حال مرا دید و کمی آهسته تر رفت...با من مدارا کردنش را دوست دارم...

وقتی منتظری توبیخ بشیمنتظری دعوات کنناین وسطایهو دست نوازش میبینی...آروم میشنوی ازشون که نکن... برا خودت میگیم نکن... واسه خودت میگیم خوب باششرمندگیِ این نوازش از کلی توبیخ و دعوا دردش بیشتره...

گرچه دوریم...ولی از تو سخن می گوییم.......

اما اگر عبادت ما درست نباشد هر چه قدر همکه در زندگی مان لذت وجودداشته باشد و اسباب بهره مندیبرایمان فراهم باشد باز هم سرخورده غمگین ودمغ‌ زندگی‌ خواهیم کرد ...|وهرکس از یاد من روی گردان شودزندگی سخت وتنگی خواهد داشت|''طه۱٢٤''

خون عشاق، سرِ وقتِ خودش خواهد ریخت

من خیلی وقته سرم گرم گناههولی تو سرم داد نزدی...انگاری پاک ازم ناامید شدی و‌ کلا بیخیالم شدی که خبری از خستگی‌هام نمی‌گیری...آره؟!

معصوم مردميم، ولی در خفای خويشدرگير توبه های مدام و مكرريم