چگونه به فرزندانمان درباره دين صحبت كنيم وقتى عصر play ststion و جبمزوب و Ai حضور دارند؟پسر ١١-١٢ س…
انتشار: 2026/06/24 09:44 UTC
چگونه به فرزندانمان درباره دين صحبت كنيم وقتى عصر play ststion و جبمزوب و Ai حضور دارند؟پسر ١١-١٢ ساله من گرچه سبك خداپرستى والدينش را در التدا شبيه سازى ميكند اما او به جهانى مدرن تر از قدرت فهم من تعلق دارد با دغدغه هايى تازه و سوالاتى تازه.به عنوان پدر، همانطور كه فرزندمان را نسبت به حقوقش، نظام مالى صحيح، خودمراقبتى و مرزگذارى، مهارتهاى دوستى، بقاي در طبيعت، انواع شغل و … مطلع ميكنيم، آيا لازم است درباره خدا و باور و ايمان هم صحبت مستقيم كنيم؟باور ما اينست كه پسر يك بستر اعتقادى اوليه داشته باشد ولى با پرسشگرى هاى بعدى ، آماده كشفيات فلسفى خويش بشود.در خانواده من نظام باور و اعتقاد، به نحويست كه امرى شخصى محسوب ميشود اما فرزند كوچك من بهتر است كمى درباره دين والدين و كشورش معلومات داشته باشد از منبع امنى مثل خودم كه از نوجوانى با ابن سوالات و مطالعات مربوطه اش، عجين بوده ام ؛امروز صبح براى اولين بار به رسا پيشنهاد دادم بنشينيم چند دقيقه تاريخ برايش بگويم و از كودكى پيامبر تا درگذشت ايشان، خلفاى مسلمين و امامان شيعه را داستان وار گفتم و رسيديم به امام حسين، عاشورا، توضيح سنت عزادارى سنتى . ميترسيدم حوصله اش تو اين ١٥-٢٠ دقيقه سر برود ولى با دقت گوش كرد، پرسش كرد و با هم حرف خوب زديم.احتمالا ببرمش عزادارى سنتى بازار تهران را صبح زود ببيند و تجربه اش كند در حضور امن پدرش.هدفم مراقبت فكر او از خرافات، افراطها و تفريطها و لذت بردن از آيبنهاى ميهنش است. بيش از اين از دستمان بر نميايدآيا اين كار تحميل ايدئولوژى شخصى به فرزند نيست؟ اگر فشار احساسى و بى برهان به كودك بياوريم، احتمالا اشتباهى تلخ را مرتكب ميشويم واى اگر تفكر نقاد و پرسشگرى عجين داستان كنيم؛ ژست داناى كل نگيريم، در اين صورت بدون دستمارى و manipulation بتوانيم هوش فلسفى و معنوى فرزندانمان را معتبر سازيم.عليرضاشيرى





