چقدر لک زده قلب ِ قلم که بنویسد از اوج ِ تلخی ِ دلتنگی اش ، برای هوات و شاعرانه ترین واژه ها ردیف ش…
انتشار: 2026/07/05 08:33 UTC
چقدر لک زده قلب ِ قلم که بنویسد از اوج ِ تلخی ِ دلتنگی اش ، برای هوات و شاعرانه ترین واژه ها ردیف شوند که عاشقانه بریزند ، صد ترانه به پاتامیر لشکر احساس مان شوی ، جان راکنیم ، از سَر ِ آزادگی ، فدات ، فداتنگو به بند کشیدند ، جسم و جانت راببین چگونه دویدیم بی امان به قفات !در انفرادی ِ تاریک ِ جهل ، زنده بماندهیم جان و ز دستان ِ او کنیم ، رهاتتمام ِ جان ، شده چشمیم تا که بازآییسپهر ِ خسته ، شکافد حضور ِ برق آساتو گوش ِ جان که نشسته ست منتظر شب و روزکه کِی شود که بپیچد به بیکرانه ، صداتدر این هیاهوی جانگیر ، کهنه سربازیمکه خونمان شده بذری ، به قلب ِ خاک ِ بقاتمبارکست درختی به نام ِ نامی ِ تواگرچه تیشه زند خصم ، مانده ریشه به جاتبه خاک اگر که بریزند ، خون ِ پاک ات رابه ریشه ات برسانیم ، خون ِ سبز ِ حیات ...#سیما_اسعدی #قطعه#آزادی خجسته آزادی@delsoroudeh
پستهای تلگرام — کانال اشعار و دکلمه های سیمااسعدی
ای حریم ِ شانه ات، جغرافیای امن ِ منتکیه گاه ِ بودنم ! آرامش افزایی چقدر ...#سیما_اسعدی #بداهه
شب را شکنَد ، طلوع ِ بی تردیدتمی خواست نبیندَت ، که آخر دیدتای صبح ، چه با وقار و بشکوه ، چو تاجبر تارَک ِ شب ، نهاده ای خورشیدت !#سیما_اسعدی #دلرباعی
نسیم می شدم ای کاش ، در حوالی ِ توو یا بهانه ی لبخند ِ بی ملالی ِ تو و روح ِ عاشقم از جسم ، گرچه بیرون ، همچو سایه ملتمسی بود ، در توالی ِ تو ...#سیما_اسعدی
دریاست جهان و ما حبابیم هنوزدلخوش به صلابت ِ سرابیم هنوزکَرُّ فَر و اقتدارمان ، وَهم ِ خوشی ستدنیا پُر از آفتاب و ، خوابیم هنوز ...#سیما_اسعدی #دلرباعی
شعر می آید دلم را می بَرَدمی بَرَد تا ناکجا ، تا دورهاتا به آنجایی که زیر ِ آفتابرَخت ِ تن ، وا می کنند انگورها ...#سیما_اسعدی @delsoroudeh
شیرازه ی شب بین که به یکباره فروریخت!از هیمنهی صبح ِ لطیفی که بپاخاست ...#سیما_اسعدی
