🔴 فریبِ «گرانسازی» به نام جنگ!🔹استدلالِ «وضعیتِ جنگی» برای گرانکردن انرژی به خصوص بنزین، از جنس ه…
انتشار: 2026/08/14 10:18 UTCدریافت: 2026/08/14 20:32 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 20:32 UTC
🔴 فریبِ «گرانسازی» به نام جنگ!🔹استدلالِ «وضعیتِ جنگی» برای گرانکردن انرژی به خصوص بنزین، از جنس همان استدلالهایی است که هر بار از آستینِ بدنهی کارشناسیِ لیبرالِ حاکم بیرون کشیده میشود. اما حتی اگر جنگ و محاصرهی دریایی در کار نبود، امروز همین استدلالها را با «کسریِ بودجه»، «نسوزاندنِ سرمایهی ملی» و «حقِ آیندگان» بازنویسی میکردند. هر کدام از این بهانهها پاسخی دقیق و منطقی دارد، اما هیچکدام را به بحث نمیگذارند؛ چون اصلِ ماجرا راستگویی نیست، بلکه «گرانسازی» است.🔸 اول، دروغها را کنار بگذاریم. دو ادعای محوریِ این روزها خلافِ واقع است و هیچ دستگاهِ مسئولی آن را تأیید نمیکند: نخست، اینکه «وارداتِ بنزین کاملاً قطع شده و محاصره مقصر است»؛ دوم، اینکه «پالایشگاههای داخلی در جنگ بمباران شدهاند». هر دو ادعا، افسانهسازی است برای توجیهِ یک تصمیمِ از پیشگرفته!🔹حتی اگر مبنا را آمارِ جنابِ #سقاب_اصفهانی - رئیسِ سازمانِ بهینهسازی(بخوانید گرانسازی) - بگذاریم، ایران روزانه ۱۳۵ میلیون لیتر بنزین مصرف میکند؛ ۱۲۱ میلیون لیتر تولیدِ داخل و فقط ۱۴ میلیون لیتر واردات! تازه ظرفیت داخلی میتواند کل نیاز را در برههای کوتاه تأمین کنند. بخشی از این واردات، از جنوب کشور و بخشی از شمال میآید. تنها چالش، کُندشدنِ مسیرِ جنوبی به دلیلِ محاصرهی دریایی است؛ نه قطعِ کامل. ادعای او این است که با گرانسازی، مصرف به ۱۲۰ میلیون لیتر میرسد، واردات قطع میشود و پولش صرفِ دارو و کالا میشود. چه «فانتزی»ای!🔸واقعیت اما تلختر است. از دهه 80 که فرآیند واگذاری پالایشگاهها به بخش خصوصی واگذار شد و در دهه 90 که وزارتِ نفتِ دولتِ روحانی از ساختنِ پالایشگاه سرباز زد و بیژن زنگنه پالایشگاه را «کثافت» خواند و محصولاتشان را دلاری و به قیمتِ جهانی به داخل فروختند، مسئله ناترازی بنزین در دهه 90 -دهه از دست رفته(!) بوجود آمد.🔹حالا همین بخشِ خصوصی شرطِ افزایشِ تولید را «آزادسازیِ قیمتها به دلار و فوبِ خلیجفارس» گذاشته؛ وگرنه، بهتر است به سراغِ فرآوردههای صادراتی بروند و ارزِ جهانی درو کنند. دولت نفت را با پنج درصد تخفیف میدهد، پالایشگاه در برابرِ آن بنزین میدهد و مابقی فرآوردهها را دلاری میفروشد و بعد برای افزایشِ تولیدِ بنزین - نیازِ روشن و طبیعیِ یک کشور در حال توسعه- «گروگانگیری» میکند: «قیمت را آزاد کنید تا تولید کنیم.»🔸ماجرای ناترازیِ برق هم همین است. وزیرِ نیرویِ سال ۹۲ سوگند خورد که «تسلیمِ مافیای نیروگاهسازی نمیشوم» و نیروگاه نساخت؛ راهکارش «کاهشِ مصرف کشور» بود آن هم از طریق «گرانسازی». واگذاریِ نیروگاهها به بخشِ خصوصی همین بازی را تکرار کرده: سهامداران حاضر به توسعه نیستند مگر به شرطِ آزادسازیِ قیمتها.🔹اصل داستان ناترازی انرژی همین است؛ نفت و گازی که به پالایشگاه و نیروگاه داده میشود، مالِ دولت نیست؛ مالِ مردم است. وقتی این ثروت را بهنرخِ ناچیز و در حدِ رایگان تحویل میدهیم، باید بنزین و برقِ ارزان هم به مردم برگردد. اینجا ایران است، نه اروپا؛ ما صاحبِ نفتوگازیم. چرا باید به نرخِ جهان خرید کنیم؟ آن ادعای «دلسوزی برای آیندگان» را هم باور نمیکنیم، در حالی که دلتان برای امروزِ ما نمیسوزد. سیاستِ گرانسازی ریشه کشور را نشانه گرفته و لیبرالهای ریشو و بیریش بدنبال سوزاندن ریشه این کشور هستند.✅ #داود_مدرسییان:@DModaresian