🔹 اصالت جهاد با اصالت صلح منافات ندارد! | پاسخ مجید مرادی به یک یادداشت مجید مرادی در پاسخ به یاددا…
انتشار: 2026/07/31 12:47 UTCدریافت: 2026/08/01 10:02 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 10:02 UTC
🔹 اصالت جهاد با اصالت صلح منافات ندارد! | پاسخ مجید مرادی به یک یادداشت مجید مرادی در پاسخ به یادداشتی درباره «اصالت جهاد» [لینک] نوشت که جهاد در قرآن به معنای جنگ نیست، بلکه به معنای تلاش و کوشش است و جنگ تنها یکی از مصادیق آن به شمار میرود. به گفته او،…منطق قرآن؛ صلح یا جنگ (قسمت سوم) | حسین علوی/ خلاصهی متن /حجتالاسلام حسین علوی در سومین بخش از سلسله یادداشتهای خود در پاسخ به دکتر مجید مرادی، ابتدا علت تأخیر در انتشار این یادداشت را حضور در جوار مضجع حضرت رضا (ع) عنوان کرده و سپس نقدی تند به استدلالهای طرف مقابل وارد کرده است.او خطاب به مجید مرادی مینویسد: «واقعیتش این است که یادداشتهای شما هیچ سیر منطقی ندارد.» به گفتهی علوی، مرادی در یادداشت نخست «منطق قرآن را صلح» دانسته، در یادداشت دوم گفته «منکر جهاد نیستم، فقط صلح اولویت دارد» و در یادداشت اخیر نیز «هم اصالت جهاد را پذیرفته و هم اصالت صلح را.»علوی همچنین از مرادی میخواهد بار دیگر کتابهای «المنطق» و «اصول فقه» مرحوم مظفر را مطالعه کند و تأکید میکند که پیش از هر بحثی باید «محل نزاع» روشن شود.بخش مهمی از این یادداشت به نقد برداشت مرادی از مفهوم «جهاد» اختصاص دارد. علوی مینویسد ادعای اینکه «جهاد» در قرآن صرفاً به معنای «مطلق تلاش» است، نادرست است و میان «جَهَد» (به معنای تلاش) و «جاهد» (از باب مفاعله) تفاوت وجود دارد. به اعتقاد او، «معنای جاهد ثلاثی مزید همان قاتل و مقاتله است که معادل جنگ فارسی است.»او سپس با استناد به آیاتی از قرآن، از جمله آیات مربوط به «اجتناب از طاغوت»، «قتال با کفار» و «غلبه دین حق بر همه ادیان»، نتیجه میگیرد که «اصل اولیه و منطق محکم قرآن، جهاد و مقاتله با کفار و منافقین» است و اگر در مواردی سخن از صلح به میان آمده، «آن صلح صرفاً تاکتیکی و خود حربهای جنگی است برای آمادگی بیشتر برای مقاتله و جهاد برای از بین بردن طاغوت؛ نه اینکه خود فینفسه موضوعی باشد برای سازش با استکبار و طواغیت زمان.»علوی همچنین میگوید مرادی در پاسخ خود، استدلالهای یادداشت قبلی را نادیده گرفته و همان ادعاهای پیشین را تکرار کرده است؛ از جمله درباره «اصل و قاعده اولیه»، «امر بعد از حظر» و دلالت آیات صلح.در بخش پایانی، نویسنده به بحث اصول فقه درباره «حمل عام بر خاص» پرداخته و معتقد است آیات جهاد و مقاتله، با توجه به محکمات قرآن، «آبی از تخصیص و تقیید» هستند و نمیتوان آیات صلح را ناسخ یا محدودکننده آنها دانست.علوی در پایان نتیجه میگیرد که «منطق حاکم بر قرآن» بر اساس محکمات و ظهورات قوی آیات، جهاد و مقابله با کفار است و صلح در قرآن به معنای «سازش حقیقی» نیست، بلکه در چارچوب مصالح و به عنوان مقدمهای برای تحقق اهداف اصلی اسلام قابل فهم است. او یادداشت خود را با عبارت «والسلام علی من اتبع الهدی» به پایان میبرد.متن کامل:ensafnews.com/656998@ensafnews

