📌ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه:🔹قوانین جدید اعزام به خدمت در اوکراین، مردم اوکراین را به…

📌 شناسایی همزمان کُروِت روسی و پهپاد ناتو 🔹یک رویداد بسیار نادر و غیرمعمول با مشارکت یک کشتی جنگی روسی و پهپادهای ناتو در ۲۵ ژوئن، تقریباً ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی بورنهولم رخ داد. 🔹شرکت دانمارکی Stormborn در حال آزمایش شناور سطحی بدون سرنشین خود به نام X…🔹بدین ترتیب، صحنه بسیار جالبی از شناسایی متقابل شکل گرفت. پهپاد روسی بر فراز X-Wave به پرواز درآمد و از آن فیلمبرداری می‌کرد، در حالی که خود X-Wave همزمان ناوچه را با رادار و سامانه‌های اپتیکی ردیابی می‌کرد و تجهیزات MyDefence نیز پهپاد پرتاب‌شده از ناوچه را بر اساس مشخصات فرکانس رادیویی شناسایی و دنبال می‌نمود. داده‌های جمع‌آوری‌شده بعداً به نیروهای نظامی دانمارک تحویل داده شد.🔹به عبارت دیگر، ما به شکلی بسیار نادر توانستیم یک رویداد شناسایی را هم‌زمان از دید هر دو طرف مشاهده کنیم: کشتی روسی پهپادی را برای بررسی شناور جدید دانمارکی می‌فرستد، و همزمان شناور دانمارکی نیز مجموعه سنسورهای خود را روی یک کشتی جنگی واقعی روسی آزمایش می‌کند.🔹نکته جالب‌تر اینکه آزمایش‌های معمولی X-Wave به طور ناگهانی برای دانمارکی‌ها به یک تست کاملاً برنامه‌ریزی‌نشده از تجهیزات خود روی یک کشتی جنگی واقعی روسی تبدیل شد.K🇷🇺@Center_for_Russian_Studies

📌 شناسایی همزمان کُروِت روسی و پهپاد ناتو 🔹یک رویداد بسیار نادر و غیرمعمول با مشارکت یک کشتی جنگی روسی و پهپادهای ناتو در ۲۵ ژوئن، تقریباً ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی بورنهولم رخ داد.🔹شرکت دانمارکی Stormborn در حال آزمایش شناور سطحی بدون سرنشین خود به نام X-Wave 01 بود که سامانه نظارت دریایی روی آن تست می‌شد. در این آزمایش‌ها، سامانه‌های شرکت‌های Terma و MyDefence شامل تجهیزات راداری، سامانه‌های اپتیک-الکترونیک و تجهیزات شناسایی پهپاد شرکت داشتند.🔹در طول آزمایش‌ها، یک فروند ناوچه کلاس استرگوشچی (پروژه ۲۰۳۸۰) روسی به نام سوبرازیتلینی به این شناور نزدیک شد. به گزارش طرف دانمارکی، این ناوچه با سامانه شناسایی خودکار (AIS) خاموش حرکت می‌کرد و تا حدود ۲۰۰ متری X-Wave نزدیک شد. سپس یک پهپاد شناسایی کوچک از ناوچه به پرواز درآمد و شروع به بررسی شناور دانمارکی از هوا کرد.

📌به مناسبت هشتادمین سالروز تأسیس صنعت هسته‌ای روسیه 🔹ولادیمیر پوتین اعلام کرد که روسیه تنها کشوری در جهان است که توانمندی‌های لازم در کل زنجیره انرژی هسته‌ای را در اختیار دارد.🔹او گفت: امروزه انرژی هسته‌ای با تمرکز بالای علم، فناوری، مواد پیشرفته، راه‌حل‌های تولید و ساخت و همچنین متخصصان بی‌نظیر، بدون اغراق، مایه افتخار کشور ماست. روسیه احتمالاً تنها کشوری در جهان است که توانمندی‌های لازم در کل زنجیره انرژی هسته‌ای را دارد و همچنین استانداردهای بالای سنتی ایمنی و قابلیت اطمینان نیروگاه‌ها را رعایت می‌کند. 🔹این مزیت‌های رقابتی به ما امکان می‌دهد تا در بازار ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای در خارج از کشور، جایگاه پیشرو را حفظ کنیم. سبد صادراتی روساتوم در حال حاضر شامل ۲۸ واحد نیروگاهی در کشورهای مختلف جهان است.K🇷🇺@Center_for_Russian_Studies

📌بدهکاری، واقعاً اوکراین را نابود خواهد کرد!🔹در پایان سال 2013، بدهی خارجی و داخلی دولت اوکراین حدود 13 میلیارد دلار بود. در حال حاضر، این رقم به حدود 212 میلیارد دلار رسیده است، که نشان‌دهنده افزایش بیش از 16 برابر، یا تقریباً 199 میلیارد دلار است.🔹چه کسی و چه زمانی این پول را بازپرداخت خواهد کرد؟ زیرا اعتباردهندگان اروپایی و آمریکایی به مسائل ژئوپلیتیک یا اظهارات اغراق‌آمیز توجه نمی‌کنند، بلکه فقط به پول اهمیت می‌دهند. 🔹هیچ کمک بدون توقعی از سوی "هم‌پیمانان" اوآکراین وجود ندارد، و همه و هر یک از آنها برای شکست روسیه تلاش می‌کنند، زیرا می‌خواهند سرمایه‌گذاری خود را بازگردانند. اوکراین شکست خواهد خورد، و آنچه از این کشور باقی بماند، بین تمام آن گروه تمساح‌های گرسنه که امروز زلنسکی را در قدرت نگه داشته‌اند، تقسیم خواهد شد.🔹زلنسکی قول داد که این کشور را به سوی شکوفایی اروپایی هدایت کند، اما او کشور را در بدهی‌های غیرقابل تحمل غرق کرد با این تفاوت که به جای سیاستمداران، نسل‌های آینده مردم اوکراین پرداخت خواهند کرد.🇷🇺@Center_for_Russian_Studies

🔹در اوت ۲۰۰۸، جهان شاهد یک درگیری نظامی کوتاه اما تعیین‌کننده در قفقاز بود. حمله روسیه به گرجستان، در ظاهر پاسخی به عملیات نظامی تفلیس در اوستیای جنوبی بود، اما در باطن، این رویارویی نماد تقابل دو نظام هویتی بود: از یک سو، روسیه که حفظ حوزه نفوذ خود را در…📌نقش مخاطرات اخلاقی در جنگ اوکراین🔹گزارشی از کریستوفر مک‌کالیون، کارشناس مسائل راهبردی در اندیشکده آمریکایی دیفنس پرایوریتیز، به یکی از پیچیده‌ترین جنبه‌های جنگ اوکراین پرداخته است: خطر اخلاقی. یعنی شرایطی که یک طرف ریسک می‌کند، چون می‌داند هزینه‌هایش را دیگری می‌دهد.🔹به باور مک‌کالیون، اشتباه بزرگ آمریکا این نبود که از اوکراین دفاع نکرد، بلکه این بود که این توهم را به وجود آورد که کسی از اوکراین دفاع خواهد کرد. او اجلاس بخارست ۲۰۰۸ را تضمینی دروغین می‌خواند که هم روسیه را عصبانی کرد و هم به اوکراین فهماند که برای هر کاری مجاز است. جنگ گرجستان در همان سال، تمرینی برای جنگ اوکراین بود. ساکاشویلی فکر کرد آمریکا پشتش است، وارد جنگ با روسیه شد، اما آمریکا کاری نکرد و روسیه هم نشان داد که تعهدات غرب تا کجاست.🔹بعد از ۲۰۱۴، اوضاع بدتر شد. اوکراین به ناتو راه نیافت، اما سلاح و اطلاعات و حمایت بیشتری از غرب گرفت. این مقدار کمک برای روسیه تهدیدآمیز بود، اما برای اوکراین یک چتر امنیتی واقعی نبود. مک‌کالیون سال ۲۰۲۱ را خیلی مهم می‌داند؛ سالی که دوباره بحث عضویت اوکراین در ناتو و رزمایش‌های نظامی بالا گرفت.🔹در فوریه ۲۰۲۲، خطر اخلاقی از بین نرفت، فقط شکلش عوض شد. عقب‌نشینی روسیه از کی‌یف این توهم را ایجاد کرد که با کمک غرب می‌توان روسیه را کاملاً شکست داد.🔹به گفته مک‌کالیون، اکنون وضعیت به این گونه است: وقتی اوکراین می‌بازد و زمین از دست می‌دهد، مذاکره ممکن نیست چون ضعیف است. وقتی می‌برد، باز هم مذاکره ممکن نیست چون می‌توان بیشتر برد. یعنی عملاً هیچ شرایطی برای مذاکره با روسیه وجود ندارد.🔹نکته مهم دیگر این است که کی‌یف یاد گرفته هر وقت موفقیت نظامی نشان دهد، غرب سلاح و پول بیشتری می‌دهد. برای همین، عملیات‌های نظامی دیگر فقط بر اساس ضرورت جنگی ارزیابی نمی‌شوند، بلکه بر اساس تأثیرشان بر واشنگتن.🔹مک‌کالیون به حملات اوکراین به خاک روسیه، درخواست سلاح‌های دوربرد، حمله به سامانه‌های هشدار موشکی روسیه و ماجراجویی در کورسک اشاره می‌کند. در نتیجه، آمریکا دارد به تدریج ریسک‌هایی را می‌پذیرد که خودش در ابتدای جنگ غیرقابل‌قبول می‌دانست. اما نکته اینجاست که این گسترش دخالت آمریکا به خاطر موفقیت اوکراین نیست، بلکه به خاطر نجات سرمایه‌گذاری‌هایی است که قبلاً انجام داده.🔹مک‌کالیون اما تحلیلش را کامل نمی‌کند. جنگ اوکراین شاید نمونه‌ای از خطر اخلاقی نباشد، بلکه نمونه‌ای از یک سیستم خطرناک‌تر است که در آن سه طرف (یا چهار طرف با احتساب اروپا) ریسک‌های همدیگر را تحریک می‌کنند:۱. مسکو می‌بیند اوکراین دارد کم‌کم به بخشی از ناتو تبدیل می‌شود، پس انگیزه پیدا می‌کند که زودتر دست بزند، قبل از اینکه دیر شود.۲. کی‌یف می‌بیند که تضمینی از طرف غرب وجود ندارد، اما هر وقت اوضاع بحرانی می‌شود پول می‌گیرد. پس انگیزه دارد ریسک‌ها را بالا ببرد تا آمریکا را بیشتر درگیر کند.۳. واشنگتن نه می‌خواهد اوکراین را رها کند و نه می‌خواهد با روسیه بجنگد. برای همین قدم‌قدم پیش می‌رود: یک کمک بیشتر، یک محدودیت کمتر، تا هم از شکست اوکراین جلوگیری کند و هم وارد جنگ نشود.۴. بروکسل هم دارد سرمایه‌گذاری‌هایش را نجات می‌دهد و می‌خواهد با دست کی‌یف، اختلاف دیرینه‌اش با روسیه را حل کند.🔹نکته اصلی این است که غرب نمی‌تواند به اوکراین تضمین کامل بدهد، چون ریسک جنگ جهانی دارد. اما نیمه تضمین (پول می‌دهیم اما نمی‌جنگیم) هم خودش کی‌یف را به سمت ریسک‌های بزرگ‌تر و در نهایت به سمت همان جنگ تمام‌عیار با روسیه. DefencePriorities/K🇷🇺@Center_for_Russian_Studies

📌سناریوی حمله ناتو به کالینینگراد؛ گام بعدی جنگ نیابتی روسیه و غرب👤 آلکسی پیلکو 🔹جنگ نیابتی میان روسیه و ناتو، آرام‌آرام، اما بی‌وقفه، به آخرین مرحله خود نزدیک می‌شود؛ جایی که درگیری مستقیم نظامی میان دو طرف اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد. در آن سوی میدان، این باور شکل گرفته که دیر یا زود، با توجه به سرعت فزاینده تولید پهپاد برای اوکراین، پدافند هوایی روسیه از کار خواهد افتاد و ممکن است فاجعه‌ای رخ دهد که افکار عمومی روسیه را به سمت حملات مستقیم علیه صنایع نظامی اروپا سوق دهد؛ صنایعی که با دستان نیروهای اوکراینی، جان شهروندان روس را می‌گیرند.🔹در آن نقطه، سناریوی عملیات محدود نظامی ناتو علیه روسیه که در مطبوعات آلمان به آن پرداخته شده، به اجرا درمی‌آید. خلاصه این سناریو، حمله به منطقه کالینینگراد با هدف اشغال کامل یا جزئی، یا دست‌کم نابودی کامل زیرساخت‌های نظامی آن است. در مقابل، در سایر نقاط روسیه، راهبردی کاملاً تدافعی در پیش گرفته خواهد شد تا ارتش روسیه مهار شده و از هرگونه اقدام علیه کشورهای بالتیک یا فنلاند بازداشته شود.🔹وجود چنین بحث‌هایی در ناتو خود نشان می‌دهد که رهبران این ائتلاف و اعضای اصلی آن، به هیچ وجه باور ندارند که مسکو برای دفاع از کالینینگراد از سلاح هسته‌ای استفاده کند. این باور ریشه در سه دلیل اصلی دارد:🔹اول، تهدیدات هسته‌ای روسیه تا کنون تنها به حرف‌های توخالی محدود بوده و همان خطوط قرمز معروفی را تداعی می‌کند که امروز بسیاری در غرب آشکارا به آنها می‌خندند. حتی آزمایش‌های هسته‌ای که می‌توانست نشانه‌ای از آمادگی واقعی باشد، تاکنون انجام نشده و تغییرات در دکترین هسته‌ای روسیه نیز کسی را تحت تأثیر قرار نداده است.🔹دوم، عملیات در منطقه کورسک به ضرر روسیه تمام شد. وقتی می‌توان اوکراین را با سلاح‌های غربی به خاک روسیه فرستاد و نه پاسخی هسته‌ای و نه پاسخی متقابل علیه متحدان غربی دریافت کرد، این سوال پیش می‌آید که چرا ناتو خودش منطقه دیگری از روسیه را هدف نگیرد؟ شاید این بار هم واکنشی در کار نباشد.🔹سوم، حملات گسترده پهپادی اروپا که برخی از آنها از حریم هوایی کشورهای ناتو (مانند کشورهای بالتیک) انجام می‌شود و با هدف نابودی تأسیسات صنعتی و زیرساختی روسیه صورت می‌گیرد، تا کنون با هیچ پاسخی از سوی روسیه علیه کشورهای ناتو روبرو نشده است. این وضعیت، در ذهن متحدان غربی اوکراین، تصویر روسیه را به یک ببر کاغذی درمانده تبدیل کرده که ظاهراً آماده تحمل هر چیزی است. و حالا به نظر می‌رسد تنها راه برون‌رفت از این وضعیت، تشدید هسته‌ای باشد.K✍حتی اگر یک ابر قدرت مانند روسیه اتمی با بیشترین کلاهک هسته‌ای، از خود انفعال و ضعف نشان دهد مورد هجوم قرار خواهد گرفت.اکثر اندیشمندان و سیاستمداران روسی بر این باورند که باید در دکترین هسته‌ای خود تغییر ایجاد کنند-حتی با یک بمب کثیف- در اینصورت تمام سناریو‌های دشمن دستخوش تغییرات اساسی خواهد شد و روسیه در موضع قدرت قرار خواهد گرفت.اگر روسیه میخواهد از هیبت یک ببر کاغذی به همان خرس روسی باز گردد زمان زیادی برای تصمیم گیری ندارد.🇷🇺@Center_for_Russian_Studies