با پسر ، بازی اسپانیا-فرانسه را میدیدیماخبار بمباران بوشهر و … همزمان رو گوشی میومد؛شکنجه عمیق.تنفر…
انتشار: 2026/07/15 04:56 UTC
با پسر ، بازی اسپانیا-فرانسه را میدیدیماخبار بمباران بوشهر و … همزمان رو گوشی میومد؛شکنجه عمیق.تنفر از خود به خاطر یک تماشای فوتبال،اکثر جهان در شادی و هیجان،مردم من در ترس و بحران ومحاصره و تحریم و …چه فوتبالی؟ چه هیجانی وقتیکه کشورت درگیر جنگ است؟بازی را نصفه رها کردم،گوشی را خاموش کردم،خزیدم به فکرهای بی انتها،چه کار میتوانیم کنیم برای این سرزمین که دیوانه نگردیم؟۲)فامیلم نوشته «خودم و همسرم و بچه هام و نوه هام فدای… باد»! خب چرا اینقدر از این زندگی متنفرید که فقط میخواهید بمیرید برای یک نفر؟ خب زنده مانده به شوق هم چه ایرادی دارد؟چون اگر بخواهید زنده بمانید، میفهمید این وضعیت فعلی اشکال دارد،اینهمه صدای بمب و موشک منافات دارد با زندگی ،بچه های این سرزمین که مدرسه نرفتند پارسال؛ فاجعه است،اینکه زمرمه میندازی که سال تحصیلی پیش رو مجازی و … فاجعه است.مردم را به فاجعه عادت دادن، اسمش مدیریت بحران نیست.۳)ناامید نیستم، هنوز ذوقی وشوقی برایم مانده که بدانم در چنین روزی، ۲۴ تیرماه، دختری بی نظیر به من اعتماد کرد و همسرم شد.میروم از همان گل فروشی که سالها گلهای نامزدبازی و روز خواستگاری و بعدا جشن ازدواجمان را با سلیقه بهمان داد، دسته گل بگیرم برایش.——ما در این سرزمین، مردمان صبر و صلح و عشقیم.




