قربانیان عکس‌ها✍️🏻منصوره محمدی / خبرنگار اجتماعی❇️یکی از پارادوکس‌های مهم در بحران آزار زنان در کان…

دیپلماسی در عصر دیجیتال چه تغییری کرده است؟ ✍️🏻محسن محمودی/ عضو هیئت تحریریه❇️دیپلمات‌ها چگونه با انبوه جریان‌های کاری دیجیتال و فشار ناشی از فناوری‌های نوین مقابله می‌کنند؟ و مهم‌تر آنکه، این راهبردهای مقابله‌ای چه حقیقتی را دربارۀ وضعیت امروز دیپلماسی فاش می‌کنند؟ امروزه غلبۀ ابزارهای فناورانه بر زندگی حرفه‌ای در بسیاری از بخش‌ها، شکلی خردکننده به خود گرفته است. ❇️این واقعیت قطعاً در مورد دیپلمات‌ها و کارگزاران دستگاه دیپلماسی که مأمور اجرای سیاست خارجی، مدیریت روابط بین‌الملل و صیانت از منافع ملی در خارج از مرزها هستند، صدق می‌کند. همه‌گیری کووید-۱۹، کنش دیپلماتیک را بیش از پیش به سمت دنیای مجازی سوق داد؛ تحولی که به نظر می‌رسد آثاری ماندگار بر «تعاملات هیبریدی» (ترکیبی) و روند فزایندۀ پیوند سیاست با بخش فناوری بر جای گذاشته است.❇️بااین‌حال، پژوهش‌های مربوط به پیامدهای بوروکراتیک دیجیتالی‌شدن و گذار به «دولت الکترونیک»، اغلب سازمان‌های دیپلماتیک را نادیده گرفته و در عوض بر تحلیل خدمات عمومی داخلی تمرکز کرده‌اند. در این میان، موج مطالعات دیپلماسی دیجیتال در روابط بین‌الملل، گزارش‌های ارزشمندی از چگونگی بازآرایی سنت‌های دیپلماتیک توسط فناوری‌های نوین ارائه داده است. این مطالعات به‌تفصیل ظهور روال‌ها، هنجارها و کنش‌های جدیدی را ترسیم کرده‌اند که هر یک با تنش‌ها و معماهای خاص خود همراه است.❇️دیپلمات‌های امروزی با چالشی دوگانه روبه‌رو هستند؛ از یک سو باید ابزارهای دیجیتال (مانند پلتفرم‌های مجازی، اپلیکیشن‌های مدیریت کار و رسانه‌های اجتماعی) را به خدمت بگیرند و از سوی دیگر، ناچارند سطحی از «فاصله‌گذاری آگاهانه» را حفظ کنند تا هم تداوم نهادی خود را تضمین کرده و هم خودمختاری‌شان را در ساختارهای بوروکراتیک حفظ کنند.🗞متن کامل این مقاله با عنوان «خودمختاری در خطوط مقدم دیجیتال» در شماره ۱۹۲ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. ▫️▫️▫️@cm_magazine

رسانه‌ای که در دهه ۶۰ منجمد شده است✍️🏻مسعود سپهر/ جامعه‌شناس سیاسی❇️سال‌هاست که بسیاری از دلسوزان و عاشقان میهن برای رسانۀ ملی استعارۀ «رسانۀ میلی» را به کار می‌برند و بر از دست رفتن مرجعیت و اعتماد عمومی نسبت به آن انگشت حسرت بر دندان می‌گزند. انگار که دست‌اندرکاران رسانه در دوران انحصار سیما به شبکه‌های یک و دو در دهۀ ۶۰ و بدون هیچ رقابت تصویری منجمد شده‌اند و حتی در بخش رادیویی نیز می‌توان گفت از دوران پیش از انقلاب، در رقابت با رادیوهای خارجی عرصه را باخته بود. ❇️اردشیر راجی، آخرین سفیر دولت شاهنشاهی در لندن در کتاب خاطراتش با عنوان «خدمتگزار تخت‌طاووس»، شرح می‌دهد که چگونه مهم‌ترین دغدغۀ شاه با شروع امواج انقلاب اسلامی خاموش‌کردن صدای رادیوی بی‌بی‌سی بود. چگونه؟ او هرگز نفهمید که نمی‌شود صداهای دیگر را خفه کرد، اما می‌شود جذاب‌تر، متکثرتر، دقیق‌تر و صادقانه‌تر سخن گفت تا مردم به جای دیگری به تو گوش دهند.❇️امروز با فراگیر شدن شبکه‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای و شبکه‌های مجازی و تبدیل‌شدن هر گوشی تلفن همراه به یک رسانۀ صوتی و تصویری که در سطح جهانی قابلیت پیام‌رسانی دارند، برای رقابت فقط یک راه وجود دارد؛ مخاطب شما را انتخاب کند.🗞متن کامل این یادداشت با عنوان «میدان را بردیم جنگ رسانه را نه» در شماره ۱۹۰-۱۹۱ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. ▫️▫️▫️@cm_magazine

زایش یک ابررسانه✍️🏻محسن محمودی/ عضو هیئت تحریریه❇️در اواخر فوریۀ ۲۰۲۶، صنعت جهانی سرگرمی و رسانه شاهد یکی از عظیم‌ترین و ساختارشکن‌ترین تحولات تاریخ خود بود؛ ادغام ۱۱۰٫۹ میلیارد دلاری شرکت‌های «پارامونت ـ اسکای‌دنس» و «برادران وارنر دیسکاوری» که پس از ماه‌ها رقابت نفس‌گیر با غول‌های فناوری نظیر نتفلیکس به سرانجام رسید. ❇️تحلیل ادغام‌های رسانه‌ای در این ابعاد، بدون بهره‌گیری از دستگاه مفهومی «اقتصاد سیاسی انتقادی ارتباطات» ابتر خواهد بود. «وینسنت موسکو» (Vincent Mosco)، نظریه‌پرداز برجستۀ اقتصاد سیاسی، ساختار رسانه‌ها را از طریق سه فرایند درهم‌تنیدۀ «کالایی‌سازی»، «فضایی‌سازی» و «ساختاردهی» تبیین می‌کند.❇️در ادغام پارامونت و وارنر، «فضایی‌سازی» به بارزترین شکل ممکن رخ داده است. فضایی‌سازی به معنای غلبه بر محدودیت‌های زمانی و مکانی از طریق انحصار زنجیرۀ تولید، توزیع و نمایش است. با این ادغام، یک نهاد واحد به الیگارشی قدرتمندی تبدیل می‌شود.🗞متن کامل این مقاله در شماره ۱۹۴ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. ▫️▫️▫️@cm_magazine

فیلترینگ؛ بستر خاموش بحران ✍️🏻سعید سوزنگر/ مدرس امنیت شبکه ❇️انتخاب عکس برای پروفایل در شبکه‌های اجتماعی، هرگز به معنای واگذاری حق سوءاستفاده از آن تصاویر به دیگران نیست و قانون نیز به این موضوعات ورود کرده و رسیدگی خواهد کرد. قانون برای افراد این حق را…سوءاستفاده در خلأ ارتباط❇️باید این واقعیت را پذیرفت که کشور ما ارتباط مؤثری با جهان ندارد و سیستم شفافی نیز برای دسترسی به داده‌ها وجود ندارد. نتیجۀ این وضعیت آن می‌شود که مالک تلگرام ارتباط خود را با ایران قطع و عنوان می‌‌کند که ممکن است داده‌های درخواستی برای نقض آزادی بیان استفاده شوند و این به معنای نقض حقوق یک ملت است. ❇️حال آنکه با وجود ابزارهای هوش مصنوعی و حضور افراد ناسالم در فضای مجازی، حتی از یک پروفایل ساده نیز می‌توان سوءاستفادۀ اخلاقی کرد و این ضرورت تعامل سازنده با صاحبان انواع پلتفرم‌ها و فضاهایی را می‌طلبد که جامعۀ ایرانی با وجود محدودیت‌های شدیدی که برای آنها وضع شده، در حال استفاده از آنها هستند.🗞متن کامل این یادداشت با عنوان «فیلتربنگ؛ بستر خاموش بحران» در شماره ۱۹۴ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. ▫️▫️▫️@cm_magazine

زنِ قربانی یا زنِ کنشگر؟✍️🏻صدف سرداری/ عضو هیئت تحریریه❇️دهه‌هاست تصویر زنان افغانستان در رسانه‌های جهان با واژه‌هایی چون سرکوب، محرومیت و رنج گره خورده است؛ تصویری که هرچند از واقعیتی انکارناپذیر خبر می‌دهد، اما اغلب بخش مهمی از حقیقت را در سایه نگه می‌دارد. ❇️رخدادهای اخیر هرات و اعتراض زنان با شعار «تحصیل، کار، آزادی» این پرسش را پیش کشید که چه کسانی امروز داستان زنان افغانستان را روایت می‌کنند و سهم خود این زنان از روایتگری چیست؟ آیا قاب‌های مسلط رسانه‌ای توانسته‌اند پیچیدگی تجربۀ آنان را بازتاب دهند یا همچنان بر تصویری یک‌بُعدی از «زن قربانی» اصرار می‌ورزند؟ ❇️با «سیمین کاظمی»، جامعه‌شناس، دربارۀ نسبت میان رسانه، قدرت و مقاومت و چگونگی عبور از مرز روایت‌های رایج گفت‌وگو کرده‌ایم.🗞متن کامل این گفت‌وگو با عنوان «مقاومت افغانستانی، یک اصالت تاریخی دارد» در شماره ۱۹۴ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. ▫️▫️▫️@cm_magazine

مختصری دربارۀ نسبت ما و دنیای امروز✍️🏻سید جواد موسوی/ شاعر و نویسنده❇️ما بعد از قریب به نیم‌قرن حکومت هنوز تکلیف‌مان با خیلی چیزها مشخص نیست. اینکه یک حکومت آن ‌هم حکومتی که دعاوی جدید دارد، تکلیفش با بعضی چیزها روشن نباشد، چیز عجیبی نیست، اما مشکل ما این است که اولاً تعداد چیزهایی که در مقابل آن‌ها بلاتکلیفیم یکی و دو تا نیست و دوم اینکه مشکل اساسی‌تر ما این است که هنوز نسبت‌مان را با خیلی از بدیهیات نیز روشن نکرده‌ایم. ❇️فی‌المثل ما هنوز تعریف‌مان از بنیادی‌ترین شعار این انقلاب و نظام یعنی: «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» گنگ و مبهم است. هنوز بر سر تعریف استقلال مشکل داریم و نمی‌دانیم منظورمان از شعار «نه غربی، نه شرقی» چیست؟ هنوز از آزادی تصویر روشنی ارائه نداده‌ایم و مهم‌تر از همه اینکه نمی‌دانیم با ترکیب پارادوکسیکال «جمهوری اسلامی» چه باید کنیم؟ ❇️بعد از برگزاری ده‌ها انتخابات که خیلی هم به آن می‌نازیم، هنوز نمی‌دانیم مردم تا چه اندازه حق تعیین سرنوشت‌شان را دارند. جمهوریت را صرفاً به انتخابات محدود کرده‌ایم، اما هنوز نمی‌دانیم با برگزیدۀ آرای مردمی چگونه برخورد کنیم و چه اندازه به او اجازۀ دخالت در مقدرات کشور را بدهیم. ❇️روزبه‌روز دایرۀ کسانی را که می‌توانند در رقابت انتخاباتی شرکت کنند، تنگ‌تر می‌کنیم؛ تا جایی ‌که در دو، سه انتخابات اخیر مجلس و ریاست‌جمهوری کمترین میزان مشارکت را داشته‌ایم. تعریف‌مان از اسلام هم دست‌کمی از جمهوریت ندارد. با اینکه به نظر می‌رسد با توجه به ساختار سیاسی حکومت در این زمینه مشکل خاصی نداشته باشیم، اما داریم. خیلی هم داریم. ❇️در بعضی از موارد که دین صراحتاً احکام روشنی دارد، چنان خودرأی و سکولار رفتار می‌کنیم که موجب حیرت کفار حربی است و در بعضی موارد که به نظر می‌رسد در صدر اسلام هم موضوع چندان مهمی به‌شمار نمی‌آمده، سخت‌گیرانه‌ترین مجازات‌ها را اعمال می‌کنیم؛ تا جایی ‌که گاهی صدای برادران طالب هم در‌می‌آید. خلاصه که پدیدۀ غریبی هستیم برای خودمان. و ای‌کاش فقط برای خودمان. برای همۀ عالم. اگر صرفاً خودمان بودیم و خودمان طوری نبود.🗞متن کامل این یادداشت با عنوان «برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی» در شماره ۱۹۴ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. ▫️▫️▫️@cm_magazine