چرا برای نسل Z «آنلاین بودن» الزاماً به معنای در دسترس بودن نیست؟✍️شیدا حصاریگروه هنر و زندگی چندثا…

چرا برای نسل Z «آنلاین بودن» الزاماً به معنای در دسترس بودن نیست؟✍️شیدا حصاریگروه هنر و زندگی چندثانیه آنلاین🔹چراغ سبز کنار اسمش روشن است، استوری‌ات را دیده و چند دقیقه قبل هم آنلاین بوده؛ اما پیام تو هنوز بی‌جواب مانده است.🔹نسل Z در مقایسه با نسل‌های قبل، در بسیاری از موقعیت‌ها کمتر خود را گرفتار تعارفات ارتباطی می‌کند. قرار نیست فقط چون پیامی آمده، حتماً بلافاصله جواب بدهد، فقط چون آنلاین است باید پاسخ‌گو باشد یا برای حفظ ظاهر، گفت‌وگویی را ادامه دهد که حوصله‌اش را ندارد. برای بخشی از این نسل، مرزهای شخصی و حال روانی، گاهی از رعایت آن چیزی که «عرفاً باید انجام شود» مهم‌تر است.🔹این نگاه البته به معنی بی‌احترامی یا بی‌توجهی نیست. بیشتر به این معناست که نسل Z تمایل دارد رابطه‌ها را با اجبارهای نانوشته کمتری پیش ببرد؛ اگر قرار است جواب بدهد، می‌خواهد وقتی واقعاً آمادگی دارد این کار را انجام دهد، نه صرفاً برای اینکه «جواب ندادن خوب نیست» یا «طرف مقابل فکر بدی می‌کند».🔹همین تفاوت نگاه می‌تواند برای نسل‌های قبل عجیب یا حتی بی‌ادبانه به نظر برسد. کسی که با این تصور بزرگ شده که باید به پیام دیگران جواب داد، آنلاین بودن را نشانه آمادگی برای ارتباط می‌بیند؛ اما برای یک جوان نسل Z، ممکن است آنلاین بودن فقط یعنی چند دقیقه در فضای مجازی حضور دارد، نه اینکه موظف است تمام پیام‌هایش را پاسخ بدهد.🔹به همین دلیل، درک ارتباطات نسل Z بدون توجه به تغییر همین قواعد نانوشته دشوار است. آن‌ها لزوماً نمی‌خواهند هر مرحله از یک رابطه یا گفت‌وگو دقیقاً مطابق روال‌های قدیمی پیش برود؛ بیشتر ترجیح می‌دهند انتخاب کنند چه زمانی، با چه کسی و تا چه اندازه وارد ارتباط شوند.@chandsanieh_newschandsaniehonline.com