⚜️جیرههای غذایی نظامی، به همراه مهمات، حیاتیترین موادی هستند که بدون آنها هیچ ارتشی نمیتواند دو…
انتشار: 2026/08/16 14:29 UTCدریافت: 2026/08/16 23:11 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 23:11 UTC
⚜️جیرههای غذایی نظامی، به همراه مهمات، حیاتیترین موادی هستند که بدون آنها هیچ ارتشی نمیتواند دوام بیاورد. یک جیره ایدهآل باید ارزان، قابل حمل، فاسدنشدنی، سبک، مقوی و خوشمزه باشد. ⚜️اما در جنگ اقیانوس آرام، هیچ ارتشی نتوانست همه این ویژگیها را همزمان…⚜در دهه ۱۹۳۰، نیروی دریایی آمریکا استانداردهای جدیدی برای رفاه ملوانها تعریف کرد که یکی از مهمترین بخشهایش، سیستم تغذیه بود.⚜تا پیش از این، ملوانها دقیقاً در همان مکانی که میخوابیدند غذا میخوردند. این سیستم منسوخ شد و جای خودش را به یک مدل کافتریایی داد که اولین بار روی ناو رنجر آزمایش شد. ⚜در این مدل، فضای کافی برای نشستن همزمان همه افراد نبود، اما با پخش کردن زمان غذا خوردن این مشکل حل شد. وعدههای صبحانه (۷:۳۰)، ناهار (۱۲:۰۰) و شام (۱۸:۰۰) دقیقاً همزمان با تعویض شیفتها بود تا کسانی که تازه از شیفت بیرون میآمدند یا میرفتند، بتوانند غذا بخورند.⚜ وقتی هم سالن غذاخوری خلوت بود، تبدیل میشد به محلی برای معاشرت و گذراندن اوقات فراغت. آشپزها معمولاً نیمهشب هم باقیماندههای غذا یا ساندویچ برای کسانی که شیفت نیمهشب داشتند میگذاشتند که بین ملوانها به میدرتس (Midrats - مخفف وعده نیمهشب) معروف بود. ⚜ناو ها جدید علاوه بر فضای بهتر، آشپزخانههای پیشرفتهتری هم داشتند. جالب اینجاست که حتی روی ناوشکنهای کوچک هم تجهیزاتی مثل دستگاه یخساز، ماشین ظرفشویی، پوستکننده سیبزمینی و حتی بستنیساز نصب شده بود.⚜نتیجه این شد که کیفیت غذای ملوانها به شدت بالا رفت. برای صبحانه، ترکیب میوه، غلات، نان و یک غذای گرم که هر روز عوض میشد سرو میشد، مثلاً پنکیک و بیکن، تخممرغ و ژامبون یا لوبیای پخته. ⚜ناهار معمولاً یک وعده کامل بود: مثلاً گوشت بریان با سس نعناع، سیبزمینی لایهای، هویج سرخشده، سالاد، بستنی وانیلی، نان سبوسدار و قهوه. شام هم با سوپ مرغ، گوشت پخته، پنیر ورقهای، سالاد، کیک شکلاتی و چای سرو میشد. ⚜الگوی کلی غذاها تقریباً ثابت بود. یک گوشت، یک کربوهیدرات، سبزیجات یا میوه، نان و دسر، همراه با سوپ در یکی از وعدهها.⚜اما قهرمان واقعی منوی نیروی دریایی، قهوه بود! نوشیدنیای که ملوانها آن را به شکل افسانهای مصرف میکردند.⚜ساموئل الیوت موریسون، مورخ معروف دریایی، وقتی درباره لزوم حفظ مسیرهای تجاری برزیل صحبت میکند، با طنز تلخی مینویسد: این کالاها [از برزیل] برای جنگ مدرن ضروریاند. و اگرچه نیروی دریایی آمریکا شاید بتواند بدون قهوه یک جنگ را ببرد، اما امیدوار است هرگز مجبور به آزمودن این نظریه نشود!⚜برای درک بهتر کافته فقط بدانید که یک ناو هواپیمابر با ۲۵۰۰ نفر پرسنل، در یک روز عملیاتی حدود ۲۵۰ کیلوگرم قهوه نابود میکرد! اگر غلظت این قهوه را بر اساس کتاب آشپزی نیروی دریایی در سال ۱۹۴۵ حساب کنیم، این مقدار معادل حدود ۳۸۰۰ لیتر میشود. یعنی سرانه روزانه ۳.۲ فنجان برای هر ملوان (دو برابر مصرف عادی یک فرد).⚜البته نوشیدنیهای دیگری مثل چای، شکلات داغ و چیزی به اسم Bug Juice هم وجود داشت. باگجوس در واقع همان شربتهای پودری و مصنوعی با طعم میوه بود. جالب اینجاست که این پودرها، علاوه بر اینکه ظاهراً یک نوشیدنی تولید میکردند، به عنوان یک شوینده صنعتی هم عملکرد کاملاً قابل قبولی داشتند! (نکته تکمیلی) ✒️#iraxtãr📃@Cataphract1
