حمايت تا كجا خوب است؟ "حمایتگری" یک سراب در رابطه های انسانی است. شخصیت حمایتگر، جذاب و وسوسه انگیز…
انتشار: 2026/06/23 18:39 UTC
حمايت تا كجا خوب است؟ "حمایتگری" یک سراب در رابطه های انسانی است. شخصیت حمایتگر، جذاب و وسوسه انگیز است اما در نهایت، فردیت و اراده را از انسان می گیرد. حمایتگری تا یک حدی لازمه ی یک رابطه ی صمیمی است؛ اما وقتی از یک حدی بیشتر شد، دیگر آن ویژگی بی غل و غش صمیمانه نیست. میل به ارباب بودن و بنده پروری یکی از رذیلت های درونی انسان هاست. متمدنانه ترین و مقبول ترین شیوه برای ارضای این میل، محبت و حمایتگری بیش از اندازه است. به همین دلیل است که برای توصیف آن از واژه ی "سراب" استفاده کردم. ظاهر زیبایی دارد، اما در پشت آن چیزهای دیگری پنهان شده اند که خیرخواهانه نیستند. این مراقبت، حمایتگری، یا محبت بیش از حد، از طرف هر کسی که باشد آسیب رسان است. تفاوتی نمی کند از طرف یک دوست، یا همسر یا حتی پدر و مادر باشد. من معتقدم هر وقت رد پای "نفوذ" یک فرد مهم را در رابطه هایتان دیدید، باید نگران از دست دادن آزادی اراده خود باشید. ما نیاز به حمایت و محبت و نفوذ بیش از اندازه هیچ کسی نداریم. ما نیاز داریم شعور، آزادی اراده، حق انتخاب و قدرت تصمیم گیریمان به رسمیت شناخته شود. چند وقت پیش خانم و آقایی برای مشاوره پیش از ازدواج پیش من آمدند. هر دوی آن ها تحصیلات خیلی بالا و موقعیت اجتماعی خیلی خوبی داشتند. دو هفته پیش از ازدواج، بدون هیچ هماهنگی قبلی، مادر پسر با مادر دختر تماس گرفته و گفته خانواده های ما به درد هم نمی خورند و مراسم ازدواج پسرش را به هم زده. هرچند در خانواده های مراجعانم، رفتارهایی از این دست زیاد دیده بودم، اما این مورد خیلی من را به فکر فرو برد. گاهی پرده از ظاهر فریبنده ی رفتارهای انسانی کنار می رود و ذات رذیلانه خودش را نشان می دهد. حمایتگری و محبت بیش از اندازه و نفوذ در نزدیکان، نه تنها مقدس و خیرخواهانه و پاک نیستند، بلکه نشانگر میل درونی برای ارباب بودن و بنده پروری هستند. ما انسان ها بیش از آن که نیاز به ارباب داشته باشیم نیاز به استقلال داریم. تا استقلال نداشته باشیم هویت پیدا نمی کنیم. انسان بی هویت در تند باد حوادث زندگی بسیار بی دفاع است و چاره ای جز آویزان شدن ندارد. داستایفسکی خیلی خوب فهمیده که گاهی آن چه که پشت "مراقبت" پنهان شده، "حسادت" و "میل به نفوذ" است[email protected]
پستهای تلگرام — کانال آموزشی دکتر هادی هاشمی رزینی
من یه کشف زبانشناسی کردم!جملهی "بگید، میشنویم" معنی خوبی نمیده. توش حرص نهفته است. بدتر از اون "میفرمودید" است. @dr.hadihashemirazini
من یه کشفی کردم!تمام کسانیکه اصرار به مارینیت کردن گوشت دارن، با طعم واقعی گوشت مشکل دارن، و همهی کسانی که با طعم واقعی گوشت مشکل دارن به درجاتی مقاومت ناخودآگاه به سکس دارن. خوشسکسترین انسانها همانا کسانی هستند که اصراری به مارینیت کردن گوشت ندارند. اما اگر مارینیت کردن گوشت صرفن به دلیل تنوع باشد و در آن الحاح و اصرار نورزند، بلا اشکال است[email protected]
من یه کشف زبانشناسی کردم!اهالی استان فارس نمیگن ما "فارسی" هستیم، میگن ما "فارس" هستیم. تزکها نمیگن ما "ترکی" هستیم، میگن ما "ترک" هستیم. اهالی قوم بلوچ نمیگن ما "بلوچی" هستیم، میگن ما "بلوچ" هستیم. ولی زابلیها و یزدیها و بابلیها و آملیها و اراکیها و سمنانیها و انگلیسیها و فرانسویها و نروژیها و سوئدیها قشنگ "ی" نسبت به کار میبرن. @dr.hadihashemirazini
📜نامهای از ماریا کاسارس به آلبر کامو مراقب خودت باش، خیلی مراقب خودت باش. در سختی و آسایش با تو خوشبخت بودهام، خیلی به حضورت نیاز دارم، به لبخندهایت، به خندههایی که به من میبخشیدی،به اعتمادی که به من میدادی،به غم و خشمی که در من میساختی.بله الان بیشتر از همیشه درک میکنم چطور و چقدر دوستت دارم...۲۱ ژوئن ۱۹۴۹✍🏻حضور در رابطهای امن است کهبه ما اجازه میدهد"خودمان باشیم" و با "در میان گذاشتن احساساتمان"،ابعاد آسیبپذیر وجودمان را نشان دهیمبدون نگرانی از اینکه گفتن آنچه درونمان میگذرد، ما را از یکدیگر دور كند...🌺🌺🌺🌹🌹🌹
من یه کشف زبانشناسی کردم!وقتی کسی "بر میگرده" و یه چیزی به آدم میگه، هرچی بگه حرف بدیه. وقتی میگیم "طرف برگشته، به من میگه...." هیچ وقت حرف خوبی طرف نزده. آدمها برای گفتن حرفهای خوب بر نمیگردند@dr.hadihashemirazini
من یه کشف زبانشناسی کردم!دخالت و مداخله واژههای عربی هستند که وارد زبان فارسی شدهاند. جالبه دخالت معنی بد میده ولی مداخله معنی بد نمیده. دخالت چون معنی منفی میده همیشه با فعل نهی به کار میره. مثل "شما دخالت نکن" ولی مداخله خیلی وقتها توصیه میشه. مثل این که بگیم شما باید مداخله میکردی یا این مساله نیاز به مداخلهی شما داره[email protected]