⚜️جیرههای غذایی نظامی، به همراه مهمات، حیاتیترین موادی هستند که بدون آنها هیچ ارتشی نمیتواند دو…
انتشار: 2026/08/16 14:26 UTCدریافت: 2026/08/16 23:11 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 23:11 UTC
⚜️جیرههای غذایی نظامی، به همراه مهمات، حیاتیترین موادی هستند که بدون آنها هیچ ارتشی نمیتواند دوام بیاورد. یک جیره ایدهآل باید ارزان، قابل حمل، فاسدنشدنی، سبک، مقوی و خوشمزه باشد. ⚜️اما در جنگ اقیانوس آرام، هیچ ارتشی نتوانست همه این ویژگیها را همزمان فراهم کند و تقریباً همه کهنهسربازها شهادت میدهند که اولین قربانی در این معادله، طعم غذا بود.⚜️برنامهریزان آمریکایی روزی ۲.۸ کیلوگرم غذا معادل ۴۷۵۸ کالری (اینجا را بخوانید) را برای هر سرباز در نظر گرفته بودند، اما در خط مقدم همیشه نمیشد این مقدار را رساند. برای شرایط مختلف، جیرههای متفاوتی طراحی شده بود:💢جیره A و B: برای پشت جبهه و آشپزخانههای صحرایی. جیره A شامل مواد تازه و منجمد بود و B شامل کنسروها. هر دو کالری بالایی داشتند، اما جیره B به دلیل یکنواختی زیاد مورد شکایت بود. (ملوانان و خدمه کشتی به علت وجود آشپزخانه و انبار و سردخانه داخل کشتی مخلوطی از جیره A و B را مصرف میکردند.)💢جیره C: مخصوص خط مقدم و جایی که آشپزخانه نبود. شامل غذاهای از پیش پخته شده در قوطی. روزی ۳۷۰۰ کالری میداد و نباید بیشتر از ۲۱ روز مصرف میشد. ⚜️در ابتدا خیلی بیطعم بود، تا اینکه بعد از عملیات در شمال آفریقا، وسیلهای به نام گرمای قوطی /Canned heat به آن اضافه شد. فتیلهای که با روشن کردنش، غذا در چند ثانیه داغ میشد. بعداً متوجه شدند درخشش قوطیهای دور ریخته شده جایگاه سربازها را لو میدهد، پس قوطیها را رنگ سبز زدند!⚜️جیره K: سبکتر و فشردهتر، اما فقط ۲۷۰۰ کالری داشت. قرار بود نهایتاً برای ۱۵ وعده استفاده شود، اما در عمل به جای جیره C هم مصرف میشد.⚜️جیره D (شکلات لگان): مخصوص شرایط اضطراری. یک شکلات و جو دوسر ۶۰۰ کالری که تا دمای ۴۹ درجه هم مقاومت داشت. آنقدر سفت بود که گاهی باید با چاقو تکهتکه میشد و آنقدر تلخ بود که سربازها طعمش را دوست نداشتند، اتفاقی که ارتش آن را یک ویژگی میدانست تا کسی قبل از شرایط اورژانسی آن را نخورد! ⚜️در پایان جنگ آنقدر از این شکلاتها مانده بود که فکر میکردند آن را به شیرینی برای مردم مناطق اشغالی تبدیل کنند...✒️#iraxtãr 📃@Cataphract1
