🌙دکتر احسان پوراسماعیل

📙 داستانک ۳۷۴صبح دل‌انگیزی بود؛ مرد نابینایی کنار ورودی یک پارک روی نیمکتی نشسته بود. جعبه ی کوچکی برای دریافت کمک مقابلش قرار داشت و روی برگه‌ای نوشته بود:«من دنیا را نمی‌بینم؛ اگر خواستید، یاری‌ام کنید».... ساعت‌ها می‌گذشت، اما رهگذران بی‌تفاوت از کنارش عبور می‌کردند و تنها تعداد اندکی سکه در جعبه افتاده بود.اندکی بعد، نویسنده‌ای که از همان مسیر می‌گذشت، مکثی کرد؛ نوشته را خواند، لحظه‌ای فکر کرد و بدون آنکه چیزی بگوید، برگه را برداشت و جمله‌ای تازه روی آن نوشت. سپس آن را سر جایش گذاشت و بی‌سروصدا رفت.... چند ساعت بعد، او دوباره از همان مسیر عبور کرد. این بار جعبه ی مرد نابینا پر از اسکناس و سکه بود و افراد زیادی هنگام عبور، با لبخند چیزی در آن می‌انداختند.مرد نابینا که صدای قدم‌های او را شناخت، گفت: «فکر می‌کنم شما همان کسی باشید که نوشته‌ام را عوض کرد. اگر ممکن است بگویید چه نوشتید که دل مردم این‌قدر تغییر کرد؟»نویسنده لبخندی زد و پاسخ داد:«من فقط به آدم‌ها یادآوری کردم که چه نعمت بزرگی در اختیار دارند».او رفت و مرد نابینا هرگز متن دقیق نوشته را نخواند؛ اما روی برگه نوشته شده بود:«چه روز زیبایی است... خوش‌به‌حال کسانی که می‌توانند رنگ‌هایش را تماشا کنند».✍ گاهی مشکل از تلاش ما نیست؛ بلکه از شیوه ی بیان و نگاه ماست. یک تغییر کوچک در زاویه دید می‌تواند نتایجی کاملاً متفاوت رقم بزند.اگر مسیری که انتخاب کرده‌اید به مقصد نمی‌رسد، شاید زمان آن باشد که روش خود را عوض کنید، نه هدفتان را. بسیاری از موفقیت‌ها از دل همین تغییرهای ساده اتفاق می‌افتد...🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۶۶🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عامل کراهت از تعامل!🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 امام عصر(عج) در حکومت جهانی خود، چه رویکرد و برنامه‌ای برای مقابله با دروغ و دروغ‌گویی خواهند داشت؟⚜پاسخ به این پرسش را در یک دقیقه بشنویم.✍رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در حدیثی طولانی می فرماید:...فَعِنْدَ ذَلِكَ خُرُوجُ الْمَهْدِيِّ وَ هُوَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ هَذَا وَ أَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام«بِهِ يَمْحَقُ‌ اللَّهُ‌ الْكَذِبَ‌ ...» 📚شیخ طوسى، محمد بن الحسن‌، الغیبه، ص۱۸۵، قم: دار المعارف الإسلامیه، ۱۴۱۱ق. 🌔@drehsanpouresmaeill

💠 چه غریبانه می‌گذرد این روزها، وقتی تو نیستی و جهان، بی‌حضور تو به عادتِ خویش ادامه می‌دهد.جمعه‌ها می‌آیند و می‌روند؛ما چشم به راه طلوعی هستیم که هنوز نرسیده، و تو، دور از چشم‌های ما، در غربتِ این زمانه، بارِ سنگینِ انتظار را به دوش می‌کشی.مولای من... ماییم فروخفته در سیاه‌چاله‌های نبودنت؛ در تاریکیِ بی‌تو بودن، در خلأیی که هیچ چراغی جز ظهور تو توان روشن کردنش را ندارد.دلم می‌خواهد تمام فاصله‌ها را کنار بزنم و صدایت کنم که: یا صاحب‌الزمان... کجایی که این جهان، بیش از همیشه به حضورت محتاج است؟ما خسته‌ایم از این همه ندیدن، از سلام‌هایی که در باد گم می‌شوند، از جمعه‌هایی که می‌آیند و دست خالی باز می‌گردند.آقا جان... اگر روزی آمدی و دیدی هنوز چشم‌هایمان به جاده است، بدان که تمام این سال‌ها، در تاریکیِ نبودنت، با یک امید زنده مانده‌ایم:که روزی بیایی، و جهان از سیاهیِ فراق، به روشنای حضور تو برسد.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 گزارش کار🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 یک قدم نزدیکتر ۲۶۰🔻 سفیران امام عصر(عجل الله فرجه) در عصر غیبت صغرا🔹 وظايف نهاد وكالت‌🔺قسمت سوم🔸در توقيع صادره خطاب به نماينده ی امام(عليه السلام) در نيشابور، در باره ی تحويل اموال به‌ مسئول نهاد وكالت آمده است:"فَلا تَخرُجَنَّ مِنَ البَلدَةِ حَتّى‌ تَلقَى العَمرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنهُ بِرِضايَ عَنهُ، وتُسَلِّمُ عَلَيهِ وتَعرِفُهُ ويَعرِفُكَ، فَإِنَّهُ الطّاهِرُ الأَمينُ العَفيفُ القَريبُ مِنّا وإلَينا".📚نک: رجال کشییعنی: از شهر بيرون نرو تا عَمرى را ببينى- كه خدا به خاطر خشنودى‌ام از وى، از او خشنود باشد- و بر او سلام بده و او را بشناس و او تو را بشناسد، كه وى پاك و امين و عفيف و به ما نزديك و نزد ما عزيز است. پس هر چه براى ما از هر كجا مى‌آورند، تا پايان عمرش، به او برسانيد تا او به ما برساند.با توجّه به اين رويكرد بود كه برخى از تجار قم، مستقيماً اموال خود را به سفير دوم(يعنى محمّد بن عثمان) تحويل دادند.📚الغيبة، طوسى، ص۱۷۹.اموال تحويلى به نهاد وكالت، گاه واجبات مالى بود، همان گونه امام جواد(عليه السلام) در نامه‌اى به على بن مهزيار- وكيل ايشان در اهواز- دستور اخذ خمس در سال 220 هجرى را به او ابلاغ مى‌نمايد.📚تهذيب الأحكام، ج۴، ص۱۴۱، الاستبصار، ج۲، ص۶۱، وسائل الشيعة، ج۶، ص۳۴۹.🌔 @drehsanpouresmaeill#امام_زمان_علیه_السلام

💠 تلنگر ۱۳۴۶🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 ریشه کَن گناه🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 شهادت یا رحلت حضرت رسول(صلی الله علیه و آله)!؟▪️یکی از مظلومیتهای حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) این است که معمولا به کیفیت شهادت ایشان توجه نمی شود و از تعبیر رحلت حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) استفاده می شود؛ از این رو قصد داریم در رابطه با کیفیت شهادت و قاتلین آن حضرت در منابع فریقین مطالبی بیان کنیم: ✅ کتابهای سیره و حدیث شهادت رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) بوسیله ی سم را تأیید کرده اند و آن را با احادیث متواتر ذکر کرده اند از جمله: 🔹ابن سعد می گوید: در روایتی آمده است: پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)مسموم درگذشت و شصت و سه ساله بود. این قول ابن عبده است.📚المجدد فی الانساب، محمد بن محمد علوی، ص۶. 🔹علامه حلی شهادت رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) را به وسیله ی سم ذکر می کند. 📚منتهی المطلب،حلی، ج۲ ص۸۸۷.🔹در کتاب جامع الرواه آمده است: پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)در مدینه مسموم درگذشت.📚جامع الرواه، محمد علی اردبیلی، ج۲،ص۴۶۳. 🔹شیخ طوسی می گوید: رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) دو شب باقیمانده از ماه صفر در سال دهم هجری مسموم درگذشت. 📚تهذیب الاحکام، ج۶،ص۱ و بحارالانوار، ج۲۲،ص۵۱۴. 🔹بیهقی از عبدالله بن مسعود روایت کرده است که وی گفت: اگر ۹بار قسم بخورم که رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) کشته شده است برایم محبوبتر است از اینکه یکبار قسم بخورم که او کشته نشده است به جهت اینکه خداوند او را پیامبر شهید قرار داده است.📚السیره النبویه، ابن کثیر دمشقی، ج۴، ص۴۴۹.🔹حاکم نیشابوری کشته شدن رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) را تأیید کرده است. آنجا که می گوید: شعبی گفته است: بخدا قسم رسول خدا با سم کشته شد، علی بن ابیطالب با شمشیر کشته شدند و حسن بن علی با سم و حسین بن علی با شمشیر کشته شد.📚المستدرک، ج۳،ص۶۰.🔹ابن مسعود کشته شدن پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در سنه ی ۱۱ هجری تأیید و تأکید کرده است.📚 السیره النبویه، ابن کثیر ج۴،ص۴۴۹ و البدایه و النهایه، ج۶،ص۳۱۷و۳۲۲.🔹رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)فرمود: هیچ پیامبری یا وصی او نیست مگر آنکه شهید می شود.📚 بصائر الدرجات، ص۱۴۸و بحارالانوار، ج۱۷،ص۴۰۵و ج۴۰ص۱۳۹.و هم چنین فرمودند: هیچ کس از ما(اهل بیت) نیست مگر آنکه مسموم یا مقتول خواهد بود.📚کفایه الاثر،خراز قمی ص ۱۶۲ و وسائل الشیعه، ج۱۴ص۲ و بحارالانوار، ج۴۵،ص۱ و من لایحضره الفقیه، ج۴،ص۱۷.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۶۵🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 خطر ریاست🌔@drehsanpouresmaeill

💠 یا صاحب‌الزمان(صلوات الله علیک)مصیبت شهادت جدّ بزرگوارتان، پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی(صلی‌الله‌علیه‌وآله)، بر قلب داغدار شما تسلیت باد.چه دشوار است برای شما که هر سال، در سوگ پیامبری بنشینید که تمام هستی‌اش را برای هدایت مردمان گذاشت؛ رسولی که رفت، اما امت را با امانتِ سنگینِ ولایت و محبت خاندانش تنها گذاشت.ای فرزند آخرین پیامبر... کاش می‌توانستیم در این مصیبت، کنار دل غمدیده‌تان بنشینیم و به شما تسلیت گوییم، به شما که تنها وارث زنده ی پیامبرید، به شما که ادامه‌دهنده ی راه اویید، و به شما که روزی پرچم دین جدّتان را در سراسر جهان به اهتزاز درخواهید آورد...در آغازين ایام ظلم به اهل بیت(علیهم السلام) در سایه ی سیاه سقیفه، خداوند را به حق دل شکسته ی حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) سوگند می دهیم تا فرجتان را نزدیک فرماید... تا روزی برسد که با ظهور شما، وعده‌های جدّ بزرگوارتان به کمال برسد و جهان، دوباره عطر محمدی(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)بگیرد.السلام علیک یا رسول‌الله و رحمة الله و برکاته🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 تلنگر ۱۳۴۵🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 فرجام دنیا دوستی🌔 @drehsanpouresmaeill

🟢 گوهر ۴۶۲⚜ از امام صادق (علیه السلام) در مورد اندوهی پرسیدند که یعقوب(علیه السلام) بر اثر محزون شدن در فراق یوسف(علیه السلام) آن را تحمّل می‌کرد. فرمود: حُزْنَ سَبْعِینَ ثَکْلَی بِأَوْلَادِهَا وَ قَالَ: إِنَّ یَعْقُوبَ(علیه السلام) لَمْ یَعْرِفِ الِاسْتِرْجَاعَ فَمِنْهَا قَالَ وَا أَسَفَاهْ عَلَی یُوسُف (علیه السلام).یعنی: «مثل حزن هفتاد مادر فرزندمرده بود؛ امّا یعقوب(علیه السلام) آیات استرجاع را بلد نبود و به عوض آن می‌گفت: آه و واویلا از فراق یوسف(علیه السلام)».📚 علامه مجلسی،بحارالأنوار، ج۱۲، ص۲۴۲⚜أمیرالمؤمنین(علیه السلام) می فرماید: مَنِ اسْتَرْجَعَ عِنْدَ الْمُصِیبَهًِْ جَبَرَ اللَّهُ مُصِیبَتَهُ وَ أَحْسَنَ عُقْبَاهُ وَ جَعَلَ لَهُ خَلَفاً صَالِحاً یَرْضَاه.یعنی: کسی‌که هنگام مصیبت آیه‌ی"إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ" را بخواند، خداوند مصیبت او را جبران کرده، آخرتش را نیکو گردانده و برای او جانشینی شایسته و مورد پسند او قرار می‌دهد.📚 محدث نوری، مستدرک الوسایل، ج۲، ص۴۰۳⚜أمیرالمؤمنین(علیه السلام) می فرماید: مَنْ أُصِیبَ بِمُصِیبَهًٍْ فَأَحْدَثَ اسْتِرْجَاعاً وَ إِنْ تَقَادَمَ عَهْدُهَا کَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلَهُ یَوْمَ أُصِیب.یعنی: کسی‌که در هنگام دچارشدن به مصیبتی، استرجاع(إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ) گوید حتّی اگر زمان آن مصیبت هم گذشته باشد خداوند پاداش او را مانند همان روزی که دچار مصیبت شده، به او می‌دهد.📚 همان،ص۴۰۷⚜هارون‌بن‌فضل نقل کرده است، امام هادی(علیه السلام) را در همان روز شهادت امام جواد(علیه السلام)، ملاقات کردم؛ فرمود: إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ مَضَی أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقِیلَ لَهُ: وَ کَیْفَ عَرَفْتَ؟ قَالَ: لِأَنَّهُ تَدَاخَلَنِی ذِلَّهًٌْ لِلَّهِ لَمْ أَکُنْ أَعْرِفُهَا.یعنی: «إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ حضرت ابوجعفر (علیه السلام) از دنیا رفت». عرض‌کردم: «از کجا فهمیدید»؟ فرمود: «چون یک نوع کوچکی و ضعفی در خود احساس کردم که برایم سابقه نداشت».📚 کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۸۱.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۶۴🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 نشان خردمندی🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 چشمه سار تربیت ۱۳۵🚸 «مثبت اندیشی»🔻 قسمت سی و ششم🔵 مثبت اندیشی سمی ۱۰🔸 درمان مثبت اندیشی سمی و مدیریت آنشناسایی احساسات برای مدیریت مثبت اندیشی سمی راهکارهای مختلفی برای شناسایی احساسات وجود دارد. امکان مطالعه در مورد آن‌ها از طریق کتاب‌های توسعه فردی وجود دارد. پس به جای دوری کردن و نادیده گرفتن، سعی در شناسایی و نامگذاری آن‌ها داشته باشید.🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۶۳🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 بد و خوب🌔 @drehsanpouresmaeill

📙 داستانک ۳۷۳ مؤمنی در همدان به نام آیت الله نجفی از دنیا رفت و وصیت کرده بود اگر من فوت کردم از حاج آقا حسینی پناه که فردی وارسته و گریه کن و خادم حضرت اباعبدالله الحسین(علیه‌السلام) بخواهید نماز میت من را بخوانند... چند هزار نفر برای تشییع پیکر او در قبرستان باغ بهشت همدان آمدند و مردم رفتند دنبال حاج آقا حسینی پناه که حالا دیگه پیرمرد شده بود و آوردنش برای خواندن نماز میت سخت بود...حاج آقا حسینی پناه وقتی رسید گفت: تا شما کارها رو آماده کنید من برم سر قبر استادم حاج ملاعلی همدانی فاتحه‌ای بخوانم و برگردم.وقتی به سر مزار استاد رسید در حین خواندن فاتحه چشمش به تابوتی خورد که چهار کارگر شهرداری زیر آن را گرفته و به سمت غسال‌خانه می‌بردند!کنجکاو شد و به سمت آنها رفت وپرسید: این جنازه کیه که اینقدر غریبانه در حال تدفین آن هستید؟یکی از کارگران گفت: این اصغر آواره است!تا اسم او را شنید فریادی از سر تأسف زد و گریست...مردم تا این صحنه را دیدند به طرف آنها آمدند و جویای اخبار و حال او شدند و پرسیدند چه شد که شما برای این فرد این طور ناله کردید؟!او گفت: مردم این فرد را می‌شناسید؟ همه گفتند: نه!گفت: این همون اصغر آواره استمردم گفتند: اون که آدم خوبی نبود، شما از کجا می‌شناسیدش؟!شروع کرد به بیان یک خاطره قدیمی و گفت: سال‌ها قبل از همدان عازم شهر قم بودم و آن زمان‌ها تنها یک اتوبوس فقط به آن شهر می‌رفت، سوار اتوبوس که شدم دیدم، وای اصغر آواره با وسیله موسیقیش وارد شد، ترسیدم و گفتم: یا امام حسین اگه این مرد بخواهد در این اتوبوس بنوازد و من ساکت باشم حرمت لباسم از بین می‌رود،اگر هم اعتراض کنم مردم که تو اتوبوس نشستند، شاید بدشان بیاد که چرا من نمی‌گذارم شاد باشند و اگر هم پیاده شوم به کارم در قم نخواهم رسید...چه کنم؟!خلاصه از خجالت سرم را به پایین انداختم...اصغر آواره سوار شد و آماده نواختن بود که ناگاه چشمش به من افتاد، زود آلت موسیقی را گذاشت در گونی و خواست پیاده بشه که مردم بهش اعتراض کردند که داری کجا میری؟ چرا نمیزنی؟گفت: من در زندگیم همه غلطی کردم اما جلوی اولاد حضرت زهرا(سلام الله علیها) موسیقی ننواختم... خلاصه حرمت نگه داشت و رفت...اونروز تو دلم گفتم: اربابم حسین(علیه‌السلام) برات جبران کنه...حالا هم به نظرم همه‌ ی ما جمع شدیم برای تشییع جنازه اصغر آواره و خدا خواسته حاجی عنایتی بهانه‌ای بشود برای این امر...خلاصه با عزت و احترام مراسم شروع شد و خود حاج آقا حسینی پناه آستین بالا زد و غسل و کفنش را انجام داد و برایش به همراه آن جمعیت نماز خواند...🌔@drehsanpouresmaeill

💠 تلنگر ۱۳۴۴🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 هنگام گناه چه کنیم؟🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 ویژگی مشترک مخلوقات خدا در چیست؟💠 آیا انسانها بر اساس این ویژگی زندگی می کند؟⚜ پاسخ به این پرسش ها را در یک دقیقه بشنویم.✍امام حسین(علیه السلام) می فرماید: «وَ اللَّهِ‌ مَا خَلَقَ‌ اللَّهُ‌ شَيْئاً إِلَّا وَ قَدْ أَمَرَهُ بِالطَّاعَهِ لَنَا» 📚ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على‌، مناقب آل أبي طالب عليهم السلام، ج۴،ص۵۱، قم: علامه‌، ۱۳۷۹ق.🌔@drehsanpouresmaeill#امام_زمان_علیه_السلام

💠 یا صاحب‌الزمان(صلوات الله علیک)سال‌هاست که چشم‌هایم را به جاده دوخته‌ام؛ اما قصه ی انتظار، تنها حکایت چشم نیست... این روزها، تمام وجودم چشم شده است...مولای من!اینجا کسی در من دنبال تو می‌گردد. کسی که از جنس اشک است، از جنس دلتنگی، از جنس هزاران سلام... کسی که هر جمعه، بی‌اختیار به افق خیره می‌شود و نمی‌داند چرا دلش بی‌قرارتر از همیشه است.آقای من! فراق تان زخمی است که بر جان زمان نشسته است.غیبتت را می‌شود از خستگی زمین فهمید، از غربت عدالت، از اشک‌های بی‌پناه و از لبخندهای ناتمام...مولای مهربان! اگرچه چشم‌هایم هنوز به دیدارت روشن نشده است، اما دلم سال‌هاست تو را می‌شناسد. هر تپش، نام تو را زمزمه می‌کند و هر آه، نشانی از کوچه‌های انتظار دارد.اینجا کسی در من دنبال تو می‌گردد؛ کسی که خسته شده از این همه ندیدن، از این همه دلتنگی، از این همه «شاید جمعه ی آینده...».بیا... نه فقط برای پایان دادن به رنج جهان، که برای آرام گرفتن دلِ مادرت زهرا(سلام الله علیها)...🌔@drehsanpouresmaeill#امام_زمان_علیه_السلام

💠 نتیجه ی مال حرام🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 یک قدم نزدیکتر ۲۵۹🔻 سفیران امام عصر(عجل الله فرجه) در عصر غیبت صغری🔹 وظايف نهاد وكالت‌🔺قسمت دوم🔸مهم‌ترين حوزه‌هاى انجام وظيفه ی نهاد وكالت را مى‌توان اين گونه برشمرد:۱. اقتصادى‌به سبب رفاه اقتصادىِ پديد آمده در جامعه، واجبات مالىِ شيعيان در اين دوره فراوان شده بود. افزون بر آن، مواردى همچون: موقوفات، نذورات، صدقات، هدايا و تبرّعات نيز وجود داشت كه در مجموع، درآمد فراوانى محسوب مى‌شد.نهاد وكالت، وظيفه ی جمع‌آورى اموال از مناطق مختلف را به عهده داشت و به دستور امام(عليه السلام) آنها را در موارد تعيين شده، هزينه مى‌كرد.در نامه ی امام حسن عسكرى(عليه السلام) به شيعيان نيشابور آمده است:هر فرد از شيعيان ما در آن ناحيه كه از انحراف به دور و طالب حق است، حقوق ما را به ابراهيم بن عبده بپردازد و او نيز به رازى[وكيل رى و سرپرست وكلاى شرق ايران‌] يا به كسى كه او معيّن مى‌كند، تحويل دهد.📚 رجال الكشّى، ج۲، ص۸۴۷، ش ۱۰۸۸.🌔 @drehsanpouresmaeill#امام_زمان_علیه_السلام

💠 تلنگر ۱۳۴۳🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 وصف دنیا🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 آفرینش، نگاهی دیگر ۴۰۶🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۶۲🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 راه امان خدا🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 اربعین شد... و دلِ ما، چه در مشایه باشیم یا نه در سفرِ کرب‌وبلاست. هر تپش، قدمی است در طریق مِهر و هر اشک، جرعه‌ای از فراتِ دلتنگی.یا اباعبدالله(سلام الله علیک)... چهل روز است که آسمان، سیاه‌پوش غربت توست؛ اما داغ تو، چهل روزه نیست؛ قرن‌هاست که دل‌های شیفته ات، در مسیر اربعین، خود را به تو می‌رسانند؛ گاهی با قدم‌های خسته و گاهی با اشک‌های بی‌امان.در زیارت اربعین، راز قیام تو را چنین می‌خوانیم که جانِ خویش را در راه خدا بذل کردی تا بندگانش را از نادانی و سرگردانیِ گمراهی نجات دهی. چه بهای سنگینی برای بیداری انسان پرداختی؛ خونِ پاکت را نثار کردی تا چراغ هدایت، هرگز در تاریکی جهل خاموش نشود.مولای ما... اگر امروز هنوز راهی به سوی حقیقت مانده است، از پرتوی همان خونِ مقدسی است که بر خاک کربلا جاری شد؛ و اگر هنوز دل‌ها با شنیدن نام«حسین» می‌لرزند، از آن روست که تو جان دادی تا انسان، راه گم نکند.اربعین، پایانِ سوگ نیست؛ آغازِ فهمِ عاشوراست... آغازِ پیمانی دوباره با حسین زمان، امام زمان(عجل الله فرجه) که مبادا دوباره جهل، جای معرفت را بگیرد و دنیا، از مسیر هدایت دور بماند.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 تلنگر ۱۳۴۲🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 دعاگویان زائران امام حسین(علیه السلام)🌔 @drehsanpouresmaeill

🟢 گوهر ۴۶۱📖 الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ [بقره،۱۵۶]🔺[همان] كسانى كه هر‌گاه مصيبتى به ايشان مى‌رسد، مى‌گويند: «ما از آنِ خداييم؛ ‌و به‌سوى او بازمى‌گرديم».⚜اشعث به امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) گفت: «إِنَّا لِلّه وَإِنَّا إِلَیه رَاجِعونَ»، فَقَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ(علیه السلام) أَ تَدْرِی مَا تَأْوِیلُهَا؟ فَقَالَ لَهُ الْأَشْعَثُ: أَنْتَ غَایَهًُْ الْعِلْمِ وَ مُنْتَهَاهُ. فَقَالَ: أَمَّا قَوْلُکَ إِنَّا لِلهِ فَإِقْرَارٌ مِنْکَ بِالْمُلْکِ وَ أَمَّا قَوْلُکَ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ فَإِقْرَارٌ مِنْکَ بِالْهَلَاکِ.یعنی: حضرت به او فرمود: «آیا تأویل این آیه را می‌دانی»؟ اشعث عرض کرد: «تو غایت و نهایت دانش هستی». امام(علیه السلام) به او فرمود: «اینکه گفتی"إِنَّا لِلّه"، اقرار تو به فرمانروایی خدا است و امّا اینکه گفتی:"إِنَّا إِلَیه رَاجِعون" اقرار تو به فناپذیربودن[خودت] است».📚سید رضی، نهج البلاغة، ص۴۸۵ و علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج۴۲، ص۱۵۹ و ج۷۵، ص۴۷⚜رسول خدا(صلی الله علیه و آله)می فرماید: أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ ... مَنْ إِذَا أَصَابَتْهُ مُصِیبَهًٌْ قَالَ إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ.یعنی: چهار چیز است که در هرکس باشد از بهشتیان خواهدبود...[یکی از آنها] کسی است که چون مصیبتی به او رسد گوید: إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ.📚 العیاشی،التفسیر،ج۱، ص۶۹ و محدث نوری،مستدرک الوسایل، ج۵، ص۳۰۹.⚜رسول خدا(صلی الله علیه و آله)می فرماید: أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَانَ فِی نُورِ اللَّهِ الْأَعْظَمِ ... مَنْ إِذَا أَصَابَتْهُ مُصِیبَهًٌْ قَالَ إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ.یعنی: هرکس چهار صفت در او باشد در پرتوی فروزان خدا قرار می‌گیرد ... آن کس که چون مصیبتی به او رسد گوید:"إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ"و...📚 العیاشی،التفسیر، ج۱، ص۶۹ و نوری، وسایل الشیعه، ج۳، ص۲۴۸ ⚜ امام صادق(علیه السلام)می فرماید: مَنْ ذَکَرَ مُصِیبَهًًْ وَ لَوْ بَعْدَ حِینٍ فَقَالَ: "إنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ وَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ أْجُرْنِی عَلَی مُصِیبَتِی" وَ أَخْلِفْ عَلَیَّ أَفْضَلَ مِنْهَا کَانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ مَا کَانَ عِنْدَ أَوَّلِ صَدْمَهًٍْ.یعنی: هرکس مصیبت خود را هرچند پس از گذشتن زمان آن به یاد آورده و بگوید: «همه از خداییم و به‌سوی او باز می‌گردیم و حمد و سپاس مخصوص خداوند پروردگار جهانیان است. خدایا مرا به خاطر مصیبتم پاداش ده و چیزی را در عوض آن به من ارزانی‌دار»، اجری همانند اجری که در ابتدای مصیبتش به او عطا شد، داده‌می‌شود.📚 نوری، وسایل الشیعه، ج۳، ص۲۴۹⚜ امام باقر(علیه السلام)می فرماید: مَا مِنْ عَبْدٍ یُصَابُ بِمُصِیبَهًٍْ فَیَسْتَرْجِعُ عِنْدَ ذِکْرِهِ الْمُصِیبَهًَْ وَ یَصْبِرُ حِینَ تَفْجَأُهُ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ کُلَّمَا ذَکَرَ مُصِیبَتَهُ فَاسْتَرْجَعَ عِنْدَ ذِکْرِ الْمُصِیبَهًِْ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ کُلَّ ذَنْبٍ اکْتَسَبَ فِیمَا بَیْنَهُمَا.یعنی: هر مؤمنی که عزیز خود را از دست بدهد ولی صبور و شکیبا باشد و به یاد عزیز از دست‌رفته‌اش بگوید:"إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ" خداوند، گناهان گذشته او را می‌آمرزد؛ و هرگاه که یاد مصیبتی بیفتد و استرجاع کند، خداوند تمام گناهانی را که او در این فاصله مرتکب شده می‌بخشد.📚 کلینی، الکافی، ج۳، ص۲۲۴.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۳۵🔻 حلقهٔ ماندگارِ امامت✅ امّ سليم، از امام حسين(عليه السلام)نقل می کند که فرمود: من، وصىّ اوصيا هستم. من، پدر نُه امام هدايتگرم. من ، وصىّ برادرم حسن هستم و برادرم، وصىّ پدرم على است و على، وصىّ جدّم پيامبر خداست.📚 مقتضب الأثر، ص۲۴✅ زُراره، از امام باقر(عليه السلام) نقل می کند که فرمود: ما دوازده امام هستيم. حسن(عليه السلام) و حسين(عليه السلام)، از آن جمله اند و سپس، امامان از نسل حسين عليه السلام.📚الكافي، ج۱، ص۵۳۳،ح۱۶.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۶۱🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 راه تقرّب به خدا🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۳۴🔻پیشگامِ کرامت✅عبدالعزيز بن عمران می گوید: حسين بن على(عليه السلام) و عبد اللّه بن جعفر و سعيد بن عاص براى حج يا عمره به مكّه رفتند. در بازگشت و به شوق مدينه، خود بر مَركب هايشان نشستند و بارهاى خود را به ديگران سپردند و حركت كردند. زمستان بود و هنگامى كه در نزديكى شب به منجنين رسيدند، باران گرفت و هوا به شدّت سرد شد و به جان پناهى براى خوابيدن، نيازمند شدند كه از يك سمت جاده، آتشى را ديدند و به سوى آن رفتند. آتش، از آنِ مردى از قبيله مُزَينه بود. از او جايى براى خوابيدن خواستند. او پذيرفت و مهمان نوازى هم كرد. آنان را به درون خيمه اش برد و پرده اى يا چيزى ميان آنان و زن و فرزندانش آويخت. سپس به سوى گوسفندى كه كنارش بود، رفت و آن را ذبح كرد و پوست كَنْد و براى ايشان آورد و آتش بزرگى براى آنان افروخت تا خوب بخوابند. سپس بر زنش در آمد و گمان مى كرد كه آنان به خواب رفته اند. زن به او گفت: واى بر تو! با فرزندانت چه كردى؟ گوسفند كوچكشان را از ايشان گرفتى! گوسفندى كه جز آن، گوسفند ديگرى نداشتند تا از شيرش بخورند، آن هم براى كسانى كه از كنار تو مى گذرند، و مانند ابرى كه آنچه دارد، مى ريزد و سپس مى رود، خيرى ندارند. مرد گفت: واى بر تو! به خدا سوگند، چهره هايى نورانى مى بينم كه جز به خير، راه نمى سپُرند. آنان، تا صبح نزد آن مرد بودند و هنگام حركت به او گفتند: اى برادر مُزَنى! آيا كاغذ و دوات دارى؟ گفت: نه به خدا ! اين، چيزى است كه هيچ گاه نداشته ام. آنان، نام هاى خود را با زغال در پارچه اى نوشتند و گفتند: آن را نگاه دار. آن مرد، آن را پنهان كرد و از خيرشان نااميد گشت و مدّتى گذشت.سپس گروهى از اهل مدينه، نزد او فرود آمدند و آن مرد، پارچه را نزد آنان برد و گفت: پدرم فدايتان! آيا اينها را مى شناسيد؟ گفتند: واى بر تو! اينها را با تو چه كار؟ مرد، ماجرا را گفت و آنان گفتند: با ما بيا. مرد مُزَنى با اهالى مدينه رفت تا به مدينه در آمد. بامدادان، به نزد سعيد رفت كه آن زمان، امير مدينه شده بود. سعيد، چون به او نگريست[او را شناخت و]خوشامد گفت و پرسيد: تو همان مرد مُزَنى هستى؟ گفت: آرى، پدر و مادرم فدايت باد! سعيد گفت: نزد هيچ يك از دو همراهم رفته اى؟ گفت: نه. سعيد گفت: اى كعب! برو و هزار گوسفند، با چوپان هاى آنها، به او عطا كن. چون با كعبْ بيرون آمد، كعب به او گفت: امير به چيزى كه شنيدى، فرمان داد. اگر بخواهى، آن را براى تو مى خريم، و اگر بخواهى، به بالاترين قيمت، پول آن را مى دهيم. مرد گفت: نه، همان پولش براى من، دوست داشتنى تر است. كعب هم بهاى آن را به او داد. وى سپس به سوى حسين(عليه السلام) رفت. حسين(عليه السلام) چون او را ديد، خوشامد گفت و سپس پرسيد: «آيا تو همان مرد مُزَنى هستى؟» گفت: آرى، پدر و مادرم فدايت باد! فرمود: «نزد هيچ يك از دو همراهم رفته اى؟» گفت: آرى. نزد سعيد رفته ام. فرمود: «برايت چه كرد؟». گفت: هزار گوسفند، با چوپان هاى آنها، به من عطا كرد.حسين(عليه السلام) به مباشرش فرمود: «اى فلان! برو و به او هزار گوسفند با چوپان هاى آنها، و نيز ده هزار درهم، افزون بر آن، بده». اين مباشر نيز به او گفت: اگر بخواهى، بهاى آنها را به تو مى دهيم و اگر بخواهى، آنها را براى تو مى خريم. او دوباره بهاى آنها را گرفت. سپس به سوى عبداللّه بن جعفر رفت. او هم خوشامد گفت و پرسيد: تو همان مُزَنى هستى؟ گفت: آرى؛ پدر و مادرم فدايت باد! گفت: آيا نزد هيچ يك از دو همراهم رفته اى؟ گفت: آرى؛ هر دو. پرسيد: چه كردند؟ گفت: سعيد، هزار گوسفند با چوپان هايشان به من عطا كرد و حسين(عليه السلام)، هزار گوسفند با چوپان هايشان و نيز ده هزار درهم عطا نمود. عبد اللّه گفت: اى بُدَيح! او را ببر و به او هزار گوسفند با چوپان هايشان عطا كن و فلان چشمه ی آبم را در يَنبُع به نام او كن. و آن، چشمه اى گران بها بود كه خيلى مى ارزيد. عبد العزيز بن يحيى مى گويد: آنان، همان قبيله مُزَينه هستند كه[از آن زمان،]در خليج [ ـِ يَنبُع]، ساكن هستند و تا به امروز، توانگرند.📚 ابن عساکر، تاريخ دمشق، ج۲۷، ص۲۷۹.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۶۰🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 کمترین حق خداوند بر بنده🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۳۳🔻 وارث آیات امامت✅ ابو بصيرمی گوید:از امام صادق(عليه السلام)در باره سخن خداوند عزوجل پرسيدم كه: «از خدا اطاعت كنيد، و از پيامبر، اطاعت كنيد و نيز از اختياردارانتان» فرمود:«درباره على بن ابى طالب و حسن و حسين(عليهم السلام)نازل شد»؛ به او گفتم: مردم مى گويند كه: چرا نام على(عليه السلام) و خاندانش در كتاب خداوند عزوجل نيامده است؟ فرمود: «به آنان بگوييد كه نماز[نيز] بر پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله)نازل شد و خدا، از سه ركعت و چهار ركعت، نامى نبرد تا آن كه پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله)آن را برايشان تفسير كرد و زكات بر او نازل شد و برايشان تعيين نشد كه از هر چهل درهم، يك درهم بدهند، تا آن كه پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) آن را برايشان تفسير كرد و حج بر او نازل شد و به ايشان نگفت كه هفت دور بچرخيد، تا آن كه پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) آن را برايشان تفسير كرد و آيه «از خدا اطاعت كنيد، و از پيامبر اطاعت كنيد و نيز از اختياردارانتان» درباره على و حسن و حسين(عليهم السلام) نازل شده است و پيامبر(صلى الله عليه و آله) درباره على(عليه السلام) فرمود: هر كه من مولاى اويم، على هم مولاى اوست و فرمود: شما را به كتاب خدا و خاندانم سفارش مى كنم كه من، از خداوند عزوجل خواسته ام كه ميان آن دو جدايى نيندازد تا آنها را بر من در حوض[كوثر] وارد كند، و خدا اين را به من عطا كرد. و فرمود:شما به اينها(اهل بيت) نياموزيد؛ آنها از شما داناترند؛ و فرمود: آنان، شما را از دروازه هدايت، بيرون نمى برند و به دروازه گم راهى وارد نمى كنند. پس اگر پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) ساكت مى مانْد و مقصود از اهل بيت را روشن نمى كرد، خاندان فلان و خاندان بهمان، آن را ادّعا مى كردند؛ امّا خداوند عزوجل، آن را در كتابش و براى تأييد پيامبرش نازل كرد:«همانا خداوند، اراده كرده كه آلودگى را از شما اهل بيت ببرَد و كاملاً پاك و پاكيزه تان گردانَد» و على، حسن، حسين و فاطمه(عليهم السلام)در خانه امّ سَلَمه[يعنى محلّ نزول آيه] بودند و پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله)آنان را زير عبا گِرد آورد و سپس گفت: خدايا! هر پيامبرى، خاندان و خاصّانى دارد و اينان خاندان و خاصّان من هستند؛ امّ سلمه گفت: آيا من از خاندان تو نيستم؟ فرمود: تو بر خير هستى؛ امّا اينان، خاندان و خاصّان من هستند و چون پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) قبضِ روح شد، على(عليه السلام) سزاوارترينِ مردم به [امامت]مردم بود به دليل فراوانىِ آنچه پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) در باره اش بيان كرده بود و او را [به عنوان جانشين خودش] به مردم، نشان داده بود و دستش را گرفته و براى مردم، جايگزين كرده بود؛على(عليه السلام)هنگامى كه در گذشت، نه مى توانست و نه اين كار را كرد كه محمّد بن على (ابن حنفيّه) و نه عبّاس بن على و نه هيچ يك از فرزندانش [جز فرزندان فاطمه عليهاالسلام] را در امر امامت، داخل كند؛ چرا كه در اين صورت، حسن(عليه السلام)و حسين(عليه السلام)مى گفتند: خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ، در باره ی ما [وحى ]نازل كرده، همان گونه كه در باره تو نازل كرده است و به اطاعت از ما فرمان داده، همان گونه كه به اطاعت از تو فرمان داده است و پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) درباره ی ما بيان كرده، همان گونه كه درباره ی تو بيان كرده است و [خداوند]آلودگى را از ما بُرده، همان گونه كه از تو بُرده است. چون على(عليه السلام)در گذشت، حسن(عليه السلام) به دليل بزرگى، سزاوارتر به آن(امر امامت) بود، و چون وفاتش در رسيد، نمى توانست فرزندانش را در امامت، وارد كند و چنين هم نكرد. خداى عزوجل مى فرمايد: «و در كتاب خدا، خويشاوندان، نسبى، برخى از برخى ديگر سزاوارترند». پس اگر او امامت را در فرزندانش قرار مى داد، حسين(عليه السلام) مى گفت: خداوند به اطاعت از من فرمان داده، همان گونه كه به اطاعت از تو و اطاعت پدرت فرمان داده است و پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) [امامت] مرا تبليغ كرده، همان گونه كه امامت تو و پدرت را تبليغ كرده است و خداوند، آلودگى را از من بُرده، همان گونه كه از تو و پدرت بُرده است؛ و چون امامت به حسين(عليه السلام) رسيد، هيچ يك از خاندانش را ياراى آن نبود كه در برابر او، همان ادّعايى را كند كه حسين(عليه السلام)مى توانست در برابر پدر و برادرش ادّعا كند، اگر آن دو، امامت را از او مى چرخاندند ـ و البته اين كار را نكردند ـ .سپس امامت رفت تا به حسين(عليه السلام) رسيد و تأويل اين آيه جريان يافت: «و در كتاب خدا، خويشاوندان نسبى، برخى از برخى ديگر سزاوارترند».و پس از حسين(عليه السلام)، به على بن الحسين(عليه السلام) و سپس به محمّد بن على(عليه السلام) رسيد». نيز [امام صادق(عليه السلام) ] فرمود: «آلودگى[اى كه خدا از ما بُرده]، به معناى شكّ است و ما هيچ گاه در خدايمان شك نمى كنيم.📚الكافي، ج۱، ص۲۸۶ ح۱ 🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۵۹🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 محکم ترین امید🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۳۲ 🔻نشانه ی موعود کتاب های آسمانی✅ امّ سليم می گوید: حسين(عليه السلام)را ديدم. صفات او و نُه تن اوصياى از نسل او را در كتاب هاى پيشينيان مى دانستم؛ امّا به دليل ظاهر كودكانه اش، نمى توانستم بپذيرم كه حسين، اوست. به او كه در گوشه درگاه مسجد نشسته بود، نزديك شدم و گفتم: سَرور من! تو كيستى؟ فرمود: «من، همانى ام كه تو مى جويى، اى امّ سليم! من، وصىّ اوصيا هستم. من، پدرِ نُه امام هدايتگرم. من وصىّ برادرم حسن هستم و برادرم، وصىّ پدرم على است و على، وصىّ جدّم پيامبر خداست». از سخنش شگفت زده شدم و گفتم: نشانه آن چيست؟ فرمود: «سنگ ريزه اى برايم بياور». سنگ ريزه اى از زمين برداشتم و به او دادم. ديدم كه آن را ميان كف دستانش گذاشت و آن را همچون آرد ساييده شده كرد و آن گاه، آن را ماليد تا به صورت ياقوت سرخ در آمد و با انگشترش بر آن مُهر زد و نقش انگشتر، بر آن مانْد. آن را به من داد و فرمود: «اى امّ سليم! به آن بنگر. آيا چيزى در آن مى بينى؟» نگريستم و در آن، پيامبر خدا، على، حسن، حسين و نُه امام و وصى از نسل حسين را ـ كه درودهاى خدا بر ايشان باد ـ، ديدم. نام هايشان به هم شبيه بود، جز دو نام جعفر و موسى. در انجيل نيز همين گونه خوانده بودم. به شگفت آمدم و با خود گفتم: خداوند به من، نشانه هايى ارائه كرد كه پيش تر به كسى ارائه نداده بود. گفتم: اى سَرور من! نشانه اى ديگر به من، ارائه بده. امام(عليه السلام) در همان حال كه نشسته بود، لبخندى زد و برخاست و دست راستش را به سوى آسمان بُرد. به خدا سوگند، گويى ستونى از آتش، هوا را مى شكافت و بالا مى رفت تا آن گاه كه از چشم من، پوشيده شد، و او ايستاده بود و توجّهى و كوششى نداشت. من به زمين افتادم و بيهوش شدم، و به هوش نيامدم، جز آن كه ديدم امام عليه السلام دسته اى از گياه مورْد[۱] به دست گرفته و آن را بر بينى من مى زند.✍[۱] مورْد، از گياهان دولپه اى است و از دانه آن، دارو و روغن و عطر گرفته مى شود.📚 مقتضب الأثر، ص۲۴🌔@drehsanpouresmaeill

💠 چگونه می توانیم یار باوفای امام زمان(علیه السلام) باشیم؟⚜ پاسخ به این پرسش را در یک دقیقه بشنویم.✍متن پایانی امام حسین(علیه السلام) این گونه از برادر خویش طلب آب کرد؛ «يا أَخِي أَنْتَ صَاحِبُ لِوَائِي وَ إِذَا مَضَيْتَ‌ تَفَرَّقَ عَسْكَرِي‌ فَقَالَ الْعَبَّاسُ قَدْ ضَاقَ صَدْرِي وَ سَئِمْتُ مِنَ الْحَيَاةِ وَ أُرِيدُ أَنْ أَطْلُبَ ثَأْرِي مِنْ هَؤُلَاءِ الْمُنَافِقِينَ. فَقَالَ الْحُسَيْنُ علیه السلام فَاطْلُبْ لِهَؤُلَاءِ الْأَطْفَالِ قَلِيلًا مِنَ الْمَاء...» 📚علامه مجلسى، محمد باقر،بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۱، بيروت:دار إحياء التراث العربی‌، ۱۴۰۳ق. 🌔@drehsanpouresmaeill#امام_زمان_علیه_السلام

💠 مشق زندگی ۱۳۵۸🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 بردگی همیشگی🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۳۱🔻 ندای امامت در عرفات✅ عمرو بن ابى المقدام می گوید: روز عرفه، امام صادق(عليه السلام) را در موقف(عرفات) ديدم كه با بلندترين صدايش، فرياد بر مى آورد: «اى مردم! بى گمان، پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله)، امام [و پيشوا] بود. سپس على بن ابى طالب(عليه السلام) و سپس حسن(عليه السلام) و سپس حسين(عليه السلام) و سپس على بن الحسين(عليه السلام) و سپس محمّد بن على(عليه السلام)، امام است و سپس هَه!». اين را سه مرتبه، در هر يك از سَمت هاى جلو، راست، چپ و پشتِ سر، و در مجموع، دوازده بار ندا داد. هنگامى كه به مِنا رسيدم، از عربى دانان، معناى«هَه» را جويا شدم. گفتند: «هَه» در زبان فلان قبيله، يعنى: من! از من بپرسيد. اين را از ديگر عربى دانان پرسيدم. آنان نيز همين گونه گفتند.📚الكافي، ج۴، ص۴۶۶، ح۱۰.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 تلنگر ۱۳۴۱🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 همیشه دعاگو باشیم!🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۳۰🔻تصريح امام صادق(عليه السلام) به امامت او✅ ابو صباح می گوید: گواهى مى دهم كه شنيدم كه امام صادق(عليه السلام)مى فرمايد: «گواهى مى دهم كه على(عليه السلام)، امامى است كه خداوند، اطاعتش را واجب كرده است و حسن(عليه السلام)، امامى است كه خداوند، اطاعتش را واجب كرده است و حسين(عليه السلام)، امامى است كه خداوند، اطاعتش را واجب كرده است و على بن الحسين(عليه السلام)، امامى است كه خداوند، اطاعتش را واجب كرده است و محمّد بن على(عليه السلام)، امامى است كه خداوند، اطاعتش را واجب كرده است .📚الكافي، ج۱، ص۱۸۶، ح۲.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۵۷🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 خود را پیدا کنیم🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۹🔻تصريح امام حسن(عليه السلام) به امامت او✅ مفضّل بن عمر، از امام صادق(عليه السلام) نقل می کند که فرمود: هنگامى كه وفات حسن بن على(عليه السلام‌) فرا رسيد، فرمود: «اى قنبر! ببين آيا در پشتِ در، مؤمنى از غيرِ خاندان محمّد مى بينى؟» قنبر گفت: خداى متعال و پيامبرش و فرزند پيامبرش از من به آن داناترند. فرمود: «محمّد بن على(محمّد بن حنفيّه) را برايم فرا بخوان». قنبر مى گويد: نزد او آمدم و چون داخل شدم، گفت: آيا جز خير، پيش آمده است؟ گفتم: ابو محمّد(حسن عليه السلام) را اجابت كن. او سراسيمه و به شتاب، بى آن كه كفش خود را درست به پا كند، همراه من بيرون آمد و چون رو به روى او رسيد، سلام داد. حسن بن على(عليه السلام) به او فرمود: «بنشين كه كسى مانند تو از شنيدن سخنى كه مُردگان به آن زنده مى شوند و زندگان با آن مى ميرند، غيبت نمى كند. ظرف دانش باشيد و چراغ هدايت، كه پرتوهاى خورشيد، برخى از برخى ديگر، روشن ترند. آيا نمى دانى كه خداوند، فرزندان ابراهيم(عليه السلام) را امام قرار داد و برخى را بر برخى ديگر برترى بخشيد و زبور را به داوود(عليه السلام) داد؟ و آنچه را هم ويژه محمّد(صلى الله عليه و آله) ساخت، مى دانى. اى محمّد بن على! من، از حسد بر تو بيم دارم. خداوند، كافران را به آن توصيف كرده و فرموده است: «[بسيارى از اهل كتاب]با آن كه حق برايشان روشن شد، از سرِ حسادت درونى[مى خواستند شما نيز مانند آنها] كافر شويد» [البقرة،۱۰۹]؛ و خداى عزوجل براى شيطان، تسلّطى بر تو قرار نداده است. اى محمّد بن على! آيا تو را از آنچه از پدرت[على عليه السلام ] درباره ات شنيدم، خبر ندهم؟» گفت: چرا. فرمود: «شنيدم كه پدرت در ماجراى بصره مى گويد: هر كس دوست دارد در دنيا و آخرت به من نيكى كند، به محمّد، فرزندم، نيكى كند. اى محمّد بن على! اگر مى خواستم به تو خبر دهم، از هنگامى كه نطفه اى در پشت پدرت بودى، به تو خبر مى دادم. اى محمّد بن على! آيا نمى دانى كه حسين بن على(عليه السلام) پس از وفات من و جدايى روحم از كالبَدم، پس از من، امام است و نام او در كتاب، نزد خداى والا نام، آمده است، از پيامبر(صلى الله عليه و آله) ارث مى برَد و خداى عزوجل، او را در كنار پدر و مادرش به وارثان پيامبر(صلى الله عليه و آله) افزود، و خداوند مى دانست كه شما، برگزيدگانِ خلق او هستيد، پس از ميان شما، محمّد(صلى الله عليه و آله) را برگزيد و محمّد(صلى الله عليه و آله)، على(عليه السلام) را برگزيد و على(عليه السلام)، مرا به امامت برگزيد و من، حسين(عليه السلام) را برگزيدم؟»📚 الكافي، ج۱، ص۳۰۰، ح۲.✍ این برگزیدن به معنای دخالت امام در انتصاب جانشين بعد از خود نیست چه این که به باور شیعه، <امام> فقط از جانب خداوند منصوب می شود.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۵۶🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 اصل بخشش همیشگی🌔 @drehsanpouresmaeill

🟢 گوهر ۴۶۰⚜عبدالله‌بن‌مسعود می گوید: دَخَلتُ أَنَا وَ خَمسَهُ رَهطٍ مِن أَصحَابِنَا یَومَاً عَلَی رَسُولُ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله) قُلْنَا یَا رَسُولَ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله)! إِلَی مَتَی نَحْنُ عَلَی هَذِهِ الْمَجَاعَهًِْ الشَّدِیدَهًِْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله): لَا تَزَالُونَ فِیهَا مَا عِشْتُمْ فَأَحْدِثُوا لِلَّهِ شُکْراً فَإِنِّی قَرَأْتُ کِتَابَ اللَّهِ الَّذِی أُنْزِلَ عَلَیَّ وَ عَلَی مَنْ کَانَ قَبْلِی فَمَا وَجَدْتُ مَنْ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهًَْ إِلَّا الصَّابِرُونَ یَا ابْنَ مَسْعُودٍ! ... قَالَ اللَّهُ تَعَالَی أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ. قُلْنَا: یَا رَسُولَ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله)! فَمَنِ الصَّابِرُونَ؟ قَالَ(صلی الله علیه و آله): الَّذِینَ یَصْبِرُونَ عَلَی طَاعَهًِْ اللَّهِ وَ عَنْ مَعْصِیَتِهِ الَّذِینَ کَسَبُوا طَیِّباً وَ أَنْفَقُوا قَصْداً وَ قَدَّمُوا فَضْلًا فَأَفْلَحُوا وَ أَنْجَحُوا یَا ابْنَ مَسْعُودٍ عَلَیْهِمُ الْخُشُوعُ وَ الْوَقَارُ وَ السَّکِینَهًُْ وَ التَّفَکُّرُ وَ اللِّینُ وَ الْعَدْلُ وَ التَّعْلِیمُ وَ الِاعْتِبَارُ وَ التَّدْبِیرُ وَ التَّقْوَی وَ الْإِحْسَانُ وَ التَّحَرُّجُ وَ الْحُبُّ فِی اللَّهِ وَ الْبُغْضُ فِی اللَّهِ وَ أَدَاءُ الْأَمَانَهًِْ وَ الْعَدْلُ فِی الْحُکْمِ وَ إِقَامَهًُْ الشَّهَادَهًِْ وَ مُعَاوَنَهًُْ أَهْلِ الْحَقِّ وَ الْبَغِیَّهًُْ عَلَی الْمُسِیءِ وَ الْعَفْوُ لِمَنْ ظَلَمَ یَا ابْنَ مَسْعُودٍ إِذَا ابْتُلُوا صَبَرُوا وَ إِذَا أُعْطُوا شَکَرُوا وَ إِذَا حَکَمُوا عَدَلُوا وَإِذَا قَالُوا صَدَقُوا وَإِذَا عَاهَدُواوَفَوْا وَإِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا وَ إِذَا أَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً. وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً. وَ الَّذِینَ یَبِیتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِیاماً وَ یَقُولُونَ لِلنَّاسِ حُسْناً.یعنی: روزی من و پنج گروه از دوستانمان بر رسول‌خدا(صلی الله علیه و آله) وارد شدیم] عرض کردیم: «ای رسول‌خدا! تا کی ما در این قحطی به سر بریم»؟ رسول‌خدا(صلی الله علیه وآله) فرمود: «ای پسر مسعود! همیشه در این قحطی خواهیدبود؛ خدا را سپاسگزاری کنید زیرا من کتاب خدا را خواندم که بر من و پیامبران پیش از من فرود آمده است. کسی را پیدا نکردم که وارد بهشت شود؛ مگر شکیبایان! خدای عزّوجلّ می‌فرماید:"أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ" عرض‌کردیم: «ای رسول‌خدا! صابرین چه کسانی هستند»؟ فرمود: «آنان که بر فرمانبرداری خدا صبر می‌کنند؛ از گناه خودداری می‌نمایند؛ کسب پاک دارند؛ در حدّ اعتدال انفاق می‌کنند و زیادی مال را در انفاق مقدّم می‌دارند؛ پس اینان رستگار و پیروز می‌شوند. ای پسر مسعود! بر ایشان واجب است خاشع‌بودن، سنگینی و وقار، اندیشیدن، آرامش، دادگری، آموختن، اندرزپذیری. دوراندیشی، پرهیزکاری، بخشش، دوری از گناه، دوستی در راه خدا، دشمن‌داشتن برای خدا، پس‌دادن امانت، رعایت عدل در قضاوت‌کردن‌ها، به‌پا داشتن شهادت و گواهی‌دادن، همکاری اهل حق، مخالفت و مقابله با اهل باطل و گذشت از کسی که ستم کرده است. ای پسر مسعود! اینان هرگاه گرفتار شوند صبر می‌کنند؛ هرگاه چیزی به آنان داده‌شود سپاسگزاری می‌کنند؛ در هنگام حکم‌کردن دادگری می‌نمایند؛ هنگام سخن‌گفتن، راستگویند؛ هرگاه پیمان بندند وفا می‌کنند؛ هرگاه بدی کنند طلب آمرزش می‌نمایند؛ هرگاه نیکی کنند شادمان می‌شوند؛ و هنگامی‌که جاهلان آنها را مخاطب سازند[و سخنان نابخردانه گویند]، به آنها سلام می‌گویند[و با بی‌اعتنایی و بزرگواری می‌گذرند]. (فرقان،۶۳)؛ و هنگامی که با لغو و بیهودگی برخورد کنند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند(فرقان،۷۲)؛ کسانی‌که شبانگاه برای پروردگارشان سجده و قیام می‌کنند(فرقان،۲۴) و برای مردم به نیکی سخن می‌گویند.📚 علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج۷۴، ص۹۴.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۸🔻تصريح امام حسين(عليه السلام) به امامت خود✅ از امام حسين(عليه السلام) نقل است که از امير مؤمنان(علیه السلام) از معناى عترت در سخن پيامبر(صلى الله عليه و آله) پرسیدند، فرمود: «من، دو چيز گران سنگ، ميان شما بر جاى مى گذارم: كتاب خدا و عترتم»، پرسيدند. فرمود: «من، حسن، حسين و نُه امام از نسل حسين كه نهمين آنان، مهدى و قائم ايشان است. از كتاب خدا جدا نمى شوند و كتاب خدا هم از آنان، جدا نمى شود تا آن كه كنار حوض پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) بر او در آيند».📚معاني الأخبار، ص۹۰ ح۴🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۵۵🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 تندخویی بی مورد🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۷🔻دین با ولایتِ حسین(علیه السلام)✅ عمرو بن حُرَيث می گوید: بر امام صادق(عليه السلام) كه در خانه برادرش عبد اللّه بن محمّد بود، در آمدم و به او گفتم: فدايت شوم چه چيز، تو را به اين خانه آورده است؟ فرمود: «براى تفريح[آمده ام]». گفتم: فدايت شوم! آيا دينم را برايت بازگو نكنم؟ فرمود: «چرا». گفتم: به خدا، گردن نهاده ام و اقرار دارم كه خدايى جز خداوند نيست كه يگانه و بدون شريك است. و محمّد، بنده و پيام آور اوست و قيامت، بدون ترديد مى آيد و خداوند، همه دفن شدگان در قبرها را بر مى انگيزد، و نيز نماز خواندن، زكات پرداختن و روزه ماه رمضان و حجّ خانه خدا را گزاردن و ولايت على، امير مؤمنان عليه السلام را پس از پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) داشتن و پس از او، ولايت حسن و حسين(عليهماالسلام)و ولايت على بن الحسين(عليه السلام) و ولايت محمّد بن على(عليه السلام) را. و پس از او ـ كه درودهاى خدا بر همگى شان بادـ ، ولايت تو را مى پذيرم و اين كه شما، امامان من هستيد. بر اين عقيده، زندگى مى كنم و بر همان مى ميرم و خدا را با آن، عبادت مى كنم. امام(عليه السلام) فرمود: «اى عمرو ! به خدا سوگند ، اين دين خدا و دين پدران من است و من، در نهان و آشكار، همين دين را دارم».📚 الكافي، ج۲، ص۲۳، ح۱۴.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 تلنگر ۱۳۴۰🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 رابطه ی خشم با شیطان🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۶🔻وارثِ وصایتِ نبوی✅ ابوبصير می گوید: به امام باقر(عليه السلام) گفتم: مردى از هوادارانِ مختار، مرا ديد و ادّعا نمود كه محمّد بن حنفيّه، امام است. امام باقر(عليه السلام)، خشمگين شد و سپس فرمود: «تو چيزى به او نگفتى؟» گفتم: نه. به خدا سوگند، نمى دانستم چه بگويم! امام(عليه السلام) فرمود: «چرا به او نگفتى كه پيامبر(صلى الله عليه و آله)، به على، حسن و حسين عليهما السلام) وصيّت كرد، و على(عليه السلام) هنگام در گذشتش، به حسن و حسين(عليهم السلام) وصيّت كرد و اگر آن را از آن دو پنهان مى كرد، آن دو[چون از وصيّت مطّلع بودند] به او مى گفتند: ما هم مانند تو، وصى هستيم و البته على(عليه السلام)، اين گونه عمل نكرد، و حسن(عليه السلام) به حسين(عليه السلام) وصيّت كرد و اگر آن را از او پنهان مى كرد، [حسين عليه السلام] مى گفت: من هم مانند تو از سوى پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) و پدرم، وصى هستم و البته حسن(عليه السلام) اين گونه عمل نكرد. خداوند عزوجل فرموده است: «و خويشاوندان نسبى، برخى از برخى ديگر سزاوارترند»[۱]، و اين در ما و فرزندان ما جارى است.📚[۱] الأحزاب،۶. الكافي، ج۱،ص۲۹۱، ح۷.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۵۴🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 مدیریت تغذیه🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۵🔻پدرِ پیشوایانِ امین✅ عبد اللّه بن ابراهيم، از پدرش،نقل می کند که پيامبر(صلى الله عليه و آله) در آنچه به من بشارت مى داد، فرمود: «اى حسين! تو سَرور، پسر سَرور و پدر سَروران هستى. نُه تن از نسل تو، امامانى امين اند كه نهمين [آنها]، قائمِ ايشان است. تو امام، فرزند امام و پدر امامان هستى. نُه تن از پشت تو، امامانى نيك اند و نهمين [آنها]، مهدىِ ايشان است. زمين را از عدل و انصاف، مى آكَنَد و در آخر زمان، قيام مى كند، آن گونه كه من در اوّلِ آن قيام كردم.📚كفاية الأثر، ص۱۷۶.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 تولد پنهانی امام زمان(عجل الله فرجه) شبیه کدام یک از. انبیای خداوند است؟⚜ پاسخ به این پرسش را در یک دقیقه بشنویم.✍ امام سجاد(علیه السلام) می فرماید: «... وَ أَمَّا مِنْ‌ إِبْرَاهِيمَ‌ فَخَفَاءُ الْوِلَادَةِ وَ اعْتِزَالُ النَّاسِ وَ أَمَّا مِنْ مُوسَى فَالْخَوْفُ وَ الْغَيْبَهُ ...» 📚 ابن بابويه، محمد بن على‌،كمال الدين و تمام النعمه،ج۱،ص۳۲۳،تهران: نشراسلامیه، ۱۳۹۵ق. 🌔@drehsanpouresmaeill#امام_زمان_علیه_السلام

💠 این بقیةُالله؟که زمین، سال‌هاست بی‌قرارِ ردِّ گام‌های اوست و آسمان، هر سحر نامش را با اشک زمزمه می‌کند.این بقیةُالله؟که دل‌های خسته، هنوز به امید نگاهش نفس می‌کشند و جمعه‌ها، بی‌آمدنش غروب می‌کنند.مولای من...غیبت تو، تنها ندیدن یک چهره نیست؛غربتِ عدالت است،دلتنگیِ حقیقت است،تنهاییِ تمامِ خوبی‌هاست.این بقیةُالله؟که هر نسیم، بوی آمدنش را وعده می‌دهد و هر بار، چشم‌های منتظر، با حسرت به افق بازمی‌گردند.آقا جان...سال‌هاست میان هیاهوی دنیا، دلمان تنها یک نام را صدا می‌زند. گویی همه راه‌ها به انتظار ختم می‌شوند و همه اشک‌ها، نشانی از فراق تو دارند.این بقیةُالله؟که جهان، بی‌او پیر شده است؛و دل‌ها، از هجوم این همه دوری، تابِ صبر را از دست داده‌اند...🌔@drehsanpouresmaeill#امام_زمان_علیه_السلام

💠 تأثیر بزرگ دانستن خدا🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۴🔻 آيه ای به نام حسین(علیه السلام) از اسماعيل بن عبد اللّه، از امام حسين(علیه السلام) نقل می کند که فرمود: هنگامى كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ، اين آيه را نازل كرد: «و خويشاوندان نسبى، برخى به برخى ديگر سزاوارترند» (الأنفال،۷۵)، تأويل آن را از پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) پرسيدم. فرمود: «به خدا سوگند، جز شما را قصد نكرده است و شما، خويشان نسبى هستيد! پس چون من در گذشتم، پدرت على، به من و جايگاهم،[از ديگران ]سزاوارتر است، و چون پدرت در گذشت، برادرت حسن به آن سزاوارتر است، و چون حسن در گذشت، تو به آن سزاوارترى». گفتم: اى پيامبر خدا! پس از من، چه كسى به[جايگاه] من سزاوارتر است؟ فرمود: «پس از تو، پسرت على به تو سزاوارتر[و نزديك تر] است، و چون او در گذشت، پس از او، پسرش محمّد به او سزاوارتر است، و چون او در گذشت، پس از او، پسرش جعفر به او سزاوارتر است، و چون جعفر در گذشت، پس از او، پسرش موسى به او سزاوارتر است، و چون موسى در گذشت، پس از او، پسرش على به او سزاوارتر است، و چون على در گذشت، پس از او، پسرش محمّد به او سزاوارتر است، و چون محمّد در گذشت، پس از او، پسرش على به او سزاوارتر است، و چون على در گذشت، پس از او، پسرش حسن به او سزاوارتر است، و چون حسن در گذشت، غيبت نهمين فرزند او اتّفاق مى افتد و اينها، امامان نُه گانه از پشت تو هستند. خداوند، علم و فهم مرا به آنان عطا كرده و گِل آنان از گِل من است. برخى را چه شده كه با آزار آنها مرا مى آزارند؟! خداوند، شفاعت مرا شامل آنان نكند!».📚كفاية الأثر، ص۱۷۵.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 تلنگر ۱۳۳۹🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 درنده ی گزنده!🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۳🔻پیشوای پس از امام حسن(عليه السلام)✅ عبد اللّه بن جعفرمی گوید: شنيدم كه پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله)،در حالى كه برمنبربودومن پيش رويش بودم، فرمود:«اى مردم! چون من به شهادت رسيدم، على، ازخودتان به شما سزاوارتر است و چون على شهيد شد، پسرم حسن، از خود مؤمنان به آنها سزاوارتر است و چون پسرم حسن شهيد شد،پسرم حسين،از مؤمنان به خودشان سزاوارتر است و چون پسرم حسين شهيد شد،پسرم على بن الحسين، به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و آنان با وجود او،اختيار كارى را ندارند» سپس رو به على(عليه السلام)كردوفرمود: «اى على تو او را خواهى ديد.سلام مرا به او برسان.چون او شهيد شود،پسرش محمّد، به مؤمنان ازخودشان سزاوارتر است و تو ـ اى حسين ـ او را خواهى ديد.سلام مرا به او برسان.سپس در پى محمّد، مردانى يك به يك هستند كه مؤمنان، با وجود آنان،اختيارى ندارند».پيامبر(صلى الله عليه و آله) اين جمله را سه بار تكرار كرد و آن گاه فرمود:«و هيچ يك از آنان نيست،جز آنكه از مؤمنان به خودشان سزاوارتر است و آنها با وجود هر يك از آنان،اختيارى ندارند.همه آنان، راه نما و راه يافته اند ونُه تن از نسل حسين اند». على بن ابى طالب ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ گريان برخاست و گفت: پدر و مادرم فدايت باد، اى پيامبرخدا آيا كشته مى شوى؟ فرمود: «آرى.من، با سَم از بين مى روم وتو با شمشير،كشته مى شوى ومَحاسنت ازخون سرت رنگين مى شود،وپسرم حسن، با سم كشته مى شود،و پسرم حسين، با شمشير، كشته مى شود واورا طاغوتِ پسر طاغوت،بى نَسَبِ فرزندبى نَسَب،منافقِ پسرمنافق مى كُشد».📚كتاب سليم بن قيس، ج۲، ص۸۳۶، ح۴۲.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 تلنگر ۱۳۳۸🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 منت گذاشتن،ممنوع!🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۲🔻شفا به دعای پیامبر✅ زيد بن ثابت می گوید: حسن و حسين(عليهماالسلام) بيمار شدند و پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) از آنها عيادت كرد و آن دو را گرفت و بوسيد. سپس دست به سوى آسمان بُرد و گفت: «خدايا! اى پروردگار آسمان هاى هفتگانه و آنچه زير پوشش آنهاست! و اى پروردگار بادها و آنچه پراكنده مى كند! خدايا! اى خداوند همه چيز! تو اوّلى و چيزى پيش از تو نيست، و تو در ژرفايى و چيزى پايين تر از تو نيست. اى پروردگار جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل! و اى خداى ابراهيم و اسحاق و يعقوب! از تو مى خواهم بر اين دو منّت نهى و آنها را عافيت دهى و آن دو را زير سايه حمايت و مراقبت خود، قرار دهى و با رحمتت، بدى و خطر را از آن دو بگردانى». سپس دستش را بر شانه ی حسن(عليه السلام) نهاد و فرمود: «تو امام و فرزند ولىّ خدايى». و دستش را بر پشت حسين(عليه السلام)نهاد و فرمود: «تو امام و پدر امامان هستى. نُه امام نيك، از پشت تو هستند كه نهمين[آنان]، قائم آنان است. هر كس به شما و امامان از نسل شما چنگ زند، روز قيامت با ماست و در بهشت، در رتبه ماست». بيمارى آن دو با دعاى پيامبر(صلی الله علیه و آله) خوب شد.📚 خزاز قمی،كفاية الأثر،ص۹۵.

💠 تلنگر ۱۳۳۷🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 بهترین تعقل🌔 @drehsanpouresmaeill

🟢 گوهر ۴۵۹ 📖... وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ [بقره،۱۵۵]🔺و بشارت ده به صابران⚜امام صادق(علیه السلام)می فرماید: فَمَنْ صَبَرَ کُرْهاً وَ لَمْ یَشْکُ إِلَی الْخَلْقِ وَ لَمْ یَجْزَعْ بِهَتْکِ سِتْرِهِ فَهُوَ مِنَ الْعَامِّ وَ نَصِیبُهُ مَا قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ أَیْ بِالْجَنَّهًِْ وَ الْمَغْفِرَهًِْ.یعنی: هرکس در برابر مکروهات صبر کرده و به کسی شکایت نبرد؛ جزع و بی‌تابی نداشته و اسرار خود را فاش نسازد، او از صابران به حساب می‌آید و بهره‌اش همان است که خداوند فرمود:"وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ" یعنی آن‌ها را به بهشت و مغفرت مژده بدهید.📚 محدث نوری،مستدرک الوسایل، ج۲، ص۴۲۷.⚜امام صادق(علیه السلام)می فرماید: بَشِّرِ الصَّابِرِینَ عِنْدَ ذَلِکَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ.یعنی: مژده به صابران، مژده به تعجیل فرج است.📙 راوندی، الخرایج والجرایح، ج۳، ص۱۱۵۳ و صدوق، کمال الدین، ج۲، ص۶۴۹.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۱🔻 مُهر امامت✅ حُبابه والِبى می گوید: اميرمؤمنان(عليه السلام) را ميان پاسداران ويژه ديدم كه شلّاقى دوزبانه در دست داشت كه با آن بر فروشندگان اِسبيلى[۱] و مارماهى و نيزه ی ماهى[۲] مى نواخت و به آنان مى فرمود: «اى فروشندگان مسخ شدگان بنى اسرائيل و لشكر بنى مروان!»فرات بن احنف به سويش برخاست و گفت: اى اميرمؤمنان! لشكر بنى مروان، چه بود؟ فرمود: «كسانى كه ريش خود را تراشيدند و سبيل هاى خود را تاب دادند و مَسخ شدند». من سخنورى شيواتر از او نديده بودم؛ او را دنبال كردم و پيوسته در پى اش رفتم تا آن كه در درگاه مسجد نشست؛ به او گفتم: اى اميرمؤمنان، خدايت رحمت كند! نشانه ی امامت چيست؟ فرمود: «برايم آن سنگ ريزه را بياور» و با دستش به سنگ ريزه اى اشاره كرد. آن را برايش بردم، با انگشترش بر آن، مُهر زد. سپس به من فرمود: «اى حبابه! هنگامى كه كسى ادّعاى امامت كرد و توانست همين گونه كه ديدى مُهر بزند، بدان كه او امام لازم الإطاعه است. امامى است كه اگر چيزى را بخواهد، از او دور و پنهان نمى ماند. سپس بازگشتم تا آن گاه كه امير مؤمنان(عليه السلام)، قبض روح شد، نزد حسن(عليه السلام)ـ كه در مجلس اميرمؤمنان (عليه السلام) بود ـ، آمدم و مردم از او سؤال مى كردند. فرمود: «اى حبابه والبى!» گفتم: بله، اى سَرور من! فرمود: «آنچه با خود دارى، بياور» آن را آوردم. امام حسن(عليه السلام) بر آن، مهر زد، همان گونه كه اميرمؤمنان(عليه السلام) زده بود. بعدها نزد حسين(عليه السلام) آمدم كه در مسجد پيامبر(صلى الله عليه و آله بود). مرا نزديك طلبيد و خوشامد گفت؛ سپس به من فرمود: «در دلالت بر امامت، نشانه اى است كه تو مى خواهى. آيا نشانه ی امامت را مى خواهى؟» گفتم: آرى، سَرور من! فرمود: «آنچه با خود دارى، بياور».سنگ ريزه را به او دادم و برايم بر آن، مُهر زد ... .[۱]اسبيلى يا اسبيله (اِشپيله)، از ماهى هاى بى فلس رودخانه اى است.[۲] نيزه ماهى، ماهى اى كوچك، دراز و داراى سر مخروطى است كه از دسته سگ ماهى ها به شمار مى رود.📚 الكافي، ج۱، ص۳۴۶، ح۳.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 مشق زندگی ۱۳۵۳🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 نگاهی ما به نیازهای مردم چگونه باید باشد؟🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 عطر آشنایی ۴۲۰🔻از بستر بیماری تا بشارت امامت✅ زيدبن ثابت می گوید: حسن و حسين(عليهماالسلام) بيمار شدندوپيامبر(صلى الله عليه و آله) از آنها عيادت كرد و آن دو را گرفت و بوسيد. سپس دست به سوى آسمان برد و گفت: «خدايا! اى پروردگار آسمان هاى هفتگانه و آنچه زير پوشش آنهاست! واى پروردگار بادها و آنچه پراكنده مى كند!اى خداوند همه چيز!تو اوّلى و چيزى پيش از تو نيست،و تو در ژرفايى و چيزى پايين تر از تو نيست.اى پروردگار جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و اى خداى ابراهيم و اسحاق ويعقوب از تو مى خواهم بر اين دو منّت نهى و آنهارا عافيت دهى وآن دو را زير سايه حمايت و مراقبت خود، قرار دهى و با رحمتت،بدى و خطر را از آن دو بگردانى»سپس دستش را بر شانه ی حسن(عليه السلام) نهادوفرمود:«توامام و فرزندولىّ خدايى»و دستش را بر پشت حسين(عليه السلام)نهادوفرمود:«تو امام و پدرامامان هستى.نُه امام نيك،ازپشت تو هستند كه نهمين[آنان]، قائم آنان است.هركس به شما و امامان از نسل شما چنگ زند،روز قيامت با ماست و در بهشت، در همان رتبه هاى ماست» بيمارى آن دو با دعاى پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) خوب شد.📚 خزاز قمی،كفاية الأثر،ص۹۵🌔@drehsanpouresmaeill

💠 سه سال بیشتر نداشتی؛ اما داغی که بر شانه‌های کوچکت نشست، تاریخ را تا همیشه عزادار کرد. خرابه ی شام هنوز بوی گریه‌های تو را می‌دهد؛ گریه‌هایی که با نام«بابا...» آغاز شد و با دیدار سر بریده ی پدر، برای همیشه در دل عالم ماند.دختر کوچک حسین(علیه السلام)!تو با اشک‌های کودکانه‌ات، مصیبت کربلا را به زبان دل‌ها ترجمه کردی؛ و هنوز، هر کس نام «رقیه» را می‌شنود، بغضی بی‌اختیار گلویش را می‌فشارد.یا صاحب‌الزمان(صلوات الله علیک)... امشب، دل شما بیش از همه داغدار است. ما در کنار اشک بر حضرت رقیه(سلام‌الله‌علیها)، برای دل غمدیده ی شما نیز می‌گرییم؛ دلی که قرن‌هاست بار همه ی مصیبت‌های عاشورا را به دوش می‌کشد.خدایا! به اشک‌های حضرت رقیه(علیهاالسلام)، به غربت خرابه ی شام،فرج مولایمان حضرت بقیةالله الأعظم (عجل الله فرجه)، را نزدیک بگردان. چشم‌های منتظر را به جمالش روشن فرما و جهان را با ظهورش از غربت، اشک و ستم رهایی بخش.اللهم عجل لولیک الفرج، واجعلنا من أنصاره وأعوانه والمستشهدین بین یدیه.🌔@drehsanpouresmaeill

💠 تلنگر ۱۳۳۶🌔 @drehsanpouresmaeill

💠 واکنش معقول در ترس های زندگی🌔 @drehsanpouresmaeill