#دریچه_کتاباستونر وقتی هنوز خیلی جوان بود، عشق را حالتی تمام و کمال از هستی میپنداشت که اگر بخت یا…
انتشار: 2026/08/20 05:05 UTCدریافت: 2026/08/21 06:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/21 06:00 UTC
#دریچه_کتاباستونر وقتی هنوز خیلی جوان بود، عشق را حالتی تمام و کمال از هستی میپنداشت که اگر بخت یار انسان میشد ممکن بود به آن حالت برسد. به پختگی که رسید، فهمید عشق، بهشتی دروغین است که انسان احتمالاً با ناباوری و حیرت، با احساس تحقیر نسبتا آشنا و حسرتی توأم با شرم به آن خیره میشود. حالا، در میانسالی، تازه میفهمید که عشق، نه حالتی از شکوه است، نه توهم؛ عشق را عملکرد بشر برای "دیده شدن" دید، وضعیتی که انسان، آن را به وجود میآورد و با اراده، ذکاوت و قلبش، لحظه به لحظه و روز به روز تعدیلش میکند.ساعتهایی را که پیش از این از پنجرهی دفترش به سوسو زدن و خالی شدن چشمانداز مقابل چشمان خیره و بیحسش زل میزد، حالا با کاترین میگذراند. هر روز صبح زود به دفترش میرفت و ده، پانزده دقیقه بیقرار مینشست. سپس ناتوان از آرام کردن خود، سرگردان از جسهال بیرون میزد و محوطهی دانشگاه را میپیمود تا به کتابخانه برسد. آنجا در جایگاهها، ده، پانزده دقیقهی دیگر، جسته و گریخته کتابی میخواند.سرانجام گویی سرگرم بازی شده باشد، از وضعیتی بلاتکلیف که بر خود تحمیل کرده بود رها میشد و از در فرعی کتابخانه بیرون میرفت و به طرف خانهای راه میافتاد که کاترین در آن زندگی میکرد.کاترین اغلب تا دیر وقت کار میکرد و صبح بعضی روزها وقتی استونر پیشش میرفت او تازه بیدار شده بود و هنوز حس گرم و نفسانی خواب را زیر پیراهن آبی راحتش که با آن پای در آمده بود با خود داشت.اندامش کشیده و ظریف و اندکی پرحرارت بود. وقتی استونر آن را لمس میکرد، گویی دستهای زحمتکشش با پوست او زنده میشد. گاهی چنان نگاهش میکرد که گویی گنجینهای است در امانت او. به خاطرش میآمد که تا آن موقع جسم فرد دیگری را نشناخته است و به همین دلیل همیشه به طریقی، آن فرد دیگر را از جسمی که او را دربرمیگرفت جدا میکرد. سرانجام به خاطرش آمد و آنچه میدانست کامل شد و آن این بود که تا به حال هرگز بشری را نشناخته بود که صمیمی، قابل اطمینان و تعهدش ناشی از محبت انسانی باشد.استونرجان ویلیامز@daricheh93http://Daricheh93.ir
پستهای تلگرام — انجمن ادبیات داستانی دریچه
✳️ معرفی چهارده #مکتب مهم ادبی جهانامروز پنج مکتب تأثیرگذار ادبی معرفی میشود، جریانهایی که نهتنها ادبیات، بلکه نگرش انسان به زندگی، معنا و واقعیت را دگرگون کردند. هر یک از این مکاتب، بازتابِ دورهای از تفکر بشر است؛ از انسانمحوری رنسانس تا تردید و پوچی قرن بیستم.۱. اومانیسم (Humanism):مکتبی برخاسته از رنسانس که با محوریت انسان، خرد و آزادی اندیشه، راه خود را از الهیات قرون وسطی جدا کرد. اومانیستها بر شأن و خلاقیت انسان تأکید داشتند.🔹 آثار شاخص: کمدی الهی (دانته)، دنکیشوت (سروانتس)، مقالات (مونتنی)۲. رئالیسم (Realism):جنبشی در قرن نوزدهم که با نگاهی بیپیرایه و دقیق، زندگی اجتماعی و انسانِ واقعی را در بستر حقیقت روزمره بازنمایی کرد.🔹 آثار شاخص: جنگ و صلح (تولستوی)، مادام بوواری (فلوبر)، بابا گوریو (بالزاک)۳. اگزیستانسیالیسم (Existentialism):جریانی فلسفی ـ ادبی در قرن بیستم که بر آزادی، مسئولیت و اضطرابِ وجودی انسان تأکید دارد. در این مکتب، انسان معنا و ماهیت خویش را خود میآفریند.🔹 آثار شاخص: بیگانه (کامو)، درِ بسته (سارتر)، قصر (کافکا)۴. رئالیسم جادویی (Magical Realism):سبکی برخاسته از ادبیات آمریکای لاتین که واقعیت اجتماعی را با عناصر جادویی و اسطورهای درهم میآمیزد، بیآنکه از منطق واقعیت فاصله بگیرد.🔹 آثار شاخص: صد سال تنهایی (گابریل گارسیا مارکز)، خانه ارواح (ایزابل آلنده)۵. نهیلیسم (Nihilism):نگرشی فلسفی و هنری که بر بیمعنایی، انکار ارزشهای مطلق و فروپاشی یقینهای سنتی تأکید میورزد؛ پژواکی از یأس و آگاهی در جهانِ بیمرکز.🔹 آثار شاخص: چنین گفت زرتشت (نیچه)، یادداشتهای زیرزمینی (داستایوفسکی)✨ شناختِ مکتبها، تنها دانستن دربارهی ادبیات نیست؛ بلکه نگاهیست به تحولات اندیشه و نگرش انسان در گذر زمان — آیینهای که در آن، خودِ امروزمان را میبینیم.پ.ن: (ادامه دارد)@daricheh93http://Daricheh93.ir
🎯 بیاندیشیمانیمیشن کوتاه Wind ( باد ) ساختهی Robert Löbel مدت زمان فیلم: ۳ دقیقه و ۴۹ ثانیهبا یکی از درخشانترین نمونههای انیمیشن کوتاه فلسفی و استعاری دههی اخیر روبهرو هستیم. این انیمیشن حدود ۳ دقیقه و ۴۹ ثانیه زمان دارد و بهعنوان پروژهی فارغالتحصیلی لوبل در دانشگاه علوم کاربردی هامبورگ ساخته شده است. پیشنهاد می شود پیش از خواندن متنی که دربارهی این فیلم کوتاه در کانال منتشر خواهد شد، حتماً انیمیشن را ببینید. تجربهی اولیهی تماشای این انبمیشن کوتاه و برداشت شخصی شما ارزشمندترین بخش این مسیر است.@daricheh93http://Daricheh93.ir
#دریچه_کتابتنها بودن به خودی خود نه بار معنایی مثبت دارد، نه بار معنایی منفی. همه چیز بستگی به نحوهی تنها بودن دارد. تنها بودن -به حال خود ماندن- موقعیتی است که هم بهترین لحظات زندگی را شکل میدهد، هم بدترینهایشان را. ئی. ام. چوران در وصف آن وجه مثبت مینویسد: "در این لحظه تنها هستم. بیش از این چه میتوانم بخواهم؟ شادیای بالاتر از این وجود ندارد. آری: گوش دادن به سکوتی که تنهاییام را وسعت میبخشد.از سوی دیگر، وصف آن وجه منفی را میتوان در تهوع سارتر سراغ گرفت: چنان غرق در تنهایی وحشتناکی بودم که به فکر خودکشی افتادم. تنها چیزی که جلویم را گرفت این فکر بود که هیچ کس، مطلقاً هیچ کس، از مرگ من متاثر نخواهد شد، و در مرگم حتی بیش از زندگیام تنها خواهم بود.فلسفه تنهاییلارس اسوندسنلارس اسوندسن ( Lars Svendsen) فیلسوف نروژی و استاد دپارتمان فلسفه در دانشگاه برگن است. او نویسنده چندین کتاب و مقاله فلسفی است که به ۲۲ زبان دنیا ترجمه شدهاند.@daricheh93http://Daricheh93.ir
#دریچه_صبحقدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بسکه نه هر کو ورقی خواند معانی دانستحافظ@daricheh93http://Daricheh93.ir
Élise de Lune – Souffle🎯 متن ترانه همراه با ترجمه ی فارسیJe marche seule dans la nuit,L'air me parle encore de toi.Dans chaque vide, je te suis,Sans savoir pourquoi.Les rues gardent nos silences,Comme un secret oublié.Je respire ton absence,Sans pouvoir l'arrêter.Souffle,Tu passes à travers moi.Souffle,Je te sens sans te voir.Souffle,Tu restes dans mes nuits.Souffle,Comme un écho infini.Je laisse le temps me frôler,Comme un vent sur ma peau.Tout ce qu'on n'a pas gardéDevient beau.Je ne fuis plus le silence,Il me tient, il me suit.Et dans chaque absence,Je respire encore nous ici.Souffle,Tu passes à travers moi.Souffle,Je te sens sans te voir.Souffle,Tu restes dans mes nuits.Souffle,Comme un écho infini.شبها تنها قدم میزنم،و هوا هنوز از تو برایم میگوید.در هر خلأیی، به دنبال تو میروم،بیآنکه بدانم چرا.خیابانها سکوتهای ما رامثل رازی فراموششده در خود نگه داشتهاند.من غیبتت را نفس میکشم،بیآنکه بتوانم متوقفش کنم.نَفَس...از میان من عبور میکنی.نَفَس...بیآنکه ببینمت، حضورت را حس میکنم.نَفَس...هنوز در شبهایم ماندهای.نَفَس...مثل پژواکی، بیپایان.میگذارم زمان آرام از کنارم بگذرد،مثل نسیمی که روی پوستم میوزد.هر آنچه نتوانستیم نگه داریم،زیبا میشود.دیگر از سکوت فرار نمیکنم؛سکوت مرا در آغوش میگیرد و با من میآید.و در هر غیاب،هنوز «ما» را همینجا نفس میکشم.نَفَس...از میان من عبور میکنی.نَفَس...بیآنکه ببینمت، حضورت را حس میکنم.نَفَس...هنوز در شبهایم ماندهای.نَفَس...مثل پژواکی، بیپایان@daricheh93http://Daricheh93.ir
#دریچه_شب🌠 ترانه فرانسوی "نفس"@daricheh93http://Daricheh93.ir