⚜در دهه ۱۹۳۰، نیروی دریایی آمریکا استانداردهای جدیدی برای رفاه ملوانها تعریف کرد که یکی از مهمتری…
انتشار: 2026/08/16 14:38 UTCدریافت: 2026/08/16 23:11 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 23:11 UTC
⚜در دهه ۱۹۳۰، نیروی دریایی آمریکا استانداردهای جدیدی برای رفاه ملوانها تعریف کرد که یکی از مهمترین بخشهایش، سیستم تغذیه بود. ⚜تا پیش از این، ملوانها دقیقاً در همان مکانی که میخوابیدند غذا میخوردند. این سیستم منسوخ شد و جای خودش را به یک مدل کافتریایی…⚜️حالا سراغ ناو آیووا در سال ۱۹۴۵ برویم. این ناو با حدود ۲۸۰۰ نفر پرسنل، روزی حدود ۷ تن غذا مصرف میکرد که معادل حدود ۲۳ هزار دلار در اقتصاد امروز میشود. از این مقدار، روزی ۱.۵ تن مواد تازه، ۲ تن منجمد و ۳.۵ تن خشک مصرف میشد.⚜️انبارهای آیووا به قدری بزرگ بود که میتوانست ۱۰۰ تن میوه و سبزی، ۸۴ تن گوشت منجمد و ۶۵۰ تن مواد خشک را در خود جای دهد. به طور تئوری، این ذخایر برای ۱۱۹ روز دریانوردی کافی بود و با سوخترسانی و بارگیری در دریا، این زمان میتوانست بینهایت شود.⚜️یکی از مهمترین امکانات تجملاتی در آیووا، بستنی بود. دستگاههای بستنیسازی این ناو ماهی ۹۶۰۰ گالن بستری تولید میکردند. ملوانها بخش بزرگی از آن را خودشان میخوردند، اما در سوخترسانیهای دریایی، بستنی هم به عنوان یک کالای باارزش به ناوهای دیگر اهدا میشد. در اکتبر ۱۹۴۴، آیووا ۴۵ تن مواد غذایی (شامل ۴۰۰ گالن بستنی) به سایر کشتیها داد و در گزارشها ذکر شده که این ناو هیچوقت درخواست غذای تازه را رد نکرده است.⚜️در بین ملوانان یک سنت غیررسمی و بامزه هم شکل گرفته بود: ناوشکن های اسکورت که فضای کمتری داشتند و این امکانات را نداشتند، هر بار که یک خلبان را از دریا نجات میدادند، در ازای تحویل دادنش به ناو هواپیمابر، ۱۰ گالون بستنی باج میگرفتند!⚜️مناسبتهای خاص هم مراسم ویژه خودشان را داشتند. وعده ناهار چهارم ژوئیه ۱۹۴۵ در آیووا، سرانه حدود ۱۵ دلار (به قیمت امروز) برای هر ملوان هزینه داشت. منوی این روز واقعاً چشمگیر بود: ۲۴۰ گالن سوپ گوجهفرنگی، نزدیک به ۲۹۰۰ پوند (بیش از ۱.۳ تن) بوقلمون بریان، یک و نیم تن سیبزمینی لهشده با کره، ۴۸۰ پوند نخود فرنگی، ۴۵۰۰ عدد نان تازه، ۱۲۰۰ پوند پای گیلاسی، ۶۴۰ گالون لیموناد سرد و برای پس از غذا هم به هر ملوان یک بسته سیگار و یک بسته آبنبات مخلوط داده شد.⚜️اما با وجود تمام این برنامهریزیهای روی کاغذ، واقعیت همیشه اینطور رقم نمیخورد.⚜️جنگ در اقیانوس آرام منابع نیروی دریایی را تا مرز نابودی پیش برده بود. حتی با کمک استرالیا و نیوزیلند، رسیدن گوشت و سبزیجات تازه به خط مقدم همیشه ممکن نبود. در این میان، زیردریاییها همیشه بهترین غذا را میخوردند و ناوهای هواپیمابر در رتبه بعدی قرار داشتند. اما برای بقیه کشتیها، رژیم غذایی اغلب خستهکننده بود و شامل لوبیای کنسروی، اسپم (گوشت کنسروی) و غذاهایی میشد که نیاز به کشتیهای یخچالدارِ ارزشمند نداشتند.⚜️البته اواخر جنگ اوضاع بهتر شد. در زمان نبرد اوکیناوا، نیروی دریایی آمریکا در تامین غذای تازه آنقدر موفق عمل کرد که تعدادی از کشتیهای حامل مواد خشک ماهها در دریا ماندند تا تخلیه شوند!⚜️همین موضوع باعث شد نیروی دریایی با اداره حملونقل جنگی درگیر شود، چون کشتیهای زیادی را صرفاً برای حمل غذای تازه به جبههای فرستاده بود که دیگر به آنقدر غذا نیاز نداشت.✒️#iraxtãr📃@Cataphract1
