بیانیۀ هیئت داوران اولین دورۀ جایزۀ نقد پیرنگامضای پای همین بیانیه، سند است.اگر فضای ادبیات را نوعی…

بیانیۀ هیئت داوران اولین دورۀ جایزۀ نقد پیرنگامضای پای همین بیانیه، سند است.اگر فضای ادبیات را نوعی از معاشرت بگیریم، آنچه به ذهن می‌رسد دنیاهای جدا، حرف‌های فروخورده و گفتمان‌های محدود و مدعی‌ست. احوالات این روزهای ما فقط مُقَوِّم فضای کلی‌ست و دلیل اصلی نیست.مقالات ارسالی به نخستین دوره جایزه نقد پیرنگ 42 اثر بود و تعداد بانوان و آقایانی که نقد نوشته بودند با هر کیفیتی تکرار تمامی آمارهای مشابه در سایر فضاهای رقابتی مانند آزمون ورودی دانشگاه‌هاست. یعنی به صورت معنی‌داری زنان در حال ایجاد صدای غالبند چندان که اسامی منتخبین این دوره نیز گواه این مطلب است. هیئت داوران در این همهمۀ صدا و دغدغه و خیال و آرزو بر این گمان است که شاید استمرار این جایزه به نگاه سومی که از ادبیات ما غایب است، کمک کند. نگاهی که تسهیل‌گر، راه‌گشا و الهام‌بخش است. هرچند میانگین کل آثار ارسالی در این دوره، معدل نگاه ادبی و سلیقه و نقد پیشرو نیست اما بسیار بسیار امیدوارکننده است و هم میانگین سنی نویسندگان و هم حساسیت‌های موجود در نقدها این امیدواری را تأیید می‌کند.هیئت داوران بر این باور است که جدی گرفتن امر نقد، حال در قالب جایزه یا نشست‌های تخصصی، در واقع اجتناب از وادادن به شرایط ابتر این روزهای ماست.شاید حق باشد و زمانه می‌طلبد که سخن‌ها گفت ولی امضای پای همین بیانیه سند است.هیئت داوران نخستین دورۀ جایزۀ نقد ادبی پیرنگلادن نیکنامکامران سلیمانیان مقدمعلی شروقیمرداد 1405