دنیای سینما:ندونستم رفیق نیمه‌راهی....https://t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

انا لله و انا الیه راجعون

دنیای سینما:⚫️ تسلیت به همکار گرامی یزدان عشیری بخاطر عروج مادرشبا خبر شدیم جناب آقای یزدان عشیری از مدیران با سابقه حوزه فرهنگ و هنر و رسانه در سوگ از دست دادن مادر عزیزشان نشستند.بدینوسیله این ضایعه را به ایشان و خانواده داغدارشان تسلیت عرض کرده و غفران و رحمت الهی برای آن عزیز از دست رفته را از خداوند متعال خواستاریم./از طرف همکاران◾️مراسم یادبود آن مادر بزرگوار فردا جمعه ۳۰ مردادماه از ساعت ۱۴ الی ۱۶ در مسجد امیرالمومنین(ع) روستای رئیسکلالفور برگزار می‌شود.t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:t.me/donyayecinemahttp://donyayecinema.ir

دنیای سینما:هیوا سیفی‌زاده به چهار سال حبس محکوم شد🔹هیوا سیفی‌زاده، خواننده، پس از صدور حکم بدوی پرونده مربوط به اجرای او در عمارت «روبرو»، برای نخستین بار درباره این پرونده و محکومیت خود توضیح داد.🔹او اعلام کرده است که به چهار سال حبس تعزیری با اتهام «تشویق به فساد و فحشا» محکوم شده است.🔹سیفی‌زاده در واکنش به این حکم نوشته است که فارغ از اینکه یک خواننده زن است و همواره با چنین محدودیت‌هایی روبه‌رو بوده، اکنون به‌عنوان یک شهروند با اتهامی سنگین مواجه شده که می‌تواند بر زندگی و آینده حرفه‌ای او تأثیر بگذارد.🔹او در ادامه پرسیده است: «کدام رفتار مشخص من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده است؟» و گفته است که پاسخی برای این پرسش در رأی صادرشده پیدا نکرده است.t.me/donyayecinema

دنیای سینما:کودک درون#مجموعه_انیمیشن_کوتاهhttps://t.me/donyayecinemadonyayecinema.ir

دنیای سینما:🔺فرهنگ؛ زیرساخت پنهان تاب‌آوری شهر در جنگ و پساجنگ‼️ضرورت ایجاد اطلس تاب‌آوری فرهنگی و کارگروه تاب‌آوری فرهنگی و میراث شهری در دوران جنگ و پساجنگ🖋#مریم_اطیابیجنگ فقط ساختمان‌ها، خیابان‌ها و زیرساخت‌های شهری را تهدید نمی‌کند؛ بخشی از آسیب آن متوجه چیزی است که کمتر دیده می‌شود اما برای تداوم زندگی شهری حیاتی است: فرهنگ، حافظه جمعی و هویت شهر. یک موزه، کتابخانه، سینما، تئاتر، فرهنگسرا، بازار تاریخی، کارگاه صنایع‌دستی، موسیقی خیابانی یا حتی یک فضای عمومی محل اجرای تئاتر خیابانی و گردهمایی شهروندان، بخشی از سرمایه فرهنگی شهر است. بنابراین، همان‌گونه که شهر برای آب، برق و شبکه حمل‌ونقل برنامه تاب‌آوری دارد، باید برای «زندگی فرهنگی» خود هم برنامه داشته باشد.🔸بر همین اساس، پیشنهاد می‌شود در مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهری، «کارگروه تاب‌آوری فرهنگی و میراث شهری» تشکیل و همزمان پروژه «اطلس تاب‌آوری فرهنگی شهر» و «داشبورد مدیریتی تاب‌آوری فرهنگی» طراحی شود. که هدف آن ایجاد یک شاکله و نظام منسجم برای شناخت، پایش، حفاظت، اولویت‌بندی و بازسازی سرمایه فرهنگی شهر در دوران جنگ و پساجنگ است.🔸البته اطلس تاب‌آوری فرهنگی را نباید صرفاً یک نقشه GIS دانست؛ اطلس در واقع «نقشه زنده فرهنگ شهر» است. در آن می‌توان مکان و وضعیت میراث تاریخی، موزه‌ها، کتابخانه‌ها، فرهنگسراها، سینماها، سالن‌های تئاتر، مراکز تفریحی، فضاهای اجرای موسیقی و تئاتر خیابانی، رویدادها، صنایع‌دستی، جاذبه‌های گردشگری و حتی مکان‌های مهم حافظه جمعی را ثبت کرد. برای هر عنصر هم اطلاعاتی مانند اهمیت فرهنگی، وضعیت کالبدی، میزان آسیب‌پذیری و اولویت مداخله درج شود.🔸برای مثال، اگر یک موزه در محدوده‌ای پرخطر قرار داشته باشد، اطلس می‌تواند نشان دهد: ارزش فرهنگی بالا، آسیب‌پذیری بالا، نیازمند حفاظت فوری. یا درباره یک بازار تاریخی مشخص کند که علاوه بر ارزش میراثی، محل فعالیت ده‌ها هنرمند صنایع‌دستی و یک محور گردشگری مهم است؛ بنابراین آسیب به آن فقط آسیب به یک ساختمان نیست، بلکه به اقتصاد محلی و گردشگری هم ضربه می‌زند.🔸در کنار اطلس، داشبورد مدیریتی تاب‌آوری فرهنگی باید به‌عنوان «صفحه کنترل» مدیران طراحی شود. اطلس بیشتر به پرسش‌هایی «چه سرمایه‌های فرهنگی دارد، این سرمایه‌ها کجا هستند، چقدر آسیب‌پذیرند و چگونه می‌توان از آنها حفاظت و برای بازسازی شهر استفاده کرد؟» پاسخ می‌دهد، اما داشبورد به پرسش «اکنون چه مسئله‌ای مهم‌تر است و کجا باید اقدام کنیم؟» پاسخ می‌دهد. اگر  اطلس تاب‌آوری نقشه و بانک اطلاعات است. داشبورد مدیریتی ابزار تصمیم‌گیری بر اساس همان اطلاعات است. برای نمونه، داشبورد می‌تواند نشان دهد از میان ۳۰ فرهنگسرا، ۵ مرکز در وضعیت پرخطر، ۱۰ مرکز نیازمند حمایت و ۱۵ مرکز آماده ادامه فعالیت هستند؛ یا از میان ۶۰ کارگاه صنایع‌دستی، ۲۰ کارگاه نیازمند حمایت فوری‌اند. به این ترتیب تصمیم‌گیری از حالت کلی و سلیقه‌ای به تصمیم‌گیری داده‌محور نزدیک می‌شود.🔸در دوران جنگ، کارگروه باید نقش «اتاق فکر و رصد فرهنگی بحران» را بر عهده گیرد: پایش خسارت، مستندسازی دیجیتال، شناسایی مراکز در معرض خطر، اولویت‌بندی حفاظت، ثبت وضعیت فعالان فرهنگی و هنری، صنایع‌دستی و ارائه گزارش‌های سریع به مدیریت شهری. در این مرحله، حفاظت فقط از ساختمان نیست؛ باید تا حد امکان از «زیست فرهنگی» هم حفاظت شود. ادامه فعالیت کتابخانه، فرهنگسرا، سینما، تئاتر، موسیقی و برنامه‌های محله‌ای، متناسب با شرایط ایمنی، می‌تواند به حفظ ارتباط اجتماعی شهروندان کمک کند.🔸در پساجنگ، اطلس و داشبورد باید از ابزار پایش به ابزار بازسازی تبدیل شوند. پرسش این بار این است: از کجا شروع کنیم؟ کدام موزه باید زودتر احیا شود؟ کدام بافت تاریخی ظرفیت بازگشت گردشگری دارد؟ کدام کارگاه صنایع‌دستی برای حفظ اشتغال نیازمند حمایت است؟ کدام فرهنگسرا می‌تواند دوباره به مرکز حیات اجتماعی محله تبدیل شود؟🔸در این میان، «حافظه جمعی» هم باید یک لایه مهم اطلس باشد؛ ثبت روایت‌های مردم، مکان‌های خاطره‌انگیز، آیین‌ها، موسیقی‌ها و سنت‌هایی که ممکن است در بحران فراموش شوند. این اقدام، فرهنگ را از مجموعه‌ای از ساختمان‌ها به شبکه‌ای زنده از خاطرات، انسان‌ها و فعالیت‌های شهری تبدیل می‌کند.🔸در نهایت، این طرح می‌تواند سه خروجی اصلی داشته باشد: اطلس تاب‌آوری فرهنگی، داشبورد مدیریتی تاب‌آوری فرهنگی و سند راهبردی بازسازی فرهنگی پساجنگ. در چنین مدلی، مرکز مطالعات دیگر صرفاً تولیدکننده گزارش نخواهد بود؛ بلکه به مرکز دانش، پایش و سیاست‌گذاری تاب‌آوری فرهنگی شهر تبدیل می‌شود؛ نهادی که در روزهای بحران برای حفاظت از سرمایه فرهنگی و در روزهای پس از جنگ برای بازگرداندن «زندگی» به شهر تصمیم‌سازی می‌کند./ میراث باشیt.me/donyayecinema