سلام و روزتون بخیر رفقا❤️🌱امروز بیا با این شعار روز رو شروع کنیم:«کمتر فکر کردن، بیشتر نفس کشیدن، و…

◌◉◌ ◌◉◌ دوست خوبم ایا تابحال به این موضوع فکر کرده‌اید که .... 💡 آیا شما دارید با «فرزندتان» رفتار می‌کنید، یا با «گذشته‌ی خودتان»؟ یکی از پیچیده‌ترین مفاهیم در روان‌شناسیِ تربیت، این است که ما اغلب، زخم‌هایِ دورانِ کودکیِ خودمان را، ناخودآگاه در فرزندمان…دوست خوبم، 🌱همانطور که در پست قبلی گفتیم، وقتی فرزندمان رفتارِ چالش برانگیزی دارد، اغلب آن را جنگِ شخصی با خودمان می‌بینیم؛ اما خبرِ خوب این است که یک ترفندِ علمی و ساده میتواند تنشِ خانه را به طور محسوس کم کند:✅ یک ترفندِ روان‌شناختی برای کاهشِ تنش در خانه:🧠 «تأییدِ احساس، پیش از اصلاحِ رفتار»اکثرِ والدین، مستقیم سراغِ «اصلاحِ رفتار» میروند؛ مثلاً: «نباید داد بزنی!»اما این جمله، کودک را دفاعی میکند و صحنه را به میدانِ جنگِ قدرت تبدیل میکند.جایگزینِ مؤثر، دو گام دارد:📍 گام ۱: احساس را تأیید کنید«میبینم که خیلی عصبانی هستی و حس میکنی شرایط عادلانه نیست…»این جمله، بخشِ هیجانیِ مغزِ او را آرام میکند و پیامِ «تو را میفهمم» میرساند.📍 گام ۲: رفتار را مدیریت کنید«…اما فریاد زدن نمیتواند به ما کمک کند. وقتی کمی آرامتر شدی، بیا با هم حرف بزنیم.»با این روش، شما خطِ قرمزِ رفتاری را حفظ میکنید، بدون اینکه به احساسِ او بیاحترامی کنید.🧠 چرا این روش کار می کند؟وقتی احساسِ کودک «شنیده» شود، مغزِ او از حالتِ «جنگ یا گریز» خارج شده و آماده‌ی «شنیدنِ منطق» میشود.💬 شما در لحظه های اوجِ تنش، معمولاً چه واکنشی نشان میدهید؟تجربه هایتان را در کامنت‌ها به اشتراک بگذارید؛ خیلی از مادرها و پدرها با خواندنِ نظراتِ شما احساسِ تنهاییِ کمتری میکنند. 🤍با ما همراه باشید...@childeducation

◌◉◌ ◌◉◌دوست خوبم ایا تابحال به این موضوع فکر کرده‌اید که ....💡 آیا شما دارید با «فرزندتان» رفتار می‌کنید، یا با «گذشته‌ی خودتان»؟یکی از پیچیده‌ترین مفاهیم در روان‌شناسیِ تربیت، این است که ما اغلب، زخم‌هایِ دورانِ کودکیِ خودمان را، ناخودآگاه در فرزندمان بازسازی می‌کنیم.🥀 وقتی از فرزندت بابت یک اشتباهِ کوچک، بیش از حد واکنش نشان می‌دهی…🥀 وقتی از نظمِ بیش از حدِ او، احساسِ امنیت می‌کنی…🥀 وقتی وقتی او اشتباه می‌کند، حس می‌کنی «ناکارآمد» شده‌ای…ممکن است در حالِ تخلیه کردنِ فشارهایِ سال‌ها پیش باشی..🛡️ تربیتِ آگاهانه یعنی:قبل از اینکه واکنش نشان دهیم، یک لحظه مکث کنیم و بپرسیم: «این خشمِ من است، یا خشمِ کودکی است که در من هنوز درمان نشده؟»فرزند ما، آینه‌ی تمام‌نمایِ وضعیتِ روانیِ ماست. برای اینکه او را آرام کنیم، ابتدا باید «آرامشِ درونیِ خودمان» را بازسازی کنیم.🌱 یادمان باشد: فرزند، نیازی به والدینِ «کامل» ندارد، او به والدینِ «آگاه» نیاز دارد.و اما خبر خوب در پست بعدی...✅ یک ترفندِ روان‌شناختی برای کاهشِ تنش در خانه داریم..با ما همراه باشید@childeducation

امروز ، پیش از آنکه به فکر وظایفِ روز بیفتی، یک لحظه برای خودت بایست…قبل از آنکه قاضیِ رفتارِ فرزندت شوی، به خودت یادآوری کن:تو هم در حال «رشد کردن» هستی.تو هم مثل یک نوجوان، داری یاد میگیری که چگونه آرام بمانی، چگونه مرز بگذاری و چگونه دوباره از نو عشق بورزی. 🌱پس با خودت مهربان باش؛اجازه بده امروز، همانطور باشد که هست،بدون اینکه حتماً «ابد و نمونه» باشد.بدون اینکه حتماً جواب همه‌ سؤالها را داشته باشی.کافی است امروز، «حضورِ آرام» داشته باشی.هم برای خودت، هم برای چشمانی که از تو یاد میگیرند. 👀✨☀️ روز بخیر، رفیق همراه من!امروز را با آرامش بردار؛قرار نیست کامل باشی، کافی است «حالِ دلت» خوب باشد. 💛خودت باش؛خودت، معیارِ مهربانیِ خودت باش. 🌷@childeducation

‍ نوجوان؛ «طوفانی» که ساحلِ شخصیتش را می‌سازد! 🌪️🌱خیلی از ما وقتی صحبت از نوجوانی می‌شود، یاد بحث‌ها، سکوت‌های طولانی، درهای بسته و تغییراتِ ناگهانی می‌افتیم.اما بیایید برای لحظه‌ای، «والد بودن» را کنار بگذاریم و به این دوران از زاویه‌ی دیدِ خودِ نوجوان نگاه کنیم:نوجوانی، آن زمانی است که فرزند شما در حال «خداحافظی با کودکی» است. این خداحافظی درد دارد، ترس دارد و البته… کلی شور و هیجان! 🌊او در حال فرو ریختنِ دیوارهایی است که شما برایش ساخته بودید، تا بتواند دیوارهای «هویتِ شخصیِ خودش» را بنا کند. این رفتارها کج‌خلقی نیست؛ تلاش برای «بودن» است.چند نکته برای اینکه در این مسیر، همسفرِ بهتری باشیم:۱. لنگرگاه باشید، نه ناخدا: در طوفانِ نوجوانی، او به کسی نیاز دارد که آرام و ثابت بماند (لنگرگاه)، نه کسی که مدام فرمان می‌دهد (ناخدا).۲. شنیدن، فراتر از گوش دادن: گاهی نوجوان‌ها حرف نمی‌زنند چون می‌ترسند در همان لحظه «قضاوت» شوند یا راهکار بشنوند. گاهی فقط «شنیده شدنِ» ساده، بهترین هدیه است.۳. فضایِ امنِ خانه: خانه باید تنها جایی باشد که او بدون ترس از «چراهایِ ما»، بتواند خودش باشد؛ حتی اگر خودشِ واقعی‌اش، هنوز کامل شکل نگرفته باشد.اگر به دوران نوجوانی خودتان برگردید، کدام جمله‌ را دوست داشتید از زبان پدر و مادرتان بشنوید؟(ما در کامنت‌ها منتظر شنیدنِ داستان‌های شما هستیم… گاهی مرورِ گذشته، کلیدِ فهمِ امروز است. 👇)@childeducation

⁠📣 دانشگاه شهید بهشتی برگزار می‌کند جامع‌ترین دوره تربیت درمانگر کودک ۲۳۰ ساعت آموزش تخصصی- عملیبرگزاری بصورت /آنلاین سرفصل‌های دوره :📌اصول مصاحبه بالینی و تشخیصی کودک و نوجوان📌ارزیابی و سنجش کودک و نوجوان📌درمان شناختی رفتاری کودک📌فرزندپروری کودک📌بازی درمانی کودک📌مداخلات در بحران کودک و نوجوان📌توانبخشی شناختی کودک و نوجوانمزایای دوره #تربیت_درمانگر_کودک اعطای مدرک معتبر از دانشکده روانشناسی #دانشگاه_شهیدبهشتیسرفصل های کاملا کاربردی و عملی جامع ترین دوره تربیت درمانگر کودکآموزش از برترین اساتید حوزه کودکامکان بازبینی آفلاین پس از دورهامکان پرداخت بصورت اقساط --------------------------------------📞 جهت دریافت مشاوره رایگان و سرفصل‌های دوره:☎️ 02122410548☎️ 02122410685📲 تلگرام:@SBUghaheri@SBUshabanihttps://wa.me/09307634682‌📲بله:@sbu_shabani@sbu_ghaheri📸 اینستاگرام:instagram.com/sbu.psychacademy💬 تلگرام:t.me/sbupsychacademy

🗣️ وقتی نوجوان با لحنِ کوچه‌بازاری صحبت می‌کند؛ چطور برخورد کنیم؟«چرا اینطوری حرف می‌زنی؟»«ما که اینجوری تو خونه حرف نمی‌زنیم!»«از کجا این کلمات رو یاد گرفتی؟»اگر این جملات را از خودتان یا همسرتان،در برابرِ نوجوان‌تان شنیده‌اید،نگران نباشید.شما تنها نیستید.این رفتار، ریشه‌های قابل‌درکی داردو با همراهیِ آگاهانه،قابلِ مدیریت است. 🌱🧠 چرا نوجوانان از لحنِ کوچه‌بازاری استفاده می‌کنند؟۱. تأثیرِ دوستان و فضای مجازینوجوانان ساعت‌ها با دوستانشان در ارتباط هستندو از آنها الگو می‌گیرند.لحنِ کوچه‌بازاری،برای آنها عادی و حتی «جذاب» به نظر می‌رسد.۲. جلبِ توجه و پذیرشِ اجتماعینوجوانان می‌خواهند در جمعِ دوستان،مقبول و قابل‌قبول باشند.استفاده از این لحن،گاهی راهی برای نشان دادنِ «خودِ جدید» است.۳. تست کردنِ مرزهانوجوان با این لحن،دارد مرزهایِ خانواده را تست می‌کند.او می‌خواهد ببیند:«آیا با این رفتار، همچنان دوستم خواهند داشت؟»۴. ناتوانی در تفکیکِ موقعیت‌هانوجوانان هنوز یاد نگرفته‌اند کهزبان و لحنِ مناسبِ هر موقعیت را تشخیص دهند.❌ سه واکنشِ اشتباه:۱. سرزنش و تحقیر«چقدر بی‌ادبی! این کلمات رو از کجا یاد گرفتی؟»➡️ نتیجه: نوجوان، فاصله می‌گیرد و لجبازتر می‌شود.۲. مقایسه با دیگران«فلانی اینجوری حرف نمی‌زنه!»➡️ نتیجه: کاهشِ اعتمادبه‌نفس و حسادت.۳. نادیده گرفتنِ کامل«باشه، هر چی دوست داری بگو.»➡️ نتیجه: نوجوان یاد می‌گیرد که این لحن، عادی است.✅ ۵ راهکارِ عملی برای مدیریتِ لحنِ نوجوان:۱. آرام بمانید و جبهه‌گیری نکنیدقبل از هر واکنش،۳ ثانیه مکث کنید و نفس عمیق بکشید.آرامشِ شما،به نوجوان نشان می‌دهد کهبا این لحن، نمی‌تواند تعادلِ شما را بر هم بزند.۲. بر لحن تأکید کنید، نه محتوابه جای «این حرفت اشتباهه»، بگویید:«لحنِ تندی داری. من حاضرم به حرفت گوش کنم،اما با لحنی آرام‌تر.»۳. تفکیکِ موقعیت‌ها را به او یاد بدهید«می‌دونم که با دوستات اینطوری حرف می‌زنی.اما در خانواده، ما برای همدیگه احترام قائلیم.همین موضوع رو با لحنی مناسب‌تر برام بگو.»۴. الگویِ احترام باشیداگر خودتان در خانه،با لحنی تند یا بی‌احترامی صحبت می‌کنید،نمی‌توانید از نوجوانتان انتظارِ رفتارِ متفاوت داشته باشید.۵. رفتارِ مثبت را تشویق کنیدوقتی با لحنی محترمانه صحبت کرد،او را تشویق کنید:«چه قدر خوب که امروز آروم و با احترام حرف زدی.این یعنی داری بزرگ می‌شی.»🌸 یک اصل طلایی:«زبانِ کوچه‌بازاری نوجوان،یک بحران نیست،یک مرحله‌ی گذر است.با آرامش، همدلی و الگویِ درست،می‌توانی از اوانسانی محترم و آگاه بسازی.»شما چه راهکاری برای لحنِ نوجوان‌تان دارید؟🎯 کانال تربیت کودک و نوجوانبا هم، برای همراهیِ آگاهانه با نوجوانانمان. ❤️@childeducation