در ستایش اصالت:هنر بودن و هنر بازگشت در این دنیای پرهیاهو، من عاشق آدمهای شناسنامه‌ دار هستم منظورم…

در ستایش اصالت:هنر بودن و هنر بازگشت در این دنیای پرهیاهو، من عاشق آدمهای شناسنامه‌ دار هستم منظورم از شناسنامه‌ دار، آنهایی نیست که بر کاغذ نام دارندبلکه آنهایی هستندکه برای خودشان، برای زمان شان و برای نگاهشان، ارزش و حرمتی قائل‌ هستندآدمهای اصیل، همانهایی هستندکه هر جا نمی روند و با هر کسی معاشرت نمیکنندآنها میدانندکه بودن یک موهبت است و نبایدآنرا با هر کسی تقسیم کردآنها ممکن است با هر کتابی احساساتی شوندبا هر سخنرانی متأثر گردند و با هر فیلمی درگیر شونداما یک مرز مقدس دارند:آنها اجازه نمیدهندتأثیرات بیرونی، بر شانه‌ های شان سنگینی کندتا دیگران را زیر پای خود له کنندآنها اجازه نمیدهندهیجان‌ های زودگذر، اصالت درونی‌ شان را از بین ببرداینها همانهایی هستندکه بوی ناب خود بودن را میدهندوقتی با چنین آدمهای نابی برخورد کردیدلحظه‌ ای درنگ کنیدرو به آسمان کنید و از خدای مهربان سپاسگزار باشیدکه شما را در زمان حضور آنها آفریده است سپاسگزاری برای این باشدکه شما را با این توانایی درک زیبایی، آفریده و به عنوان قدرتمند ترین موجود، با عشق در این جهان قرار داده است سپس با قلبی آرام بگویید:خدایا، ما در دل عشق به تو هستیم از دست کار و کرد آدمهای طلبکار، غمگین نمیشویم ببینید، وقتی کسی تلاش شما را نمی بیندیا هنر شما را درک نمیکنددر واقع او دچار یک خواب عمیق است او مانند کسی است که در تاریکی اتاق نشسته و از طلوع تماشایی خورشید بی‌ خبر است او هنوز چشمهایش را باز نکرده که زیبایی منظره را ببیندپس، وقتی قدر شما را نمیدانندبرای آنها ناراحت نباشیدآنها هنوز در خواب نادانی هستندو اما اگر روزی متوجه شدیدکه مسیر تان را اشتباه رفتیداگر در مسیر دیگران یا در مسیر خودتان گم شدیدهرگز منتظر تایید آدمها نمانیدمنتظر این نباشیدکه کسی به شما بگوید:بیا برگرداشکالی نداردخودتان این تصمیم را بگیریدحتی اگر بازگشت به مسیر درست، سالها طول بکشدحتی اگر راه بازگشت، طولانی و تاریک به نظر برسدباید بر گردیداز این نترسیدکه شایددر مسیر بازگشت، به هیچ‌ چیز مادی نرسیدچون بزرگترین دستاورد، رسیدن به خودتان است خودتان باشیدحتی اگر این خود بودن، نظر هیچکس را جلب نکردکافی است که از درون، از خودتان راضی باشیدبدانید که وقتی به خودتان اعتماد داشته باشیددر همان لحظه، زیباترین و موفق‌ ترین جهان هستیددر این مسیر، یک نکته‌ ظریف را نیز بیاد داشته باشید:ما یاد گرفتیم که از هیچکس انتظار بازگشت یا جبران نداشته باشیم اما واقعیت انسانی اینست که وقتی کسی را از ته قلب دوست داریم ناخودآگاه در انتظار ذره‌ ای توجه و عشق هستیم این، نشانه‌ ضعف ما نیست نشانه‌ اینست که ما هنوز زنده هستیم و قلب مان تپنده است اما تفاوت یک آدم اصیل و شناسنامه‌ دار در اینجاست:او میداندکه عشق و توجه را از خود میگیرد و اگر از دیگران نرسیدبا آن خواب‌ آلودان نجنگدبلکه با همان اعتماد به نفس و اصالت، مسیر خودش را به سمت نور ادامه میدهد