و ارزشمند است؛ اما این ارادت، مجوز بیحسابوکتاب هزینه کردن از منابع عمومی نیست.▫️اتفاقاً اگر نام امام حسین(ع) را میآورید، باید بیش از هر چیز مراقب حقالناس باشید.🔺مردمی که برای نان، اجارهخانه، درمان، حملونقل و ابتداییترین نیازهای زندگی خود با مشکلات جدی روبهرو هستند، حق دارند بدانند منابع شهرداری چگونه، کجا و با چه مجوزی هزینه میشود.▫️امام حسین(ع) را نمیشود سپر پاسخگوییگریزی کرد.▫️آقای زاکانی،شما صاحب بیتالمال نیستید؛ امانتدار آن هستید.▫️بنابراین برخلاف آنچه گفتهاید:اتفاقاً خیلی هم به ما مربوط است که از جیب مردم چقدر، کجا و چگونه هزینه میکنید.▫️پول مردم، حسابوکتاب مردم و حق پرسش مردم است.✍محسن وثوقی
هیچوقت نفهمیدم چرا جواب دورت بگردم ، خدا نکنه اس؟خب یه دوری میخاد بزنه دیگهمشکلش چیه؟
خیلی جالبه که به مقایسه جالب کردم که با پول یه ماست پرچربِ امروز،۱۰ سال پیش میشد خرج خورد و خوراکِ یه ماه خونواده رو داد
ببخشید من هیچوقت دلیل ترافیک شدنو نفهمیدم خب اون ماشین اولیه چرا نمیره