سلام استاد درباره این آمپولهای لاغری ، ۴ تا از همکارای خواهرم استفاده کردن دو سه هفته بعد از دوز دو…

سلام استاد درباره این آمپولهای لاغری ، ۴ تا از همکارای خواهرم استفاده کردن دو سه هفته بعد از دوز دوم عوارضشون شروع شد یکیشون دچار انسداد روده شد و عمل کرد یکی مجبور شد فمور رو عمل کنه و نمیتونه درست راه بره و بشینه یکی چشماش تو دو ماه ۳_۴شماره ضعیف شده…گاهی تأسف‌بارترین چیز این است که ملتی با این همه هوش، استعداد و ظرفیت، هنوز اسیر جهل و ناآگاهی باشد؛ ملتی که به‌جای اندیشیدن، دنبال‌رو دیگران می‌شود و می‌خواهد بدون طی کردن مسیر، به مقصد برسد.از همین‌جا آرام‌آرام خودش را گم می‌کند. آن‌قدر درگیر تبلیغات، چشم‌وهم‌چشمی و تأیید دیگران می‌شود که دیگر به‌جای «بودن»، تمام دغدغه‌اش «به نظر رسیدن» است. تمام عمرش را صرف ساختن تصویری می‌کند که دیگران تحسینش کنند، نه انسانی که خودش بتواند به او افتخار کند. ظاهرش هر روز آراسته‌تر می‌شود، اما درونش هر روز خالی‌تر.وقتی انسان ریشه‌های درونش را نساخته باشد، زندگی فقط یک تلنگر لازم دارد؛ یک شکست، یک بیماری، یک جدایی یا یک بحران... و همان تصویری که سال‌ها برای ساختنش جنگیده، در چند لحظه فرو می‌ریزد. چون آنچه شکسته، ظاهر نیست؛ درونی است که هیچ‌وقت ساخته نشده بود.بعد هم راه رشد را با حسادت، رقابت‌های بیمارگونه و خواسته‌های نفسانی اشتباه می‌گیرد. تصمیم‌هایی می‌گیرد که از عواقبشان آگاه نیست و وقتی نتیجه آشکار می‌شود، درمانده می‌پرسد: «حالا چه کنم؟»جامعه‌ای که آگاهی را کنار بگذارد، دیر یا زود به جامعه‌ای مصرف‌کننده تبدیل می‌شود؛ جامعه‌ای که بیشتر تقلید می‌کند تا خلق، بیشتر مصرف می‌کند تا می‌آفریند و در نهایت، بهای این ناآگاهی را با سلامت، آرامش، ثروت، زیبایی و حتی هویت خودش می‌پردازد.دردناک‌ترین لحظه، آن روزی است که انسان بفهمد تمام عمرش را صرف ساختنِ کسی کرده که هرگز خودش نبوده است.خودشناسی و آگاهی☘