‌میدونم شنیدن این آهنگو جدید هم نیست،ولی خب یادآور اون پاییزی هست که با اون دختر چشم جنگلی مو قهوه…

‌من امشب تو چالش شرکت نکردم ولی اهنگ تک تک بچه هارو پلی کردم و برای داستانشون گریه کردم

‌این آهنگ تا قبل ۷ بهمن خیلی برام معمولی بود اولین بار که به بلوتوث ماشینش وصل شدم، این آهنگ پلی شدهر وقت این آهنگ رو می‌شنوم از ته دل می‌خوام گریه کنمچون اون احتمالا حتی یادش نیست این چیزا روولی من تک‌تک جزئیات مربوط به اون رو حفظم با اینکه ۶-۷ ماه گذشته با اینکه خیلی از لحاظ روحی بهم آسیب زدهمچنان یوقتایی دلم براش تنگ می‌شه و این عذابم می‌ده اینکه این پیام رو می‌فرستم و دوست دارم بخونه عذابم می‌ده با اینکه احتمالش خیلی خیلی کمه حتی چنل رو داشته باشهدوستت داشتم و زجرم دادیچیزهایی رو متوجه شدم که آرزو های بد واست کردمکاش هیچ وقت اون روز ندیده بودمت:)

‌عجیبه بین این همه آهنگ خوب انگار همه آهنگایی که مارو یاد تجربه های تلخ میندازن مونده برامون

‌بهم گفت لیاقتم بیشتر از اینه و بخاطر اینکه بیشتر از این اذیت نشم رابطمون بهتره تموم میشه ...از اون موقعس هر روز این آهنگه گوش میدم و گریه میکنم و آرزو میکنم کاش ولم نمی‌کرد....

‌این اهنگو وقتی رفیقم فوت شد گوش دادم و از اون موقع به بعد هروقت گوشش میدم یاده اون روزی میوفتم که برای همیشه رفت

‌یادته دفعه اول با این اهنگ همخونی می‌کردی در حالی که دستام تو دستت بود؟یادته اون قسمتی که می‌گفت «کی دستاتو تو مشتش گرفته اون انگشت های همیشه سردتو »دستم رو محکم تر نگه داشتی؟اره من یادمهولی تو قطعا یادت نیست