وایرال شدن تصویر قبل و بعد از عمل وینیسیوس که میتونه بزرگترین ضدتبلیغ برای جراح زیباییش باشه!@cafer…

لیست رئال مادرید مقابل اسپانیول با هفت غایب: شوامنی، اندریک، میلیتائو، رودریگو، مندی، آسنسیو و تیاگو پیتارچرئال مادرید و اسپانیول فردا شب ساعت 23 به وقت ایران به مصاف همدیگه میرن@caferealmadrid

دومفریس هم بی سر و صدا معارفه شد، احتمالا کوکوریا، اسپی و دیومانده هم به همین شکل در هفته اینده و پیش از بازی با سوسیه داد در برنابئو، معارفه میشن@caferealmadridدومفریس هم بی سر و صدا معارفه شد، احتمالا کوکوریا، اسپی و دیومانده هم به همین شکل در هفته اینده و پیش از بازی با سوسیه داد در برنابئو، معارفه میشن@caferealmadrid

«رئال مادرید در مسیر تبدیل شدن به نوکیا و بلک بری» در سال ۱۹۹۵، استیو جابز جمله‌ای کوبنده گفت: «تنها مشکل مایکروسافت این است که سلیقه ندارد.» اپل بعدها همین «سلیقه» را به شیوه انجام کارها و یکی از اصلی‌ترین سلاح‌هایش تبدیل کرد. طراحی‌هایی الهام‌گرفته از دیتر…در مورد این که چرا این مدل مراسم معارفه مخفیانه عجیبه و مورد انتقاد قرار گرفته:وقتی رئال مادرید برای کریستیانو رونالدو و امباپه معارفه 80 هزار نفری میگیره، یعنی میخواد به دنیا بگه که این باشگاه به حدی بزرگه که فقط برای یک مراسم معارفه، ده ها هزار نفر از سراسر دنیا حاضرن به ورزشگاه بیان و بازیکن محبوبشون رو ببینن! در واقع چه بسا برای خیلی ها، روز معارفه کریستیانو و امباپه حتی از روز خیلی از بازیهای رئال هم به یادموندنی تر باشه!روز معارفه برای بازیکن های تازه وارد رئال مادرید تا سال قبل، به یک روز فوق العاده تبدیل می شد، صدها خبرنگار دورشون رو میگرفتن، نگاه کل دنیا روشون زوم بود، روزی بود که حس می کردن رویای کودکیشون به تحقق پیوسته و با خودشون میگفتن "عجب، پس رئال مادریدی که رویاش رو داشتم، اینه؟" و انگیزه شون برای درخشش تو این باشگاه، صد برابر میشدتو این تابستون از این خبرها نبود، شش خرید جدید رئال مادرید صبح اومدن، تست پزشکی رو دادن، بعدش به تمرین اضافه شدن و تمام! نه خبری از جلال بود و نه جبروت و نه یه روز به یاد موندنی!یان دیومانده، گرون ترین بازیکن تاریخ رئال مادرید (حتی گرون تر از کریستیانو رونالدو و زیدان و بلینگام!) فردا در حالی اولین بازیش رو برای رئال انجام میده که اگه به اسپانیول هم پیوسته بود، دقیقا همین مسیر رو طی می کرد و اصن هنوز نفهمیده فرق عظمت رئال با بقیه باشگاه ها چیه!در مورد دلیل لغو معارفه انفرادی (یا حداقل یک مراسم گروهی و باشکوه در سانتیاگو برنابئو برای معارفه هر شش بازیکن) دلیلی اعلام نشده اما خبرنگاران نزدیک به پرز، بیماری (و احتمالا از کارافتادگی) مدیر رئال رو دلیلش دونستن که اگه این طوری هم باشه، باز راهکارها و گزینه های دیگه ای وجود داشت و میشد کل مراسم ها رو در یک روز برگزار کرد که پرز زیاد اذیت نشه!به هر حال، شروع آخرین دوره ریاست پرز در رئال به خوبی نشون میده که مدیر رئال در سن 80 سالگی با هیئت مدیره ای با میانگین بالای 80 سال، کوچک ترین انگیزه و اراده ای برای جلو بردن رئال ندارن و به پایان خط رسیدن! دیگه خبری از اون مهندس باانگیزه ای که تو سال 2000 میخواست دنیا رو قورت بده، نیست! پرز در ایده های احمقانه پسرخوانده اش (سوپرلیگ، کمک مالی به بارسلونا، NBA اروپایی و...) که همگی شکست خوردن، مدفون شده! بهترین کاری که میتونست انجام بده، انتظار برای پایان دورانش در سال 2028 و یک وداع محترمانه بود اما ترجیح داد که انتخابات برگزار کنه در حالی که خودش هم میدونست چیزی برای ارائه براش نمونده! و احمق تر هم اون 21 هزار نفری که پای صندوق رفتن و به این ایده های سوخته و تموم شده رای دادن!شاید الان تنها انگیزه پرز این باشه که رئال تو این فصل جام ببره، هوادارها رو دوباره خام کنه و طرح چندش انگیز فروش سهام رئال که مجبور شده متوقفش کنه رو دوباره از سر بگیره! این طوری میتونه پسرخونده اش انس القراری رو صاحب همیشگی رئال مادرید بکنه و دیگه هیشکی (شامل انریکه ریکلمه!) نمیتونه بیاد تو باشگاه و بفهمه که توی این سالها چه گندکاری و اختلاسی در حساب های مالی رئال رخ داده که رئال مادرید برای این که تو این تابستون 220 میلیون خرج خرید کنه، مجبور باشه به کل آکادمیش چوب حراج بزنه و با فروش همه بازیکنان آکادمی، 200 میلیون پول جور کنه!@caferealmadrid

«رئال مادرید در مسیر تبدیل شدن به نوکیا و بلک بری»در سال ۱۹۹۵، استیو جابز جمله‌ای کوبنده گفت: «تنها مشکل مایکروسافت این است که سلیقه ندارد.» اپل بعدها همین «سلیقه» را به شیوه انجام کارها و یکی از اصلی‌ترین سلاح‌هایش تبدیل کرد. طراحی‌هایی الهام‌گرفته از دیتر رامس، میزکارهایی که کمتر خاکستری بودند و محصولاتی که انگار کسی پیش از ساختنشان یک لحظه مکث کرده و درباره‌شان فکر کرده بود. ناگهان باز کردن یک جعبه اهمیت پیدا کرد. یا داشتن یک چرخ کوچک برای دسترسی به منو. راحتی کاربر بالاتر از هر ملاحظه دیگری قرار گرفت.جزئیات، جزئیات. همیشه جزئیات.رئال مادرید برای مدت زیادی چیزی شبیه اپل در فوتبال بود. قبل از دیگران چیزهای تازه اختراع می‌کرد. پیش از آنکه هواداران چیزی را بخواهند، خودش آن را حدس می‌زد. دیگران سعی می‌کردند از او تقلید کنند و موفق نمی‌شدند. توانایی‌اش برای انتقاد از خودش انگار حد و مرزی نداشت. برای مراسم معارفه حس نمایش و شکوه داشت، در حالی که مینیمالیسم پیراهن سفیدش همه‌چیز را تحمل می‌کرد؛ درست مثل نخستین آی‌پاد.خطر امروز رئال مادرید این است که بی‌آنکه خودش متوجه شود، به چیز دیگری تبدیل شود. همان اتفاقی که برای مایکروسافت، نوکیا و بلک‌بری افتاد. یا در فوتبال اروپا برای میلان، یوونتوس و منچستریونایتد. نه فقط به این دلیل که دیگر نبردند، بلکه چون از یک جوهره، از یک شیوه انجام کارها دست کشیدند و آن نگاه دقیق به جزئیات را از دست دادند.و جزئیات همه‌جا هستند.در آن ایده عجیب و بی‌مایه برای معرفی خریدها با هوش مصنوعی؛ پلی‌استرِ خلاقیت. در نبود ارتباطات، که هر مسئله کوچک را به آتش‌سوزی تبدیل می‌کند. در اینکه نمی‌توان تیم را بدون سقف متحرک دید، بی‌آنکه کاملاً معلوم باشد چرا. در نحوه مدیریت دعواها، حرکات، غیبت‌ها و بی‌اعتنایی‌های رختکنی که بیش از حد بزرگ شده است. در ناتوانی ناگهانی برای فروش بازیکنان تیم اول؛ بازیکنانی که اغلب ارزششان پایین آمده و بیش از حد راحت شده‌اند.ممکن است همه اینها مجموعه‌ای از مسائل کوچک به نظر برسند. اما این طور نیست.پاسخ تقریباً هر یک از این مشکلات حالا انگار «مورینیو» است؛ گویی مربی پرتغالی قرار است راه‌حل جهانی برای تمام اصطکاک‌های تیم باشد. مورینیو مربی بزرگی است، اما مری پاپینز نیست.باشگاه‌های بزرگ با تصمیم‌های کوچک ساخته می‌شوند: نشان باشگاه، پیراهن، یک مراسم معارفه، یک عکس، شیوه برخورد با یک خرید استراتژیک و نبودن برنامه B، مدیریت یک بحران، زمان انتخاب‌شده برای معرفی یک مربی. همه‌چیز پیام دارد. همه‌چیز می‌گوید تو چه کسی هستی. و مهم‌تر از آن، چه کسی نیستی.خاویر آزنار - آس@caferealmadrid

وکلای اندریک از رسانه نزدیک به خودشون یعنی ESPN خواستن که ادعا کنن که لیورپول در به در دنبال اندریک بوده و برای جذب این بازیکن خودش رو کشته ولی اندریک جواب رد داده و گفته عشق من فقط رئاله و بسدلفین ها هم پرواز می کنند، گربه ها هم شنا می کنند، ما هم گوشامون مخملیه@caferealmadrid

یان دیومانده:«افتخار می کنم که در باشگاهی هستم که کریستیانو رونالدو در آن بازی کرده»«وقتی شنیدم رئال مادرید من را می‌خواهد، همه‌چیز شبیه یک رؤیا بود. واقعاً شبیه یک رؤیا بود، چون هیچ باشگاهی بزرگ‌تر از مادرید وجود ندارد. وقتی مادرید می‌آید و می‌گوید "تو را می‌خواهیم"، انگار داری خواب می‌بینی. آن شب نخوابیدم؛ نمی‌توانستم باورش کنم. حالا امروز اینجا هستم، فوق‌العاده خوشحالم و به این اتفاق افتخار می‌کنم.»«اول با مدیر باشگاه صحبت کردم و بعد با آقای مورینیو. از این‌که فرانسوی صحبت می‌کرد غافلگیر شدم. فکر می‌کنم حدود ساعت پنج صبح در پرتغال بود، اما او از خواب بیدار شد تا با من صحبت کند و به من بگوید که برایش بازیکن مهمی هستم.»«فکر می‌کنم این کار خداست. من خیلی به خدا اعتقاد دارم. آفریقایی هستم و در آفریقا به خدا باور زیادی داریم. شخصاً هم ایمان زیادی دارم. چه اتفاق عجیبی؛ اولین بازی حرفه‌ای من مقابل مادرید بود و حالا امروز برای مادرید بازی می‌کنم.»«تنها کسی که در حال حاضر بیشتر با او نزدیک هستم وینی است، چون قبل از آمدنم هم با وینی صحبت می‌کردم.»«همه می‌دانند کریستیانو رونالدو الگوی من بود و هنوز هم الگوی من است. واقعاً عجیب است که امروز برای مادرید بازی می‌کنم، باشگاهی که او در آن بازی کرده»«حتی وقتی به تمرین می‌روم، ممکن است بایستم و فقط به تصاویر نگاه کنم. واقعاً عجیب است، چون همان تصاویر خودشان همه‌چیز را می‌گویند؛ تمام آن تاریخ و اتفاقاتی که در عکس‌ها می‌بینی. به بازی کردن برای باشگاهی که الگوی من در آن بازی کرده افتخار می‌کنم.»«خواهرم همیشه من را هل می‌داد که هیچ‌وقت تسلیم نشوم، سخت کار کنم و رؤیاهایم را به حقیقت تبدیل کنم. فکر می‌کنم اگر به همه چیزهایی که می‌خواهم برسم، او خوشحال خواهد شد.»«باشگاه پول زیادی برای من هزینه کرده چون به من باور دارد. پس چرا باید بترسم؟ من نمی‌ترسم. هیچ فشاری احساس نمی‌کنم.»@caferealmadrid