مهمترین کتاب علمی تاریخ ایران، «قانون» ابنسینا، بیش از هزار سال منتظر ماند تا کسی آن را بهطور کا…
انتشار: 2026/07/11 10:33 UTC
مهمترین کتاب علمی تاریخ ایران، «قانون» ابنسینا، بیش از هزار سال منتظر ماند تا کسی آن را بهطور کامل به فارسی برگرداند.و کسی که سرانجام این کار را کرد، نه استاد دانشگاه بود، نه پزشک؛ مردی بود تازه برگشته از هفده سال تبعید، بدون مدرک دانشگاهی، با تخلصی که معنایش «بینوا»ست: ماموستا ههژار، عبدالرحمان شرفکندی.مردی که مادرش را در دوسالگی و پدرش را در هفدهسالگی از دست داد، گندمفروش شد، شاعر جمهوری مهاباد شد، از زندان در برف و کولاک گریخت، و در تبعید خودش را به علم مسلح کرد.همان دستی که ابنسینا را به فارسیزبانان هدیه داد، رباعیات خیام را به کُردی برگرداند و «ههنبانه بۆرینه»، فرهنگ بزرگ کُردی، را نوشت.او یک پل دوطرفه بود؛ و ایرانِ فردا را همین پلها میسازند، نه دیوارها.قصهی کاملش را در ویدیو ببینید و شما هم در کامنتها نام یک شاعر، نویسنده یا چهرهی فرهنگی از مردمان دیگر ایران را بنویسید تا این فهرست را با هم بسازیم.#ماموستا_هژار #عبدالرحمان_شرفکندی
پستهای تلگرام — بیرت ئہڪہم
کاک ناسر به رزی به رزی❤️👌
روحت شاد حمید حمیدی💔 حمید حمیدی در تاریخ ۱ آذر ۱۳۵۳ در شهر سنندج، محله جورآباد به دنیا آمد. وی در محله چهارباغِ سنندج بزرگ شد. تحصیلات او تا سطح دیپلم رشته فرهنگ و ادب بوده است. علاوه بر موسیقی، او ورزش دو میدانی را نیز دنبال میکرد. فعالیت موسیقی حمید حمیدی در زمینه موسیقی کردی فعالیت داشت و توانست میان مخاطبان در منطقه کردستان و سایر مناطق طرفداران زیادی پیدا کند حمید حمیدی در تاریخ ۱۷ مهر ۱۳۸۴ در سن حدود ۳۰ سالگی درگذشت.وی در شهرستان سنندج به خاک سپرده شده است. میراث اگرچه عمر او کوتاه بود، اما آثارش همچنان در دل مردم منطقهٔ کردستان جای دارد و به عنوان یکی از خوانندگان محبوب کردی به شمار میرود.
امیل سیوران در یکی از گزینگویههایش مینویسد:«ما نه از فقدانِ امید، بلکه از زنده ماندنِ امیدهای واهیمان رنج میبریم.»بزرگترین شکنجهی یک رابطه یا یک مسیرِ شغلی، تمام شدنِ آن نیست؛ بلکه آن «شاید»ِ کوچکی است که تهِ ذهنت نگه میداری.همان بارقهی ضعیفی که میگوید: شاید اوضاع درست شد، شاید تغییر کرد.همین امیدِ مسموم است که تو را در برزخ نگه میدارد، به زنجیر میکشد و اجازه نمیدهد سوگواریات را تمام کنی.تا زمانی که به جسدِ یک رابطه شُک الکتریکی میدهی، هرگز طعمِ رهایی را نخواهی چشید. برای شروعِ دوباره، ابتدا باید شجاعتِ پذیرشِ «مرگِ مطلقِ» گذشته را داشته باشی....
ئەستێرەی گەڵاویژ 😍❤️