🔴قالیباف:هر چقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند و رشد اقتصادی نداشته باشیم دوام نم…

قالیباف وارث راه ظریفقالیباف دارد همان راهی را میرود که ظریف و روحانی هشت سال رفتند و بجز نابودی صنعت هسته ای و عقب رفت کشور هیچ دستاوردی نداشت.حالا قالیباف هم وارد همان راه و مسیر شده و خوش خیال است که میتوان به دشمن اعتماد کرد.مومن از یک سوراخ دوبار گزیده نمیشود.آقای قالیباف این ره که میروید به ترکستان استتا دیر نشده به راه ولایت و انقلاب بازگردید💠امام خامنه‌ای، ۱ خرداد ۱۳۸۱:کسانی که دم از مذاکره با آمریکا می‌زنند یا الفبای سیاست را بلد نیستند، یا الفبای غیرت را بلد نیستند. یکی از این دو تاست#بی_غیرت@didebane_enghelab

پروژهٔ شوم «سوریه‌سازی ایران» همین حالا در حال اجراست.در سوریه دیدیم چه شد. دولت بشار اسد سال‌ها نتوانست معیشت مردم و نیروهای نظامی را تأمین کند. حقوق نیروها به هفته‌ای پنج دلار رسیده بود. تورم کمرشکن، انگیزه و توان دفاع را از بین برد. وقتی دشمن حمله کرد، نه مردم در میدان ماندند و نه نیروهای مسلح ایستادگی کردند. در کمتر از دو هفته کشور سقوط کرد، مردم به خیابان‌ها ریختند و شادی کردند و اموال عمومی غارت شد. آن‌جا رهبری قوی و ولایت‌مدار نبود؛ پیوند مردم و نظام گسسته بود.حالا همان مسیر را برای ایران هموار کرده‌اند. حقوق بسیاری از نیروهای نظامی و کارمندان و کارگران با زحمت به ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومان می‌رسد؛ در حالی که قیمت‌ها دلاری شده‌اند. فولاد، پتروشیمی، دارو، کالاهای اساسی و حتی بسیاری از محصولات داخلی بر اساس نرخ روز دلار قیمت‌گذاری می‌شوند. درآمد ریالی است و هزینه دلاری. این فاصله، فشار سنگینی بر زندگی مردم وارد کرده است.اما بخش مهمی از این فشار، حاصل تصمیمات و مدیریت‌های داخلی است. حذف ارز ترجیحی درست در میانهٔ اعتصابات بازار انجام شد و بار تورمی سنگینی را یک‌شبه بر دوش مردم گذاشت. افزایش قیمت بنزین در همان شرایط، هزینه‌های حمل‌ونقل و تولید را بالا برد و موج گرانی را تشدید کرد. بازار رها شد و قیمت‌ها بدون نظارت مؤثر، هر روز سقف جدیدی زدند. مجلس که باید ناظر بر عملکرد دولت باشد، ماه‌هاست صحن علنی‌اش باز نشده و ریاست آن اجازه تشکیل جلسه علنی را نمی‌دهد. نظارت پارلمانی عملاً تعطیل شده و دستگاه اجرایی بدون نظارت جدی، مسیر خود را پیش می‌برد.این مجموعه تصمیمات و ترک‌فعل‌هاست که فاصلهٔ درآمد و هزینه را عمیق‌تر کرده، معیشت را سخت‌تر ساخته و زمینه را برای پروژهٔ سوریه‌سازی آماده کرده است. وقتی قیمت‌ها کنترل نمی‌شود، وقتی بازار رها می‌ماند، وقتی نظارت بر عملکرد مدیران دولتی وجود ندارد، مردم احساس می‌کنند تنها مانده‌اند. و این همان نقطه‌ای است که دشمنان داخلی و خارجی برای خالی کردن میدان روی آن حساب باز کرده‌اند.این‌جاست که بصیرت لازم است. ما مردم ایران با مردم سوریه فرق داریم. ما رهبری داشتیم که چهل‌وچند سال در سخت‌ترین شرایط ایستاد و راه را نشان داد. ما ولایت فقیه داریم؛ همان ریسمانی که دشمن از آن وحشت دارد. اگر در سوریه نبود رهبری که مردم را پای کار نگه دارد، در ایران هست. اگر آنجا میدان خالی شد، اینجا نباید خالی شود.ما مشکلات را می‌بینیم. آثار تصمیمات نادرست اقتصادی، رها شدن بازار، افزایش قیمت بنزین و تعطیلی عملی نظارت مجلس را هر روز احساس می‌کنیم و مطالبه داریم. اما میدان را خالی نمی‌کنیم. پشت رهبر انقلاب و ولایت می‌مانیم. دشمن می‌خواهد ما را به نقطهٔ سقوط سوریه برساند؛ ما با بصیرت و ایستادگی، نقشهٔ او را خنثی می‌کنیم.امروز روز بصیرت است. امروز روز ماندن در میدان است. امروز روز اعلام وفاداری دوباره به ولایت و رهبری است.ملت ایران، هوشیار باشید. این فشار اقتصادی و پیامدهای مدیریت داخلی، سلاحی است برای خالی کردن سنگر؛ نه دلیلی برای رها کردن آن. تا وقتی پشت رهبر و ولایت بایستیم، هیچ پروژه‌ای از سوریه‌سازی به نتیجه نخواهد رسید.وحدت را حفظ میکنیم اما به عملکرد دولت انتقاد داریم دولت خیلی کم کاری و کوتاهی دارد اما ما پای کار انقلابیمو امیدواریم این پروژه نیز با پشتکار مسئولین ناکام بماندشبکه خبری تحلیلی دیده بان انقلاب@didebane_enghelab

ماشین گران‌سازی بنزین به راه افتاده است...همیشه با خود فکر می‌کردم چرا بشار اسد با آنهمه تجربه شورش پس از گران‌سازی، ۲ ماه قبل از سقوط خود نیز دوباره دست به گرا‌ن‌سازی سوخت زد. چرا از تجارب گذشته درس نگرفت؟! امروز با مشاهده وضعیت کشور خودمان که با وجود تجارب گذشته، باز پروژه گران‌سازی کلید می‌خورد، برایم روشن شده که وقتی در کشوری، «فکر» کارگزاران مسموم شد، از داروی «تجربه» کاری ساخته نیست.طرح «سهمیۀ بنزین خانوار» که این ایام دوباره مطرح شده است، کلید یکی از حساس‌ترین بازارهای کشور را به دست سازوکاری خواهد سپرد که نه قانون‌پذیر است، نه قابل‌نظارت و نه قابل‌مهار.این طرح، نه اصلاح است و نه عدالت‌گستری؛ این طرح، خصوصی‌سازی قیمت بنزین در قالب یک بازار غیررسمی و فراگیر است که کوچک‌ترین مهار و سقفی بر آن وجود ندارد. قیمت بنزین از کنترل دولت خارج و به‌دست میلیون‌ها عرضه‌کننده واگذار خواهد شد که ساختار انگیزه‌هایشان، ذاتاً قیمت را به سمت بالا خواهد برد.چرا این اتفاق قطعیت دارد؟ زیرا خانواری که خودرو ندارد، از فروش سهمیه در قیمت‌های پایین هیچ منفعتی نمی‌برد. فروش بنزین با قیمت پایین، برای او «کار زائد» با «سود ناچیز» است. پس کاملاً طبیعی است که عرضه نکند. صبر می‌کند. او نه تبانی می‌کند و نه نیازی به هماهنگی با دیگران دارد. تورم در این طرح، از دل صبر فروشندگان زاده می‌شود، نه از تبانی آنان. وقتی فروشنده هیچ اضطراری ندارد و خریدار نیاز فوری، «قیمت بالا» تنها نقطه‌ای است که معامله ممکن می‌شود.در سمت تقاضا اما، میلیون‌ها راننده، کسب‌وکار، تاکسی، وانت‌بار و شاغل خدماتی قرار دارند که هر لیتر بنزین برایشان «ابزار کار» است. آنها چاره‌ای جز خرید ندارند.این دقیقاً خطرناک‌ترین نسبت ممکن است: «عرضۀ بی‌عجله» در برابر «تقاضای بی‌چاره». نتیجه، جهش قیمت است.امروز این منطق را به وضوح در تاکسی‌های اینترنتی می‌بینیم. رانندگان با دیدن قیمت پائین، درخواست‌ها را نمی‌پذیرند تا قیمت بالا برود. حال تصور کنید همین منطق، بازار «بنزین کل کشور» را دربرگیرد. ابعاد التهاب، ده‌ها برابر خواهد بود. بله! خانواده‌ای که بنزین را گران‌تر می‌فروشد، در لحظه فروش خواهد گفت «آخ جون!»، اما با مشاهده قیمت اجناس در بازار، «آه جون» خواهد کشید!بازار خرید و فروش بنزینِ خانوار همان‌قدر خطرناک است که بازار ارز در روزهای بی‌ثبات. در همان لحظات اول، «چسبندگی صعودی» قیمت فعال می‌شود. مردم به‌سرعت یاد می‌گیرند که بنزین در بازار قیمت بالاتری دارد و همین آگاهی، خود به محرک افزایش قیمت تبدیل می‌شود. قیمت ابتدا بالا می‌رود، سپس تثبیت می‌شود و نهایتاً «عرف» می‌شود. چیزی که یک‌بار عرف شد، دیگر پایین نمی‌آید. این همان فرمولی است که سال‌ها بازار ارز، طلا، خودرو و مسکن را به گروگان گرفته است.مهم‌تر از همه اینکه این طرح، دولت را از کنترل قیمت کنار می‌زند. دولت سهمیه را توزیع می‌کند، اما قیمت‌گذاری را به بازاری واگذار می‌کند که هیچ ابزار سیاستی بر آن کارگر نیست. یعنی دولت «توزیع» را به عهده دارد، اما «قدرت» را واگذار می‌کند؛ و واگذاری قدرت به بازار بی‌ضابطه یعنی رهاسازی قیمت در مسیر بی‌پایان صعود. به محض آغاز این طرح، شبکه‌های دلالی، پلتفرم‌های خرید و فروش سهمیه، واسطه‌های چندلایه و جریان‌های سوداگری شکل می‌گیرد.قیمت بنزین دیگر در پمپ‌بنزین تعیین نمی‌شود؛ در گوشی‌های موبایل، در گروه‌های مجازی و در معاملات غیررسمی تعیین می‌شود. از این نقطه به بعد، دولت تماشاگر است نه تنظیم‌گر.پیامد این بی‌ثباتی، تنها در قیمت بنزین نمی‌ماند. بنزین، ستون فقرات حمل‌ونقل کشور است؛ یعنی ستون فقرات قیمت همه چیز. جهش قیمت بنزین یعنی جهش قیمت نان، گوشت، لبنیات، کرایه خانه، خدمات، تاکسی، تولید، توزیع و حتی آموزش. تورم ناشی از چنین بازاری، نه موضعی است نه موقتی؛ ساختاری و فراگیر است و از کنترل خارج.طرحی که زرورق عدالت دورش پیچیده شده، به سازوکاری تبدیل می‌شود که هر ثانیه علیه عدالت کار می‌کند. در این سازوکار، فقیرترین خانوارها، که بیش از همه به ثبات قیمت سوخت وابسته‌اند، بیشترین آسیب را می‌بینند. زیرا «بازار خانوار به خانوار» نه دلسوزی می‌فهمد و نه تعادل؛ تنها منطقش این است: فروش در بالاترین قیمتی که خریدارِ ناچار، بتواند تحمل کند.واگذاری قیمت‌گذاری بنزین به بازاری که نه سقف می‌شناسد، نه ضابطه و نه اخلاق، چیزی جز باز کردن دروازه گران‌سازی افسارگسیخته و تورم مهارنشدنی نیست. این یک اصلاح نیست؛ یک ریسک عظیم ملی است که نتایجش نه بر کاغذ، که بر سفرۀ مردم، امنیت ملی و تمامیت ارضی آشکار خواهد شد.جراحی اقتصادی مورد نیاز امروز ایران، گران‌سازی انرژی نیست، مقابله با مفسدان اتوکشیده‌ای است که با گران‌سازی ارز، از میلیون‌ها ایرانی بی‌پناه، جیب‌بری می‌کنند.شبکه خبری تحلیلی دیده بان انقلاب@didebane_enghelab

گویا تفکر نواصولگرایی خط اصلاح طلبی پیشه کرده تا در افکار عمومی میان خر و فیل تفاوت ایجاد کند. اما این وفاقیون باید بدانند که پاسخ ما همان جمله معروف رهبر شهید در سال ۵۹ است که فرمود: «از نظر ملت ایران، میان قدرت شیطانی کارتر و قدرت شیطانی ریگان تفاوتی وجود ندارد.»سگ زرد برادر شغال استشبکه خبری تحلیلی دیده بان انقلاب@didebane_enghelab

خطاب به شیفتگان مذاکره با آمریکااین کسانی که دم از مذاکره می زنند، اینها یا الفبای سیاست را بلد نیستند یا الفبای غیرت را ...شبکه خبری تحلیلی دیده بان انقلاب@didebane_enghelab

📹 رهبر انقلاب: مذاکره‌ی ما و آمریکا سَم است، و با این دولت کنونی [آمریکا]، یک سَمّ مضاعف است. ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸@didebane_enghelab