🔴 مذاکرات روشمند و عقلانی، تنها گذرگاه رسیدن به صلح است✍️ سیدعلی محمودی✅ هدف غایی سیاست رسیدن به…
انتشار: 2026/07/21 16:47 UTCویرایش: 2026/08/01 05:29 UTCدریافت: 2026/08/15 05:34 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 05:34 UTC
🔴 مذاکرات روشمند و عقلانی، تنها گذرگاه رسیدن به صلح است✍️ سیدعلی محمودی✅ هدف غایی سیاست رسیدن به صلح و زیست صلح آمیز است. اگر مردمی در صلح و آرامش در کنار یکدیگر زندگی نکنند، چگونه میتوانند بههدفهای فردی و اجتماعی دستیابند؟ گیریم که کسانی در سرزمینی به قدرت برسند، در حفظ قدرت و افزایش آن، چه راهی جز سیاست صلح آمیز را می توانند در پیش بگیرند؟ تأمین توسعۀ اقتصادی و رفاه مادی نیز در گرو برخورداری از زندگی صلح آمیز در سطوح ملی، منطقه ای و جهانی است. اخلاق و معنویت نیز در وضعیت جنگ و ناامنی به دست نمی آید و تحصیل آن به صلح نیاز دارد.✅ اگر جامعه ای از نعمت صلح بینصیب باشد، نه بهره ای از حق بنیادین آزادی میبرد، نه دستاوردهای آن عاید جامعههای بشری میشود. بهدست آوردن امنیت و آرامش نیز از رهگذر صلح بهکف میآید. چهبسا جامعههایی که از امنیت برخوردار اند، اما امنیت و آرامش آنان در استبداد، خفقان، و نظم و آرامش گورستانی بنا شده است. پس امنیت نیز هدف سیاست است، اما هدف غایی آن نیست. اگر جامعه ای، کشوری و منطقه ای در صلح زندگی کند، همۀ امکانات، استعدادها و خوبیها میتواند زیر چتر فراگیر صلح فراهم آید. در برابر، جنگ و ستیز، همهچیز را در لهیب آتش خود میسوزاند و به خاکستر تبدیل میکند. ✅ اکنون کشور ما ایران در جنگ بهسر میبرد. شعلههای جنگ از هر سو زبانه میکشد. مردم با مشکلات معیشتی روبهرو هستند. زیرساختهای کشور هدف آمریکا قرارگرفته و خسارتهای سهمگین به بار آورده است. جنوب ایران در آتش جنگ، ویرانی، ناامنی و گرمای طاقتسوز دستوپا میزند. در میدان جنگ، مسابقۀ قدرت پیامدی جز کشتارهای فزونتر ویرانیهای بیشتر ندارد. در مسابقه جنگ، دو طرف آسیبهای جدی میبینند و در نهایتْ راهی جز آتشبس و صلح برای ایندو باقی نمیماند. ✅ در مذاکرات بین طرفین درگیری، بهترین راه رسیدن به توافق است. اگر توافق میسر نشد، مصالحه گزینۀ عقلانی است و در این صورت، میانجیگیری در حلوفصل اختلافات کارساز و راهگشا است. البته مذاکره کاری بهغایت پیچیده و دشوار است. بر مبنای علم سیاست و تجربههای گرانسنگ سیاسی، تصمیمگیری دربارۀ جنگ و صلح با سیاستمداران دانشآموخته، خردمند و با تجربه است. نقش قوای مسلح در دفاع ملی بسیار مهم و بنیادین است. ارتش در جنگ دفاعی بر اساس موازین علمی و فنی و رعایت اصول اخلاق جنگ انجام وظیفه میکند و باید به قوانین داخلی و الزامات پذیرفتهشدۀ بینالمللی توسط دولت، در نظر و عمل پایبند باشد.سید علی محمودی در فضای مجازی: وبسایت | تلگرام | فیسبوک🆔@Drmahmoudi7
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — سید علی محمودی
👆میراث مشروطه و برآمدن محمد علی فروغی، دولتمرد و سیاست ورز بزرگ ایران
🔴 فقر، استبداد و دموکراسی💢 گذار از استبداد و جامعۀ تودهای به دموکراسی و جامعۀ مدنی✍️سید علی محمودی📗 خلاصۀ مقاله 🔻در این پژوهش سه پرسش زیر مبنای مطالعه، تحلیل و ارزیابی قرارگرفته است:1️⃣ چه رابطهای میان فقر فکری-عقلانی و فقر اقتصادی-اجتماعی با نظام استبدادی وجود دارد؟2️⃣ جامعۀ تودهای چیست و چه ارتباطی با نظام استبدادی دارد؟3️⃣ بین دو نظریۀ دموکراسی نمایندگی و دموکراسی مشارکتی، کدامیک برای گذار از جامعۀ تودهای و نظام استبدای به جامعۀ مدنی و نظام دموکراتیک، مناسبتر، اطمینانبخشتر و کارآمدتر است تا از طریق فقرزدایی، جامعه به ثبات، رفاه و صلح دستیابد؟🔻برای شناخت رابطۀ فقر و نظام استبدادی، درک چرایی و چگونگی این رابطه دارای اولویت و اهمیت است. سیاستها و کارکردهای نظام استبدادی در تحدید آزادیها، نابرابری، تبعیض و فرمانروایی فرد محور و پدرسالارانه، لاجرم به فقر فکری- عقلانی و فقر اقتصادی- اجتماعی میانجامد. 🔻بدین سان، جامعۀ تودهای زیر چتر هدایت و مدیریت نظام استبدادی شکل میگیرد و با نفی تکثر و تنوع و بستن و یا محدود کردن دایرۀ انتخابهای آزادانه و مستقل مردم، از میزان رضایت و اعتماد ملی میکاهد و با اوجگیری بحرانهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی، جامعه به تدریج در گرداب فقر، آشفتگی و نومیدی فرومیرود و زمینههای شورش و ستیزهجویی مردم فراهم میشود که فرجام محتوم آن ناامنی و بیدولتی است.🔻مردم در نظام استبدادی که با تقویت جامعۀ تودهای رفته رفته به بنبست میرسند، راهی جز گذار بدون خشونت از جامعۀ تودهای به جامعۀ مدنی ندارند. تقویت جامعۀ مدنی بر پایۀ احترام به منزلت انسان در مقام شهروند و آزادی، برابری و حقوق بشر، موجب میشود که دانش، آگاهی، پرسشگری و نقادی بر مدار بهرهگیری از عقل و نیز فرهنگ صلح، گفت و گو و همکاری میان شهروندان گسترش و ژرفا یابد. 🔻در این فرایند دشوار اما امیدبخش، شهروندان در برابر دو نظریۀ سیاسی قرار میگیرند و بایستی با فرض انتخاب دموكراسی به عنوان برترین نظام حکومتی نوع بشر، یکی از این دو نظریۀ را به عنوان هدف برگزیند: دموکراسی نمایندگی يا دموکراسی مشارکتی. مدعای این پژوهش، بر اساس دلایلی که ذکر گردید، انتخاب دموکراسی نمایندگی به عنوان نظریهای واقعگرایانه، اطمینانبخش و کارآمد برای شهروندان کشورهایی است که دورۀ گذار از نظام استبدادی به دموکراسی را میگذرانند.متن کامل👇🔸سید علی محمودی«فقر، استبداد و دموکراسی، گذار از استبداد و جامعۀ تودهای به دموکراسی و جامعۀ مدنی»، فصلنامۀ مطالعات ایرانی پویه، شمارۀ یازدهم، بهار 1399.pooyemag.com@Drmahmoudi7
🔴 متن گفتگوی مکتوب «وبسایت مهستان» با سید علی محمودی✅ این حق مردم است که از حاکمان بخواهند بر مبنای «هزینه- فایده» عمل کنند. آمریکا یا هرکشور دیگر، حق ندارد در خلیج فارس و دریای عمان دخالت و دستاندازی کند. همۀ کشورهای عضو ملل متحد، پذیرفته اند که حقوق بینالملل را رعایت کنند. سازمان ملل متحد برای هیچ کشوری در این مورد استثنا قائل نیست:🔻درآمد📌در ابتدا باید بگویم که در این گفتوگوی مکتوب، نه دولتمردم، نه سیاستمدار و نه دیپلمات؛ بلکه بهعنوان یک ناظر نسبت به رخدادهای ایران و شرایط بغرنج جنگی آن، از زاویۀ علم سیاست، روابط بینالملل و فلسفۀ سیاسی به تحولات داخلی، منطقهای و بینالمللی مینگرم. چنانکه ایمانوئل کانت به ما آموخته است، بایستی پنجرههای دانشگاه همواره در برابر کاخ سیاست گشوده باشد تا حاکمان سخنان اهل دانش و فلسفه را بشنوند، در مطاوی آن تأمل، گفتوگو و رایزنی کنند و آنگاه دربارۀ امور کشور تصمیمگیری کنند. بهنظرم این یکی از روشهای گفتوشنود و ارتباط خردمندانه است که ممکن است کارساز باشد؛ البته اگر مقبول افتد.مبانی سیاستمداری صلحآمیز و کارآمد که موجب ثبات، انسجام و وفاق ملی شود، نیازمند چه راهبرد، تدبیرها و گامهایی است؟📌صلح برای هرکشور یک حق بنیادین است که در سایهسار آن، آزادی، عدالت، رعایت حقوق بشر، رفاه، و توسعۀ پایدار را امکانپذیر میسازد. صلح یک مرحلۀ گذرا نیست، بلکه در ذات خود با منطق مُوَّجَه و تداوم همراه است. البته نگاهبانی از فرایند صلح با دولتمردان، سیاستمداران و دیپلماتهای هرکشور است. جنگ یک استثا است، نه قاعده. جنگ دفاعی آنگاه اجتنابناپذیر میباشد که تمام ابتکارها و تلاشها، از جمله مصالحه، هیئتهای حسننیت و میانجیگری در سیاستورزی با بنبست روبهرو شود و هیچ زمینه و امکانی برای توافق بین دو طرف منازعه وجود نداشته باشد. باید بدانیم و بپذیریم که این سازوکارها اموری شخصی، گروهی و مندرآوردی در کشورها نیست، بلکه علم سیاست، روابطبینالملل، حقوق بینالملل و نظام ملل متحد آنرا تعریف و تعیین کرده است و کشورها باید به آن التزام داشته باشند. اکنون روش سیاستورزی خردمندانه برای ایران امروز که در شرایط جنگی گسترده بهسر میبرد، نیارمند اتخاذ اقدامات زیر است: 1️⃣ باید رعایت اصل توازن قوا بین جمهوری اسلامی و آمریکا بهطور دقیق و سنجیده جدی گرفته شود. این موضوع را در مقالۀ «توازن قوا، بنمایۀ امنیت، صلح و توسعۀ کشورها» به تفصیل مورد بحث قراردادهام: (drmahmoudi7@). 2️⃣ متمرکز کردن تمام کوششهای ممكن در پایان دادن به جنگ؛ زيرا ادامۀ این جنگ متاسفانه با افزایش روند فرسایندۀ ایران همراه شده و اکنون زیرساختها مورد حملات شدید قرارگرفته است. بازگشت فوری به میانجیگری کشورهای همسایه بین جمهوری اسلامی و آمریکا یک ضرورت عاجل و اجتناب ناپذیر است. حفظ ایران و بیش از 90 میلیون مردم آن در این کشاکش، اصلی بنیادین و خدشهناپذیر است و در بالاترین سطح برای مام میهن قرار دارد.3️⃣ اقدامات هر کشور در دو عرصۀ داخلی و خارجی بر مبنای قاعدۀ «هزینه- فایده» قرار دارد. خرد و تدبیر اقتضا میکند که جمهوری اسلامی این اصل اساسی را در هر مورد، بدون تردید و مسامحه رعایت کند. مردم ایران بهعنوان صاحبان اصلی این سرزمین، حق دارند از حاکمان کشور انتظار داشته باشند که در امر سیاست، هزینه و فایده را در ترازو بگذارند و وفق آن عمل کنند. نظارت مردم در این مورد بسیار مهم و تعیینکننده است، زیرا افزون برحق نظارت شهروندی، این قاعده برپایۀ عقلانیت و به سود ایران و ایرانیان است.4️⃣ تمام انسانها محترم و از حقوق انسانی برخوردار اند، اما دولتمردان و سیاستمداران دانشمند و با تجربه بهخوبی میدانند که امور کشوری را باید به آگاهی مردم رساند، لیکن خلاف سیاست و تدبیر است که مردم کوچه و بازار را درگیر عرصۀ دشوار، لغزنده و پرمخافت سیاست و دیپلماسی کرد. آنچه لازم است بهویژه در شرایط جنگی از آن احتراز کرد، سپردن جمعیتها در خیابانها به مداحان و متشاعرانِ شناخته شده است که کاری جز آوازهگری، تزریق هیجان، تخفیف شخصیتها و تحریک احساسات مردم ندارند؛ جماعتی که زشتترین دشنامها و بدترین تهمتها را نثار بعضی چهرههای نامور و خدوم ملی، و حتی شماری از متصدیان جمهوری اسلامی میکنند. کار سیاست را به کوچه و خیابان شهرها کشاندن، هرچه هست و هرنفعی از آن برای بعضی درپی دارد، حقیقتاً امور پیچیدۀ کشور را- که نیازمند تمرکز، دقتنظر، مشاوره و تصمیمگیریهای دشوار دولتیان است-، به هاویۀ آشفتگی در کشور و از کفدادن سررشتهداری امور از سوی متصدیان میکشاند.💢 ادامۀ متن در لینک زیر:telegra.ph/Iran-War-and-Peace-07-28%F0%9F…
🔥 جنگ، جنگ...🔴 جنگ بد است، از آنرو که بیش از نابودی انسانها، افراد شریر میپرورد.✍️ اندرز حکیمانۀ یونانی📗 ایمانوئل کانت، صلح پایدار: یک طرح فلسفی.🆔@Drmahmoudi7
📝📝📝صدای مردم صدای خداست🔺از آزادی و عدالت تا قانونگرایی، خشونتپرهیزی و صلحطلبی✍️سیدعلی محمودی🖊رفع بحرانهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایران در اتخاذ سیاستورزی خردمندانه و علمی در دو عرصۀ ملی و بینالمللی، بهویژه با همسایگان ایران است. سیاستورزی صرفاً کار استادان و متخصصان علوم سیاسی، روابط بینالملل، حقوق، اقتصاد و برنامهریزی است. لازم است جایگاه نخبگان اصیل و مردمگرا در ایران بهدرستی شناخته شود و مرزهای دانش و اندیشه از عوامگرایی و هیاهو، متمایز و تفکیک گردد. به عبارت دیگر، ایران نیازمند آن است که شخصیتهای برجستۀ علمی، با تجربه، میهندوست و اخلاقی بر صدر نشینند و سکانداری امور کشور را در دست بگیرند. چنین اندیشه و نگرشی، فرصتی زرّین و استثنایی برای بازسازی ایران و نوزایش و درخشش فرهنگ و تمدن ایرانی خواهد بود.🖊مردم ایران بهعنوان صاحبان اصلی این سرزمین، خواهان حقوق بنیادین خود هستند؛ از آزادی، عدالت و برابری گرفته تا قانونگرایی، حاکمیت ملی، شفافیت، پرسشگری شهروندان و پاسخگویی حاکمان. این حق شهروندان است که شکایتها، اعتراضها وخواستههای خود را به سمع و نظر حاکمان برسانند. در برابر، این وظیفۀ حاکمان است که فروتنانه صدای مردم را بشنوند و خواستههای آنان را جامۀ عمل بپوشانند.🖊سیاستشناسان، اقتصاددانان و توسعهگرایان بر این نظر صائب و سنجیدهاند که الگوی اساسی و درازمدت در ایران باید برمبنای توسعۀ همهجانبه و پایدار باشد. اگر از مردم ایران در یک رفراندم نظرخواهی شود که الگوی توسعۀ پایدار را انتخاب میکنند یا به زندگی یارانهای ماهانه قناعت خواهند کرد، تردید نمیتوان کرد که اکثریت قریببهاتفاق مردم توسعۀ پایدار را برخواهندگزید.🖊اگر اصناف خشونتورزی در ایران مهار نشود، چه در عملکردها و چه در تبلیغات، شامل تلویزیون، فیلم، سریال، منابر، تریبونها و گردهمآییها، امنیت و آسایش از ایران رختبرمیبندد. این نکته درخور اهمیت و تأمل بسیار است که نفرت و کینهتوزی با سوءاستفاده از دین، مذهب و نیز عادات و اطوار ناپسند و عامیانۀ افراد نادان، مزاحم و فرصتطلب، زمینهساز بروز خشونت است.🖊فرهنگ غنی و وجدان اخلاقی مردم ایران از کینهتوزی و خشونت بیزار است. تزریق خشونت به جامعه و سرایت آن به جمعهای آمادۀ درگیری، زدوخورد و خونریزی، خشونت را مانند بیماری مسری سرعت و گسترش میبخشد و کشور را به ناامنی و تباهی میکشاند.🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید یا روی Instant View کلیک کنیدmashghenow.com/?p=6440#سیدعلی_محمودی #سیاست #عدالت🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:t.me/mashghenowofficial