👈🏿 پروانهای در هرمز، جنازهای در جبلالطارقدر روزهای اخیر هزاران جوان مراکشی بار دیگر خود را به سو…
انتشار: 2026/08/03 09:17 UTCدریافت: 2026/08/04 06:17 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 06:17 UTC
👈🏿 پروانهای در هرمز، جنازهای در جبلالطارقدر روزهای اخیر هزاران جوان مراکشی بار دیگر خود را به سواحل شمالی این کشور رساندهاند؛ بعضی امیدوارند از حصارهای سئوتا بگذرند، بعضی به قایقهای بادی دل بستهاند و بعضی هم میدانند که شاید مقصدشان نه اسپانیا، که آمار مرگومیر سالانه سازمان بینالمللی #مهاجرت باشد. رسانهها این را «بحران مهاجرت» مینامند؛ گویی بحران از ساحل آغاز میشود، نه از هزاران کیلومتر آنسوتر.اگر ادوارد لورنتس امروز زنده بود، شاید نظریه آشوبش را کمی اصلاح میکرد: پروانه دیگر در برزیل بال نمیزند؛ در تنگه هرمز بال میزند. همانجا که هر تنش نظامی، پیش از آنکه دودش به آسمان برود، قیمت نفت را بالا میبرد.بعد بازار بیمه دریایی بیدار میشود، هزینه حملونقل افزایش مییابد، تورم به اقتصادهای وابسته به واردات انرژی صادر میشود و سرانجام، نانوایی کوچکی در حاشیه کازابلانکا تصمیم میگیرد قیمت نان را بالا ببرد. اقتصاد جهانی، تنها ماشینی است که میتواند میان یک ناو جنگی و یک قرص نان، رابطهای کاملاً منطقی برقرار کند.✍️"همایون ذرقانی" مدیرمسئول و سردبیر ماهنامه سفر👈🏿 مشاهده متن کامل این یادداشتدر" INSTANT VIEW " از طریق لینک زیر 👇🏿bit.ly/451VcRK%E2%9C%88%EF%B8%8F @DonyayeSafar





