°❀°🌸°❀° ‌ 🌸°❀°°❀°#دریچه_بزرگانناامیدی، ترسناک‌تر از پیری است؛ در پیری جسم ما مچاله می‌شود و در ناام…

#دریچه_شعر_فیلمبیا که در غم عشقت مشوشم بی توبیا ببین که در این غم چه ناخوشم بی توشب از فراق تو می‌نالم ای پری رخسارچو روز گردد گویی در آتشم بی تودمی تو شربت وصلم نداده‌ای جاناهمیشه زهر فراقت همی چشم بی تواگر تو با من مسکین چنین کنی جانادو پایم از دو جهان نیز در کشم بی توپیام دادم و گفتم بیا خوشم می‌دارجواب دادی و گفتی که من خوشم بی تو شعر: سعدیفیلم: شبهای روشن فرزاد موتمن@daricheh93http://Daricheh93.ir

🎯 دروغ و دروغ‌گویی🔸بخش دومبرخی از تحلیل‌های علمی درباره دروغ‌گفتن:🎯 تکاملیبرای دروغ گفتن انسان باید بتواند ذهن دیگران را مدل‌سازی کند، حافظه فعال داشته باشد، پاسخ واقعی را مهار کند، و روایت جایگزین بسازد. بنابراین دروغ گفتن از نظر شناختی پیچیده‌تر از راست گفتن است. اما تکامل چنین قابلیتی را حفظ کرده است، زیرا دروغ‌گفتن در بعضی شرایط مزیت ایجاد می‌کند. مثلا فرار از مجازات، افزایش شانس جفت‌یابی، حفظ جایگاه اجتماعی، کاهش تعارض و حفظ منابع.بنابراین اگر دروغ هیچ مزیتی نداشت، انتظار می‌رفت طی تکامل حذف شود. با این‌حال همه همیشه دروغ نمی‌گویند زیرا اعتماد اجتماعی فرو می‌پاشد. در نتیجه، آنچه تکامل حفظ کرده "تعادل میان صداقت و فریب" است.🎯 روان‌شناسیروان‌شناسان معمولا چهار انگیزه اصلی را مطرح می‌کنند:سود شخصیرایج‌ترین علت همین سود شخصی است. مثلاً پول، موقعیت، قدرت و اعتباراجتناب از تنبیهکودک، کارمند یا سیاستمدار ممکن است برای فرار از پیامد منفی دروغ بگوید.حفظ تصویر خودیکی از مهم‌ترین یافته‌های اقتصاد رفتاری این است که بیشتر افراد نمی‌خواهند خود را "آدم بد" بدانند. بنابراین معمولا به اندازه‌ای دروغ می‌گویند که هم سود ببرند و هم بتوانند خود را همچنان فردی اخلاقی تصور کنند. به این مدل، "حفظ خودپنداره‌ی اخلاقی" گفته می‌شود.دروغ‌های نوع‌دوستانهگاهی فرد برای جلوگیری از ناراحتی دیگران، حفظ رابطه و یا رعایت ادب دروغ می‌گوید. هرچند درباره ارزش اخلاقی آن اجماعی وجود ندارد.🎯 جامعه‌شناسیجامعه‌شناسی کمتر روی مغز تمرکز می‌کند و بیشتر به ساختارها می‌پردازد. هنجارهای فرهنگیدر بعضی فرهنگ‌ها "رک‌گویی" ارزش است و در بعضی دیگر "حفظ آبرو" اولویت دارد. در نتیجه فراوانی بعضی انواع دروغ تغییر می‌کند.اعتماد اجتماعیهرچه اعتماد عمومی کمتر باشد، دروغ بیشتر می‌شود. زیرا افراد انتظار دارند دیگران نیز صادق نباشند. فساد نهادیاگر سازمان یا حکومت پاداش را فقط به نتیجه بدهد، نظارت ضعیف باشد و مجازات کم باشد، میزان دروغ افزایش پیدا می‌کند.تعهد اجتماعی به‌خودی‌خود دروغ را زیاد یا کم نمی‌کند؛ اثر آن به این بستگی دارد که فرد نسبت به چه چیزی متعهد است. تعهد به افراد یا گروه ممکن است صداقت را کاهش دهد، در حالی که تعهد رسمی به هنجارهای صداقت (مانند سوگند یا تعهد اخلاقی) می‌تواند رفتار صادقانه را افزایش دهد.🎯 چگونه با آدم دروغگو برخورد کنیم؟پژوهش‌ها چند راه‌کار عملی را پیشنهاد می‌کنند:۱. به الگو نگاه کنید، نه یک موردهمه ممکن است یک بار دروغ بگویند. اما تکرار، مهم‌تر از یک نمونه است.۲. رفتار را ارزیابی کنید، نه شخصیت را.به‌جای این‌که بگوییم"تو دروغگویی،" بگوییم "این گفته‌تو با شواهد سازگار نیست."۳. مدارک را بررسی کنید.حافظه انسان خطاپذیر است. گاهی چیزی که شبیه دروغ است، در واقع خطای حافظه است. ۴. انگیزه را تحلیل کنید.از خود بپرسید اگر این فرد راست می‌گفت، چه چیزی را از دست می‌داد؟۵. مرزگذاری کنید.اگر فرد بارها دروغ می‌گوید، اطلاعات حساس را محدود کنید، توافق‌ها را مکتوب کنید، اعتماد را تدریجی بازسازی کنید، ۶. انتظار نداشته باشید با بحث اخلاقی همه‌چیز حل شود.اگر دروغ برای فرد سود زیادی دارد، موعظه معمولا اثر کمی دارد. تغییر ساختار انگیزه‌ها مؤثرتر است.🎯 چگونه کمتر دروغ بگوییم؟بر اساس شواهد، این روش‌ها عملی‌ترین هستند:۱. قبل از پاسخ دادن مکث کنید.بخش بزرگی از دروغ‌ها آنی هستند. چند ثانیه مکث احتمال پاسخ صادقانه را افزایش می‌دهد.۲. هزینه‌ی دروغ را برای خود شفاف کنید.از خود بپرسید "اگر این دروغ آشکار شود چه می‌شود؟"۳. محیطی بسازید که راست گفتن کم‌هزینه باشد.به‌جای قول‌های غیرواقعی، از ابتدا بگویید: "نمی‌دانم."۴. تعهد اخلاقی پیشاپیش ایجاد کنید.شواهد نشان می‌دهد سوگند یا تعهد به صداقت پیش از موقعیت‌های وسوسه‌انگیز، رفتار صادقانه را به‌طور متوسط افزایش می‌دهد.۵. از دروغ‌های کوچک شروع کنید.افراد معمولا یکباره دروغ‌گو نمی‌شوند. کاهش دروغ‌های روزمره (مانند بهانه‌تراشی یا اغراق) به شکل‌گیری عادت صداقت کمک می‌کند.۶. مسئولیت‌پذیری ایجاد کنید.وقتی می‌دانید باید پاسخ‌گوی گفته‌های خود باشید، احتمال دروغ کاهش می‌یابد.پایدارترین راه کاهش دروغ نه صرفا توصیه‌ی اخلاقی، بلکه کاهش منافع دروغ، افزایش هزینه‌های آن، تقویت هنجارهای صداقت, تضمین امنیت و فرصت در حقیقت‌گویی و تمرین آگاهانه‌ی پاسخ‌گویی صادقانه است.منابع:1. Mazar, N. et al. (2008). The Dishonesty of Honest People.2. Spence, S. A. (2008). Lying and the Brain.3. Abe, N. (2011). How the Brain Shapes Deception.4. Vrij, A. (2008). Detecting Lies and Deceit: Pitfalls and Opportunities.@daricheh93http://Daricheh93.ir

#دریچه_اندیشه🎯 دروغ و دروغ‌گوییبخش اولبرخلاف تصور رایج، دروغ گفتن نه صرفا نشانه‌ی بدبودن شخصیت است و نه صرفا محصول تربیت؛ بلکه رفتاری است که از تعامل زیست‌شناسی، شناخت، فرهنگ، هنجارهای اجتماعی و موقعیت شکل می‌گیرد.آنچه مسلم است اینست که:- تقریبا همه‌ی انسان‌ها گاهی دروغ می‌گویند.- بیشتر دروغ‌ها کوچک، روزمره و برای مدیریت روابط اجتماعی هستند؛ نه کلاهبرداری‌های بزرگ.- بر اساس شواهد کنونی، هیچ ژن منفرد یا ناحیه‌ی مغزی منفرد و اختصاصی که وظیفه‌ی آن دروغ گفتن باشد، شناسایی نشده است. اگرچه آسیب مغزی، ممکن است باعث افزایش رفتارهای اجتماعی نامناسب، از جمله دروغ گفتن شود.- دروغ گفتن زمانی رخ می‌دهد که منافع مورد انتظار از هزینه‌ی اخلاقی بیشتر باشد.- محیط اجتماعی می‌تواند میزان دروغ را بسیار افزایش یا کاهش دهد.- افراد معمولا توانایی بالایی در تشخیص دروغ ندارند؛ برخلاف آنچه در فیلم‌ها دیده می‌شود.▪️چند پرسش مهم۱. آیا دروغ همیشه یک رفتار غیرعادی است؟ این فرض درست نیست. از دیدگاه علمی، دروغ بخشی از رفتار طبیعی انسان است؛ سؤال اصلی این است که "چرا" و "در چه شرایطی؟"۲. آیا تمام دروغ‌ها منشأ یکسان دارند؟ این فرض هم نادرست است. دروغ برای نجات جان کودک، دروغ برای فرار از مالیات و دروغ بیمار مبتلا به اختلال شخصیت کاملا سازوکارهای متفاوتی دارند.۳. آیا دروغ‌گوها همیشه افراد خاصی هستند؟شواهد خلاف این را نشان می‌دهد. بیشتر مردم در شرایط خاص ممکن است دروغ بگویند.۴. آیا بعضی افراد ذاتا دروغگو هستند؟بله تا حدی می‌توان گفت افرادی که روان‌آزاری، ماکیاولیسم یا خودشیفتگی شدید دارند به‌طور متوسط بیشتر دروغ می‌گویند. اما اکثر دروغ‌های روزمره را افراد عادی می‌گویند. بنابراین مشکل اصلی شخصیت‌های بیمار نیست؛ بلکه موقعیت‌ها هستند.۵. آیا می‌توان دروغگو را از زبان بدن شناخت؟پاسخ منفی است. این یکی از محکم‌ترین یافته‌های پژوهشی است. تماس چشمی، خاراندن بینی، تکان خوردن و لرزش صدا هیچ‌کدام شاخص قابل اعتماد جهانی برای دروغ نیستند. دقت انسان در تشخیص دروغ معمولا فقط اندکی بهتر از شانس است.۶. آیا یک مرکز دروغگویی در مغز وجود دارد؟خیر. این موضوع تقریبا مورد اجماع علوم اعصاب است. دروغ گفتن یک رفتار بسیار پیچیده است و به چندین شبکه مغزی وابسته است، نه یک ناحیه واحد. مطالعات fMRI و متاآنالیزها نشان داده‌اند که هنگام دروغ گفتن معمولا قشر پیش‌پیشانی جانبی، قشر پیش‌پیشانی شکمی-میانی و اوربیتوفرونتال، قشر کمربندی قدامی، لوب آهیانه‌ای و اینسولا بیشتر فعال می‌شوند. اما هیچ‌کدام از این نواحی فقط برای دروغ نیستند؛ همه در وظایف شناختی متعدد نقش دارند.۸. آیا رفتار مغز هنگام دروغ فرق می‌کند؟پاسخ مثبت است. مطالعات تصویربرداری نشان داده‌اند که هنگام دروغ معمولا فعالیت بیشتری در نواحی مرتبط با کنترل اجرایی، مانند قشر پیش‌پیشانی، دیده می‌شود. این یافته پایدار است، اما الگوی واحد و اختصاصی برای همه‌ی دروغ‌ها وجود ندارد؛ بنابراین نمی‌توان از اسکن مغز برای تشخیص قابل اعتماد دروغ استفاده کرد.@daricheh93http://Daricheh93.ir

aēuuō. paṇtā . yō. aṣ̌ahevīspe. aniiaēṣ̌ąm. apaṇtąm راه یکی ست و آن راستی است همه دیگر راهها بیراهه است.اوستا، یسنا، هات۷۲، بند آخر@daricheh93http://Daricheh93.ir

خبر بد: هيچ چيز هميشگى نيست...خبر خوب:هيچ چيز هميشگى نیست...@daricheh93http://Daricheh93.ir

#دریچه_صبحهر که او بیدار تر، پر درد ترهر که او آگاه تر، رخ زرد تربسته در زنجیر چون شادی کندکِی اسیرِحبس، آزادی کندمولانا@daricheh93http://Daricheh93.ir