سلام با من همراه باشید تا خوانش این مقاله را پیش ببریم:خلاصهای از دو صفحهی نخست مقالهیAhura Mazd…
انتشار: 2026/07/06 17:07 UTC
سلام با من همراه باشید تا خوانش این مقاله را پیش ببریم:خلاصهای از دو صفحهی نخست مقالهیAhura Mazdā and Ārmaiti,Heaven and Earth, in the Old Avesta شروو میخواهد به ما نشان دهد که جهانبینی زرتشتی در کهنترین لایههایش، بر پایهی یک «همکاریِ زنده و انداموار میان آسمان و زمین» و یک «تقسیم کار هوشمندانه» شکل گرفته است. او این فرضیه را در سه محور اصلی باز میکند: ۱. نامی که هنوز یک اسم خاص نبود: اهورا و مزدانویسنده یادآوری میکند که در اوستای کهن، «اهورامزدا» هنوز تبدیل به یک نامِ به هم پیوسته نشده بود. در واقع با دو عنوان یا لقب مستقل روبهرو هستیم که هر کدام بخشی از شخصیتِ این معمار کیهانی را نشان میدهند:مزدا (دانای کل و حامی شعر): او در واقع «شاعر-قربانیکنندهی نخستین» است. کسی که کلامِ مقدسِ دیگر شاعران را میسنجد، درستیِ سرودهای آیینیشان را داوری میکند و در ازای این شعرِ ناب، روزی و برکتشان را تضمین میکند. او از تبارِ خرد و هنر است.اهورا (فرمانروای سیاسی-حقوقی): او پادشاه و داوری است که چشم بر جهان دارد تا مبادا آفریدگانش در دامِ فریب بیفتند. او با تشخیصِ مرزِ میان راست و دروغ، امنیت و صلحِ آفرینش را حفظ میکند؛ نقشی بسیار شبیه به کارکرد پادشاهان روی زمین. ۲. پیوند عاشقانه و بارورکنندهی آسمان و زمیننویسنده با واکاوی بندهای اوستایی (بهویژه یسنه ۴۵، بند ۴) یک رابطهی خویشاوندیِ نمادین و اسطورهای را پیش چشممان میگذارد:اهورامزدا همان تجسم آسمان است (که در زبان ختنی هم ردپایش مانده و به معنی خورشید است)؛ او پدرِ «منش نیک» است.آرمَیتی (اسپندارمد) تجسم زمین است؛ دخترِ آسمان که با او پیوند میخورد. وقتی آسمانِ اندیشهورز، زمینِ زاینده را بارور میکند، زندگی و کنشِ نیکو روی زمین آغاز میشود و هستی تداوم مییابد. ۳. آفرینش با نیروی اندیشه و هنرِ «ورزیدن کلام»نویسنده در تفاوت میان سنت ایرانی و عبری دست روی نکتهی زیبایی میگذارد: در نگاهِ زرتشتی، آفرینش نه با «سخن گفتن»، بلکه با «اندیشیدنِ نظم (اَشه)» آغاز میشود. اورمزد ابتدا در ذهنِ خود به نظم میاندیشد و با همین اندیشه، آشوب را پس میزند. از طرفی، کارِ شاعر در این جهان، کارِ کشاورزی روی زمین است. شروو با مقایسهی ریشهی فعلها نشان میدهد که همانطور که کشاورز زمین را شخم میزند و بارور میکند، شاعر نیز با «ورزیدن کلام» و سرودن سرودهای مقدس، به چرخش و بقای این هستیِ منظم کمک میکند.#اسطوره #آرتمیز_صیادچمنیما را به دوستان خود معرفی کنید.t.me/Pajhvake_danesh




