🔴 پیشران حقیقی بازدارندگی؛ از اراده هویتی تا موازنه وحشت!🔹آنچه ایران امروز را به یک قدرت اثرگذار من…

🔴 افزایش نرخ بنزین، به سود قاچاقچیان اصلی است!🔹بگذارید صریح و بی‌پرده بگویم استدلال «با گرانی بنزین، قاچاق بی‌صرفه می‌شود» یکی از قدیمی‌ترین توجیه‌های این روزهای برخی مدیران و کارشناسان نئولیرال است. یعنی بنزین را گران کنیم تا قاچاق آن دیگر ارزشی نداشته باشد.🔸اولاً، خوش‌بینانه است اگر فکر کنیم مشکل، قاچاقِ خُردِ چند باکِ کنار مرز است. بخش اعظم قاچاق، کلان و سازمان‌یافته و از مبادیِ رسمی و از طریق خودِ صنایع بالادستی انجام می‌شود!مطلع عرض می‌کنم که در درون سیستم نظارتی وزارت نفت، اراده‌ای جدی برای برخورد با این پدیده وجود ندارد. در استان خوزستان موارد متعددی را پیگیری کرده‌ایم که اراده‌ای برای برخورد ندیدیم!🔹ثانیاً، اما چرا این استدلال غلط است؟ چون تا زمانیکه نرخ دلار شناور است و نسبت به پول ملی با ارزش‌تر است برای قاچاقچی هرطور شده می‌ارزد. تا وقتی نرخ دلار را ذی‌نفعانِ دلار تعیین می‌کنند، قاچاق هرگز بی‌ارزش نمی‌شود؛ چون هر بار دلار بالاتر برود، بنزینِ روی مرز با دلارِ گران‌تر معامله می‌شود و سود قاچاقچی اتفاقاً بیشتر می‌شود. ضمن اینکه امروز بنزین را گران می‌کنیم چون «نسبت به منطقه ارزان است»، فردا باز دلار بالاتر می‌رود و باز هم قیمت بنزین نسبت به آن هیچ است و باز می‌گویند باید واقعی(گران) شود!🔸واقعیت این است که منافعِ قاچاقچیان(آن هم قاچاقچیان بزرگ و اصلی) با منافعِ سهام‌دارانِ پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها، پتروپالایشگاه‌ها و به طور کلی صنایع بالادستی هم‌سو شده است؛ چه بسا بخشی از خود قاچاق هم در چارچوب همین صنایع، از مبادی رسمی انجام می‌شود و این افزایش قیمت به نفع خود آنهاست چه بنزینی که به داخل می‌فروشند چه بنزینی که قاچاق می‌کنند(گران‌تر قاچاق می‌کنند)!🔹لذا تا ریال بی‌ارزش است، هر قاچاقی ارزشمند است. چاره کار هم، «گران‌سازی» نیست؛ چاره، تقویت پول ملی و تثبیتِ نرخ دلار بر پایه فرمول واقعی و عقلانی است. اما نئولیبرال‌های داخلی این را نمی‌خواهند. آن‌ها به‌جای «گران‌سازی»، لفظِ فریبنده «واقعی‌سازی» را به کار می‌برند و می‌گویند اجازه دهید نرخ دلار شناور باشد و بازار تعیینش کند!🔸«سپردن به بازار» یعنی سپردن به ذی‌نفعان. مثل اینکه تعیین تعرفه پزشکی را به خود صنف پزشکان سپرده‌ایم! این چرخه باطل «بنزین گران، دلار گران‌تر» هر بار تکرار می‌شود و قاچاقِ کلان از مبادی رسمی سر جای خودش می‌ماند.🔹مبارزه با قاچاق راه‌حلِ قیمتی ندارد - مگر از مسیرِ پایین آوردنِ دلار به «قیمت واقعی» و دقیقاً همین است که لابیِ گران‌سازی با آن می‌جنگد.✅ #داود_مدرسی‌یان:@DModaresian

🔴 وزیر انرژی اوباما: ترامپ با جنگ ایران، آمریکا را در بن‌بست انداخت🔹 ارنست مونیز، وزیر انرژی اسبق آمریکا، تصمیم ترامپ برای راه انداختن جنگ تمام‌عیار با ایران را «اشتباهی بزرگ» خواند و تأکید کرد که این جنگ، آمریکا را در بن‌بستی قرار داده که فرار از آن دشوار خواهد بود.🔹 مونیز همچنین به فشارهای داخلی بر ترامپ اشاره کرد و گفت افزایش قیمت بنزین باعث سقوط محبوبیت رئیس‌جمهور آمریکا به پایین‌ترین حد خود پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر شده است.❇️ برنده این نبرد هویتی تمدنی و تاریخی را استقامت و تاب‌آوری «دولت-ملت»ها رقم می‌زند؛ واقعیت آن است که اگر جنگ ضربات سنگینی بر پیکره ایران وارد کرد، آسیب‌های سختی نیز بر پیکره دشمنان ما تحمیل کرده است. ضربه به حیثیت، اعتبار و قدرت هژمونیک آمریکا در سطح جهان و منطقه، مسئله‌ای جزئی نیست که به‌سادگی بتوان از آن گذشت. نابودی پایگاه‌های آمریکایی در منطقه غرب آسیا، صدمه جدی به قدرت هوایی ارتش آمریکا، فشار سیاسی و اقتصادی که ایران بر اقتصاد و جامعه آمریکا تحمیل کرد و …، همه اینها واقعیت‌های غیرقابل‌انکار جنگ 40 روزه است. برخی اما متأسفانه بدون توجه به تصویر کامل میدان نبرد و دستاوردهای ایران، نسخه تسلیم می‌پیچند و با تصمیماتی عجیب بدنبال شکستنِ تاب‌آوری ملتِ خودمان هستند. اصلاً متوجه شرایط جنگی کشور نیستند.✅ #داود_مدرسی‌یان:@DModaresian

🔴 فریبِ «گران‌سازی» به نام جنگ!🔹استدلالِ «وضعیتِ جنگی» برای گران‌کردن انرژی به خصوص بنزین، از جنس همان استدلال‌هایی است که هر بار از آستینِ بدنه‌ی کارشناسیِ لیبرالِ حاکم بیرون کشیده می‌شود. اما حتی اگر جنگ و محاصره‌ی دریایی در کار نبود، امروز همین استدلال‌ها را با «کسریِ بودجه»، «نسوزاندنِ سرمایه‌ی ملی» و «حقِ آیندگان» بازنویسی می‌کردند. هر کدام از این بهانه‌ها پاسخی دقیق و منطقی دارد، اما هیچ‌کدام را به بحث نمی‌گذارند؛ چون اصلِ ماجرا راست‌گویی نیست، بلکه «گران‌سازی» است.🔸 اول، دروغ‌ها را کنار بگذاریم. دو ادعای محوریِ این روزها خلافِ واقع است و هیچ دستگاهِ مسئولی آن را تأیید نمی‌کند: نخست، اینکه «وارداتِ بنزین کاملاً قطع شده و محاصره مقصر است»؛ دوم، اینکه «پالایشگاه‌های داخلی در جنگ بمباران شده‌اند». هر دو ادعا، افسانه‌سازی‌ است برای توجیهِ یک تصمیمِ از پیش‌گرفته!🔹حتی اگر مبنا را آمارِ جنابِ #سقاب_اصفهانی - رئیسِ سازمانِ بهینه‌سازی(بخوانید گران‌سازی) - بگذاریم، ایران روزانه ۱۳۵ میلیون لیتر بنزین مصرف می‌کند؛ ۱۲۱ میلیون لیتر تولیدِ داخل و فقط ۱۴ میلیون لیتر واردات! تازه ظرفیت داخلی می‌تواند کل نیاز را در برهه‌ای کوتاه تأمین کنند. بخشی از این واردات، از جنوب کشور و بخشی از شمال می‌آید. تنها چالش، کُندشدنِ مسیرِ جنوبی به دلیلِ محاصره‌ی دریایی است؛ نه قطعِ کامل. ادعای او این است که با گران‌سازی، مصرف به ۱۲۰ میلیون لیتر می‌رسد، واردات قطع می‌شود و پولش صرفِ دارو و کالا می‌شود. چه «فانتزی»ای!🔸واقعیت اما تلخ‌تر است. از دهه 80 که فرآیند واگذاری پالایشگاه‌ها به بخش خصوصی واگذار شد و در دهه 90 که وزارتِ نفتِ دولتِ روحانی از ساختنِ پالایشگاه سرباز زد و بیژن زنگنه پالایشگاه را «کثافت» خواند و محصولاتشان را دلاری و به قیمتِ جهانی به داخل فروختند، مسئله ناترازی بنزین در دهه 90 -دهه از دست رفته(!) بوجود آمد.🔹حالا همین بخشِ خصوصی شرطِ افزایشِ تولید را «آزادسازیِ قیمت‌ها به دلار و فوبِ خلیج‌فارس» گذاشته؛ وگرنه، بهتر است به سراغِ فرآورده‌های صادراتی بروند و ارزِ جهانی درو کنند. دولت نفت را با پنج درصد تخفیف می‌دهد، پالایشگاه در برابرِ آن بنزین می‌دهد و مابقی فرآورده‌ها را دلاری می‌فروشد و بعد برای افزایشِ تولیدِ بنزین - نیازِ روشن و طبیعیِ یک کشور در حال توسعه- «گروگان‌گیری» می‌کند: «قیمت را آزاد کنید تا تولید کنیم.»🔸ماجرای ناترازیِ برق هم همین است. وزیرِ نیرویِ سال ۹۲ سوگند خورد که «تسلیمِ مافیای نیروگاه‌سازی نمی‌شوم» و نیروگاه نساخت؛ راهکارش «کاهشِ مصرف کشور» بود آن هم از طریق «گران‌سازی». واگذاریِ نیروگاه‌ها به بخشِ خصوصی همین بازی را تکرار کرده: سهام‌داران حاضر به توسعه نیستند مگر به شرطِ آزادسازیِ قیمت‌ها.🔹اصل داستان ناترازی انرژی همین است؛ نفت و گازی که به پالایشگاه و نیروگاه داده می‌شود، مالِ دولت نیست؛ مالِ مردم است. وقتی این ثروت را به‌نرخِ ناچیز و در حدِ رایگان تحویل می‌دهیم، باید بنزین و برقِ ارزان هم به مردم برگردد. اینجا ایران است، نه اروپا؛ ما صاحبِ نفت‌وگازیم. چرا باید به نرخِ جهان خرید کنیم؟ آن ادعای «دلسوزی برای آیندگان» را هم باور نمی‌کنیم، در حالی که دلتان برای امروزِ ما نمی‌سوزد. سیاستِ گران‌سازی ریشه کشور را نشانه گرفته و لیبرال‌های ریشو و بی‌ریش بدنبال سوزاندن ریشه این کشور هستند.✅ #داود_مدرسی‌یان:@DModaresian

🔴 دلسوزی برای جیب آمریکایی، فشار بر سفره ایرانی!🔹این جریانِ لیبرال-سرمایه‌داریِ ایران، اگر از یک سوراخ، صدها بار گزیده می‌شود، باز دست در همان سوراخ می‌کند و باز همان سوراخ را می‌بوسد. پیش از جنگ فریاد «مذاکره» می‌زنند، در حین جنگ «مذاکره»، پس از جنگ هم «مذاکره»! بارها و بارها با آمریکا مذاکره و توافق کردند اما آمریکا هرگز -حتی یکبار هم- به تعهداتش عمل نکرده؛ اما باز اعتماد می‌کنند!🔸در اقتصاد اما قصه دردناک‌تر است؛ اصرارِ عجیبی دارند بر تکرارِ خطا. خصوصی‌سازیِ بی‌ضابطه، حذف یارانه‌ها، شوک‌درمانیِ قیمتی، جهش ارز و گران‌سازیِ ارز و بنزین و ... ! نتیجه‌ تدبیر و نسخه‌های این مدعیانِ علم(!) که بر دانشگاه و سازمان برنامه بودجه و وزارت اقتصاد و بانک مرکزی و مرکز پژوهش‌های مجلس و مجمع تشخیص چنبره انداخته‌اند، چیزی نبوده جز همین وضع موجود و انباشت بحران.🔹هربار می‌گویند می‌خواهیم با رانت مبارزه کنیم؛ می‌خواهیم عدالت را برقرار کنیم؛ می‌خواهیم جلوی قحطی را بگیریم؛ می‌خواهیم کسری بودجه را جبران کنیم؛ اما برای هر ده‌تومان سودِ موهوم، صدتومان خسارتِ واقعیِ ملی می‌پردازند و باز همان مسیرِ سوخته را با افتخار طی و تکرار می‌کنند.🔸در جنگِ اخیر اما دوگانگیِ رسواکننده‌شان برملا شد: از یک‌سو با لابی‌گری و فشار بر کشور برای بازگشاییِ هیجانیِ تنگه هرمز - درست در همان هفته دوم جنگ و سپس پالس‌های متعدد و مکرر رسانه‌ای و اعلامِ نزدیک‌شدنِ به توافق، چنان کوشیدند قیمت نفت و بنزین را در آمریکا پایین نگه دارند که گویی وزیرِ انرژیِ کاخ سفیدند نه مقام مسئول جمهوری اسلامی؛ از سوی دیگر، در داخل هم‌زمان برای گران‌کردنِ انرژی روزانه طرح و تز می‌دهند! حقیقتاً این اسمش جهالت و اتفاقی نیست؛ دلسوزی برای جیب آمریکایی و چاقو بر گلوی ایرانی است.✅ #داود_مدرسی‌یان:@DModaresian

🔴 ژست «مدعیان علم» از کارنامه‌شان معلوم است!🔹کسانی که امروز خودشان را اهل تئوری و «اقتصادفهم» جا می‌زنند، حرف‌شان را باید با نتیجه محک زد؛ نه با ادعایشان. نتیجه‌ی سیاست‌های این‌ها در سه‌چهار دهه اخیر، در سازمان برنامه و بودجه، بانک مرکزی و وزارت اقتصاد و در سفره و زندگی ملت، جلوی چشم ماست. این‌ها بودند که آبان ۹۸ را ساختند، این‌ها بودند که پاییز ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴ را به بار آوردند. و همین‌ها دیروز هم خواستند با یک «نظریه‌ی فوق‌علمی» دیگر، بنزین ۸۷ هزار تومانی را به مردم تحمیل کنند.🔸نکته‌ی عجیب این است که هم سیاست را طراحی می‌کنند، هم اجرا می‌کنند، هم‌زمان به منتقدان برچسب می‌چسبانند. منتقدان را به ساده‌سازی و عدمِ اطلاع از وضعیت و پوپولیستی متهم می‌کنند و نتایج فاجعه‌بار سیاست‌هایشان را هم به گردن منتقدین می‌اندازند! در حالی که خود سال‌هاست مدیریت کشور را به دست دارند و هیچ دستاورد ملموسی هم ندارند.هدف جریان لیبرال سرمایه‌داری ایران، هضم شدن ایران در اقتصاد سرمایه‌داری جهان است. سه‌چهار دهه اجرای این سیاست‌ها، عملاً سیاست خارجی، فرهنگ و اقتصاد کشور را به سمت «نرمال‌شدن» در نظم جهانی برد؛ ایران آرام‌آرام به جای اینکه به ظرفیت خودش تکیه کند، به سرمایه‌داری جهانی وابسته شود.وقتی اعتراضات مردمی در دیماه به راه افتاد و با دخالت موساد و سیا و گروهک‌های تروریستی سه هزار نفر کشته شد، این‌ها نگفتند «اشتباه کردیم»؛ گفتند «منتقدین نمی‌فهمند.» اما مردم آبان ۹۸، پاییز ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴ را دیده‌اند و باور نمی‌کنند که راه‌حل زندگی‌شان، تحمل شوک‌های تازه باشد.✅ #داود_مدرسی‌یان:@DModaresian

🔴 حکمرانی، سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری با حافظه گنجشک!🔹انتشار ناگهانی خبر عرضه بنزین با نرخ پالایشگاهی ۸۷ هزار و ۲۰۰ تومان در کرمان، بار دیگر نشان داد که بخشی از ساختار تصمیم‌گیری کشور اعم از سیاسی، امنیتی و اقتصادی، هنوز از تجربه‌های پرهزینه گذشته و اجرای مکرر #شوک_درمانی و سیاست‌های آزادسازی درس نگرفته است. مگر چندماه از دیماه ۱۴۰۴ گذشته؟ این یعنی سیاست‌گذار هنوز نفهمیده بنزین در ایران «کالا» نیست؛ ماشۀ انتظارات تورمی و میدان مین امنیت اجتماعی است.🔸شکل‌گیری موج نگرانی، واکنش بازار و صف‌های طولانی پمپ‌بنزین‌ها، پیامد طبیعی و حداقلیِ سیاست‌گذاری مبهم و غافلگیرکننده بود؛ سیاستی که پیش از اقناع عمومی، ارزیابی آثار تورمی و طراحی سازوکارهای حمایتی، جامعه را در برابر یک شوک تازه قرار داد!🔹توقف طرح، اگر قطعی باشد، تصمیمی ضروری است؛ اما پرسش اصلی باقی می‌ماند؛ چگونه طرحی با چنین آثار گسترده‌ای اساساً تا آستانه اجرا پیش رفته است؟ در اقتصاد ایران، افزایش شدید قیمت انرژی صرفاً افزایش یک عدد نیست. بنزین با حمل‌ونقل، مواد غذایی، تولید، خدمات و انتظارات تورمی پیوند مستقیم دارد و هر جهش ناگهانی در قیمت آن می‌تواند هزینه زندگی را در سراسر اقتصاد افزایش دهد.🔸تجربه شیلی دوران پینوشه، روسیه دهه ۱۹۹۰ و شماری از کشورهای آمریکای لاتین و اروپای شرقی، سوریه، ایران در مقاطع ۱۳۹۸، ۱۴۰۱، ۱۴۰۴ نشان می‌دهد شوک‌درمانی، هنگامی که بدون نهادهای پاسخ‌گو، حمایت اجتماعی، رقابت واقعی و اعتماد عمومی اجرا شود، الزاماً به بازار کارآمد منتهی نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند تورم، فقر، تمرکز ثروت، فساد و بی‌ثباتی سیاسی را تشدید کند و به کودتا و فروپاشی نظام سیاسی هم برسد. البته کودتا یا فروپاشی را نمی‌توان فقط به یک سیاست اقتصادی نسبت داد، اما شوک‌های معیشتی ظرفیت بحران‌های موجود را چند برابر می‌کنند.🔹تجربه نشان داده که این سیاست‌ها مکمل تحریم‌هاست و عملاً آثار یکدیگر را تکمیل کنند. مقابله با قاچاق و اصلاح الگوی مصرف ضروری است، اما راه آن تحمیل ناگهانی هزینه به مردم نیست. اصلاح پایدار انرژی به شفافیت، جبران پیشینی قدرت خرید، حمل‌ونقل عمومی کارآمد، خودروی ارزان و کم‌مصرف و پاسخ‌گویی نهادی و غیره نیاز دارد. امنیت ملی از ثبات معیشتی آغاز می‌شود؛ نه از غافلگیرکردن جامعه.✅ #داود_مدرسی‌یان:@DModaresian