🔰ماجرای بسیار شنیدنی و قابل تامل ؛ دکتر مصطفی مصباح زاده، هنگامی که با دکترای حقوق با درجه ستوان سو…
انتشار: 2026/08/07 20:12 UTCدریافت: 2026/08/08 15:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 15:25 UTC
🔰ماجرای بسیار شنیدنی و قابل تامل ؛ دکتر مصطفی مصباح زاده، هنگامی که با دکترای حقوق با درجه ستوان سومی در ارتش خدمت میکرد. نقل میکند : خبردار ایستاده بودم. سرلشگر شقاقی گفت تو حقوق خواندی؟گفتم بله. گفت دکتر در حقوق هستی؟گفتم بله. 🔹گفت اعلیحضرت دستور دادند یک کلاس عالی قضائی و حقوقی در دانشکده افسری جهت افسران ارشد و امرای ارتش گذاشته شود و ما فکر کردیم تو بروی در این کلاس درس بدهی.گفتم هر طور امر بفرمائید تیمسار. یک هفتهای گذشت و دو مرتبه مرا خواست. گفت؛⭕️ انتخاب شما مشکلی برای ما ایجاد کرده است. و آن مشکل اینست که؛ 🔺 شما ستوان سوم هستی و باید بروی برای افسران ارشد از سرهنگ تا سرتیپ و سرلشگر درس بدهی،!🔺 تا حالا سابقه نداشته یک ستوان سومی! برود برای سرلشگرها و امرای ارتش درس بدهد، در نتیجه معلوم نیست در زمان ورود به کلاس شما باید به این افسران ارشد سلام بدهید یا آنها باید به شما سلام بدهند.!گفتم هر طور که امر بفرمائید تیمسار. دانشکده افسری نتوانست تصمیم بگیرد، پرونده را فرستادند به وزارت جنگ. یک روز، سرلشگر نخجوان که وزیر جنگ بود مرا خواست و تا وارد اطاق شدم گفت تو با این هیکلت با این درجه ستوان سومی، میخواهی بروی به افسران ارشد درس بدهی؟!!گفتم هر طور بفرمائید تیمسار.گفت؛ خوب سلام بهشان بده.گفتم؛ هیچ اشکالی ندارد. هر طور که امر بفرمائید تیمسار.گفت نه، باید این پرونده را بفرستم به ستاد ارتش.فلذا پرونده را از وزارت جنگ فرستادند به ستاد ارتش. سرلشکر ضرغامی رئیس ستاد ارتش بود.مرا احضار کرد. مردی بود خیلی متدین. که به همین دلیل ریش داشت و خیلی منظم،.رفتم خدمت ایشان و به حالت خبردار ایستادم. 🔴نگاهی به سرتاپای من کرد و گفت شما با این مدرک دکترایت،، برای دانشکده افسری، برای وزارت جنگ و برای کل ستاد ارتش، زحمت ایجاد کردید.کس دیگری غیر از تو نبود که انتخاب کنند که حالا همه گیر کنیم و ندانیم که چه بکنیم؟او هم گفت خوب برو سر کلاس و سلام بده به افسران ارشد.گفتم امر، امر تیمسار است اطاعت. بعد یک مرتبه دیدم پشت میزی که نشسته بود سرش را انداخت پائین، یک دو دقیقهای هیچی نگفت. بعد گفت «نه، ما این را گزارش و شرف عرضی تهیه میکنیم، هر طور که اعلیحضرت امر فرمودند آن طور عمل میکنیم، چون⭕️ سابقه ندارد یک ستوان سومی به امرای ارتش و سرلشکر ها درس بدهد ».!!! من را مرخص کرد. رفتیم و یک هفته، ده روز بعدش مرا خواست. این دفعه که رفتم توی اطاقش دیدم وضع عوض شده است.از پشت میز بلند شد و آمد با من دست داد. خیلی به من احترام کرد و گفت؛ امر اعلیحضرت را به شما ابلاغ میکنم. بعد از پشت میزش بیرون آمد به حال خبردار، من هم با کمال تعجب همین طور به حال خبردار ایستادم.گزارش را از اول که دانشکده افسری گزارش کرده بود تا پایانی که به عرض رسیده بود یکی بعد از دیگری همه اینها را خواند، بعد به آنجا رسید که حالا اعلیحضرت چه دستور دادند.جملهای که اعلیحضرت گفته بود این طور بود؛ ✅ مقام استاد و معلم خیلی بالاتر از مقام تمامی افراد جامعه است بروید «به این ستوان ۳ احترام استادی شود». بنابراین باید افسران ارشد و امرای ارشد در کلاس به من سلام میدادند و پایه این کار از اینجا در ارتش ایران گذاشته شد، یعنی قبل از من هیچ سابقهای نبود که اگر یک کسی با یک درجه پائینتری میخواست درس بدهد چه باید میکردند. من اولین افسری بودم که در باره من تصمیم گرفته شد و تا انقلاب هم دیگر این رویه ادامه داشت. من وقتی میرفتم سر کلاس، یک سرتیپ دادوری بود که رئیس امور مالی ارتش بود، او ارشد کلاس بود، من وقتی که وارد کلاس میشدم ، میگفت برپا، خبردار! تمام افسران ارشد همه به حال خبردار میایستادند!. منِ ستوان ۳ میرفتم پشت میزم، شمشیرم را باز میکردم میگذاشتم روی میز. بعد هم با خونسردی تمام میگفتم آزاد.بعد هم آنها مینشستند و درس را گوش میکردند. بعد که میخواستم از کلاس بیرون بیایم باز همین برنامه اجرا میشد. او بلند میشد برپا خبردار میگفت و من یک آزاد میگفتم و از کلاس میآمدم بیرون. حتی وقتی که از کلاس میآمدم بیرون بعضی از این افسران ارشد، اشکال و سوالی داشتند. میآمدند در محوطه دانشکده، وقتی که از من سوال میکردند دستشان را بالا می بردند جهت احترام نظامی، آن وقت سایر دانشجوهای دانشکده افسری که ناظر من و در حال درس خواندن در دانشکده بودند فکر میکردند من از خانواده سلطنتی هستم، که این امرای ارتش به من سلام میدهند؟ولی خوب، من رعایت ادب را میکردم و تا آنها دستشان را جهت احترام به مقام والای استاد و معلم بالا می بردند من ضمن احترام دستشان را پائین می آوردم و همین طوری با هم صحبت و رفع اشکال می گردید. "نقل از مصاحبه دکتر غلامرضا افخمی با دکتر مصباح زاده، تاریخ شفاهی بنیاد مطالعات ایران....!
پستهای تلگرام — (Competent Managers) مدیران شایسته
🔰هر سازمانی، پادگان نیست ، سازمان نیاز به فرمانده ندارد،،، 💎 با مدیران شایسته همراه شوید🆔@Competentmanagers
🔰 مدیریت منابع انسانی پس از بحران؛ بازسازی با تمرکز بر انسان💎پس از عبور از بحران، چالشهای سازمان پایان نمیپذیرد؛ بلکه وارد مرحلهای حیاتیتر بهنام بازسازی میشود. در این مرحله، نقش مدیریت منابع انسانی از همیشه پررنگتر است. زیرا حالا باید نهتنها عملکرد سازمان بازیابی شود، بلکه روحیه، انگیزه و اعتماد کارکنان نیز احیا شود.🔹 بازسازی اعتماد و ایجاد ثباتبحرانها اغلب همراه با استرس، نااطمینانی و فرسودگی ذهنی کارکنان هستند. اولین وظیفه مدیر منابع انسانی، بازگرداندن احساس امنیت روانی در محیط کار است. این کار با ایجاد فضای شفاف برای گفتگو، شنیدن دغدغهها و پاسخگویی صادقانه آغاز میشود. اگر کارمندان حس کنند صدایشان شنیده میشود و از آنها حمایت میشود، سریعتر به سازمان بازمیگردند.🔹 ارزیابی وضعیت و نیازهای جدیدشرایط پس از بحران با گذشته متفاوت است. برخی نقشها ممکن است تغییر کرده یا حتی حذف شده باشند. بنابراین، بازنگری در ساختار سازمانی، شناسایی شکافهای مهارتی، و ارزیابی آمادگی تیم برای ادامه مسیر بسیار مهم است. آموزش مجدد (Reskilling) و ارتقای مهارتها (Upskilling) میتواند گام مؤثری برای بهروزرسانی توانمندیهای تیم باشد.🔹 حفظ انگیزه و بهرهوریروحیه کارکنان پس از بحران ممکن است افت کرده باشد. مدیران باید با ارائه فرصتهای رشد، برنامههای تشویقی، قدردانی از تلاشها و برجستهسازی موفقیتها، حس انگیزه و تعلق سازمانی را تقویت کنند. گاهی یک گفتوگوی ساده یا تقدیر رسمی از زحمات دوران بحران، اثرات عمیقی بر اعتماد به نفس کارکنان دارد.🔹 تقویت فرهنگ سازمانیبحران میتواند فرصتی برای بازتعریف ارزشها و فرهنگ سازمانی باشد. اکنون زمان آن است که فرهنگ انعطافپذیری، همکاری، و یادگیری مستمر در سازمان نهادینه شود. نقش مدیریت منابع انسانی در تسهیل این تحول فرهنگی حیاتی است.✅ جمعبندیمدیریت منابع انسانی پس از بحران، فقط بازگشت به شرایط عادی نیست؛ بلکه ساختن آیندهای تابآورتر، انسانیتر و هوشمندانهتر است. مدیرانی که به سلامت روان، توسعه مهارتها، و فرهنگ مشارکت توجه دارند، سازمانی میسازند که از هر بحرانی قویتر بیرون میآید.[آکادمی مدیریت]💎 با مدیران شایسته همراه شوید🆔@Competentmanagers
مهمترین و اساسی ترین کار هر مدیری، در هر مسند و مقامی، این است که حتما باید مدیریت منابع انسانی را بلد باشد .... 💎 با مدیران شایسته همراه شوید🆔@Competentmanagers
«از حضور تا بودن» اولین بار با واژه "نَهَست" زمان خدمت سربازی آشنا شدم. ارتشی ها وقتی که یکی از نیروهاشون در محل ماموریت حاضر نمیشه نمیگن غیبت کرده میگن نَهَست کرده. اون موقع فکر می کردم منظورشون اینه که فرد موردنظر، هست ولی توی پادگان و محل کار نیست و ماموریت و کار رو جدی نگرفته. هنوز هم درباره ریشه شناسی آن ادعایی ندارم ولی هر زمان فردی را می بینم که توی محل کارش حاضره ولی دلش بنا به هر دلیلی با کار و سازمانش نیست، ناخودآگاه ذهنم میگه این آدم "نَهَست" داره.نَهَست از نظر من یعنی بودنی که ذهن و انگیزه و هویت ازش دور شده و کوچ کرده، یک نوع حضور بی جان.👈از بزرگترین خطای مدیران ما اینه که "حضور" را با "بودن" اشتباه میگیرن. طبق گزارش موسسه گالوپ در سال 2026، تنها حدود ۲۳ درصد کارکنان جهان واقعاً درگیر کار خود هستند و 77 درصد در "نَهَست" به سر می برند. با این توصیف به نظر میرسه بزرگترین بحران سازمانهای امروز، کمبود نیروی انسانی نیست، توهم حضور یا همون نَهَسته."توهم حضور" زمانی رخ خواهد داد که شاخصهای سازمان نشان میدهند کارکنان حاضرند، حقوق می گیرند، اما ارزشآفرینی واقعی آنها مدتهاست از سازمان خارج شده و خبری از دغدغه مندی واقعی نیست.ما چهار سطح حضور می توانیم داشته باشیم.👈سطح اول: کالبدی و جسمی (Body)کارکنان این سطح می گویند «من برای حقوق اینجا هستم.». فرد زمان و حضورش را میفروشد. اگر حقوق بیشتری پیدا کند، بدون تردید میرود. بهترین رابطه ای که با مدیر می شود توقع داشت اطاعت کردن از مافوق است و در زمان بحران بدون دستور هیچ کاری نمی کند، اگر مدیر نباشد کارها متوقف می شوند و در حال پیچاندن هستند.👈سطح دوم: عملکردی (Performance)کارکنان این سطح می گویند «من وظیفهام را انجام میدهم.» اینجا فرد حرفهایتر شده است. تعهدش به انجام درست کار است، نه لزوماً به سازمان. اگر از او چیزی نخواهند، کاری اضافه انجام نمیدهد. رابطه آنها با مدیرشان از جنس همکاری است و در زمان بحران بر اساس حداقل ها انجام وظیفه می کنند، اگر مدیرشان نباشد کارهای روزمره و حداقلی ادامه پیدا میکند و پیچاندنی در کار نیست.👈سطح سوم: شناختی (Mind)کارکنان این سطح می گویند «من میتوانم سازمان را بهتر کنم.» اینجا دیگر فرد صرفاً مجری نیست. او مسئله را میبیند، ایده میدهد و ریشهیابی میکند. رابطه آنها با مدیرشان از جنس مشارکت است. به شغلشان به عنوان فرصت یادگیری نگاه می کنند. در زمان بحران حتما راه حل ارائه می کنند و چنانچه مدیر نباشد جرات تصمیم گیری دارند.👈سطح چهارم: وجودی (Identity)کارکنان این سطح می گویند «موفقیت سازمان، موفقیت من است.» در اینجا دیگر رابطه اقتصادی خیلی مهم نیست و رابطه هویتی است. سازمان برای او فقط محل کار نیست؛ بخشی از زندگی و معناست. اگر بحران ببینند، منتظر دستور نمیماند زیرا احساس مالکیت میکند. رابطه آنها با مدیرشان از جنس "همآفرینی" است. در زمان بحران رهبری و مسئولیت پذیری پیشه می کنند و اگر مدیر نباشد دیگران را هدایت می کنند جایگزینی این افراد برای یک شرکت تقریبا نشدنی است.🔥نکته مهم🔥 "سرمایه بودن" (Being Capital) اسم رمز و شکلی جدید از سرمایه است، به شدت معتقدم مدیریت این سرمایه در این روزگار بسیار حیاتی ست. شرکتی که هزار متخصص دارد اما "سرمایه بودن" پایینی دارد، از شرکتی با صد متخصص و "سرمایه بودن" بالا به مراتب ضعیفتر است. تاریخ هم نشان داده امپراتوریها معمولاً زمانی سقوط نمیکنند که مرزهایشان از بین برود.آنها زمانی فرو میریزند که مردم دیگر خود را بخشی از آن امپراتوری ندانند و "سرمایه بودن" در جامعه دچار اسیب شود و به عبارتی شهروندان دچار پدیده "نَهَست" شوند.⚡️جمع بندیدر دنیای مدیریت گفته می شود هر چیزی که قابل اندازه گیریه، قابل مدیریت هم هست؛ مثل ساعت ورود و خروج، مثل بهره وری ، مثل عملکرد و ... . اما تجربه مطالعاتی و تاریخی من نشان داده است که آنچه آینده سازمان را میسازد، معمولاً قابل دیدن و اندازه گیری نیست. مثل اعتماد، مثل تعلق و رضایت، مثل امید و "بودن". می توان گفت که از بزرگترین خطاهای مدیریت مدرن این بوده است که فقط آنچه را قابل اندازهگیری می دانسته برای مدیریتش انرژی گذاشته است؛ و آنچه که سرنوشت سازمان را رقم می زند تا حدود زیادی نادیده گرفته است. غیبت کارکنان قابل اندازه گیری است ولی سرنوشت ساز نیست در حالیکه"نَهَست" و "سرمایه بودن" به مشخصاً سرنوشت سازند. با این توصیف می توان گفت که:«مدیریت، هنرِ اداره انسانها نیست؛ هنرِ خلق شرایطی است که انسانها بخواهند با تمام وجود، در ساختن آیندهای مشترک حضور داشته باشند.»لطفاً به این سوال عمیق فکر کنین:چگونه می توان سازمانی داشت که انسانها در آن از مرحله "نَهَست" به مرحله "بودن" واقعی برسند؟با احترامدکتر علیرضا کوشکی جهرمی
📘 کتاب «موفقیت در کانون های ارزیابی»📜اگر قرار است در کانون ارزیابی شرکت کنید،🎯 این کتاب، دقیقاً همان راهنمای جامع است که✅ مسیر موفقیت را برایتان روشن میکند.🔹آیا تا به حال در کانون ارزیابی شرکت کردهای؟🔺اگر نه، بهزودی خواهی فهمید که چه فضایی است.🔹اگر بله، میدانی که آنجا همه چیز فرق میکند.🔸اینجا فقط سؤال نمیپرسند.🔹اینجا تو را در موقعیتهای واقعی میگذارند تا ببینند واقعاً چه میتوانی بکنی.🔸و خیلیهای زیادی، در این مرحله حذف میشوند.🔹نه به دلیل نداشتن توانایی،🔺بلکه به دلیل نداشتن آمادگی.📙کتاب «موفقیت در کانونهای ارزیابی»✍️نوشتهی نایجل پووا و لوسی پووا (متخصصان برجسته جهانی)🔰با ترجمهی دکتر محمدحسین کاشفی (ارزیاب کشوری کانونهای ارزیابی)✅ کاربردیترین کتاب در این حوزه✅ پر از تمرینهای عملی، اشتباهات رایج، تکنیکهای مدیریت استرس✅ راهنمای گامبهگام برای عبور موفق از کانون ارزیابی🔮این کتاب، مسیر تو را برای موفقیت روشن میکند.📖 همین حالا تهیه کن:🔗 خرید آنلاین از انتشارات آوند دانش:📞 یا از طریق تلگرام / بله به شماره ۰۹۱۴۹۹۵۹۳۶۹ پیام بده.🆔@Competetentmanagers
✨بهار ماهها، ربیع الاول است چرا که آثار رحمت الهی و ذخایر برکات خداوندی در این ماه پدیدار می شود و انوار جمال الهی بر زمین و زمینیان می تابد. 💫ولادت رسول اکرم(ص) اشرف و سید موجودات و نزدیک ترین خلق به خدا، در این ماه بوده است. ✨ *حلول ماه ربیع الاول، ماه جشن و سرور اهل بيت(ع) مبارك باد.* 💐━━━━━━ ❖ ━━━━━━💎 با کانال مدیران شایسته همراه شوید🆔@Competentmanagers
