اگر قرار بود یک روز از زندگی‌ات را به غریبه‌ای هدیه بدهی، کدام روز را انتخاب می‌کردی؟موضوع انشای شص…

لوبیای شیرین | ۲۰۱۵داستان لوبیای شیرین درباره مردی تنها، بدهکار و خسته از دنیاست که یک مغازه کوچک دورایاکی‌فروشی دارد. دورایاکی نوعی شیرینی دست‌ساز ژاپنی است که با خمیر لوبیای شیرین‌شده درست می‌شود.پیرزنی برای کار وارد مغازه او می‌شود و...نویسنده و کارگردان فیلم، خانم نایومی کاواسه است. این فیلم ژاپنی برای افتتاح بخش نوعی نگاه شصت‌وهشتمین دوره جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۱۵ انتخاب شد.💡 مسئله‌ اندیشیدنی پیشنهادی پیرامون این فیلم:آیا توجه به جهان و لذت‌بردن از لحظه‌های کوچک می‌تواند حیثیت انسانی را در برابر طرد و داوری جامعه حفظ کند؟این آخر هفته را با لوبیای شیرین در #تماشاخانه_انسانک بگذرانیم و در کامنت‌ها درباره آن گفت‌وگو کنیم...@Ensanak 📽

شروع ثبت نام دوره آنلایندوره جدید از شرح کتاب «فراسوی نیک و بد نیچه» از ۱۱ شهریور آغاز خواهد شد. مباحث این دوره مربوط به بندهای ۱۸۶ الی ۱۹۴ است و حضور در کلاس مشروط به «پیش‌نیاز» نیست توضیحات تکمیلی را می‌توانید در دفترچه دوره ملاحظه بفرماییدامکان پرداخت چند مرحله ایبرای ثبت نام به آیدی نامدرسه پیام دهید:@ensanak_unschool

📎 ممکن است دو انسان از یک زبان استفاده کنند و حتی درباره موضوعی واحد سخن بگویند؛ اما چون از دو مرتبه و دو ریتم زندگی سخن می‌گویند، یکدیگر را درنیابند.نیچه دشواری فهم را به تفاوت شیوه‌های اندیشیدن و زیستن مرتبط کرده بود. انسان‌ها فقط عقاید متفاوت ندارند؛ با سرعت‌ها و الگوهای حرکتی متفاوتی هم فکر می‌کنند و فهمیدن دیگری مستلزم همراه‌شدن با حرکت اندیشه اوست. اگر قرار باشد «طور دیگر» زیستن در میان آدم‌ها را یاد بگیریم، مقدمه‌اش «طور دیگر اندیشیدن» است! نمی‌شود همگانی اندیشید اما متفاوت زیست و اگر بخواهیم «طور دیگر اندیشیدن» را یاد بگیریم، نیچه راهی میان‌بر اما سخت و پرخطر است. تمام چیزهایی که تا پیش از این «قطعی» بود در هم‌سفری با «نیچه» به «احتمال» و تردید بدل می‌شود...مانند خانه‌تکانی شب عید است؛ همه‌چیز را از سامانِ آن خارج می‌کنیم و دوباره، طور دیگری می‌چینیم...🟨دوره تازه‌ای از نیچه‌خوانی (بند ۱۸۶ تا ۲۹۶ کتاب فراسوی نیک و بد) از یازدهم شهریور در #نامدرسه آغاز خواهد شد:🔗 @unschool_ensanak برای اطلاعات بیشتر به آیدی نامدرسه پیغام دهید:@ensanak_unschool@Ensanak📗

همچنان قدم‌زنان | ۲۰۰۸#تماشاخانه_انسانک این پنجشنبه فیلم «همچنان قدم‌زنان» را برای تماشا پیشنهاد می‌کند.زمان این فیلم ژاپنی که کارگردانش «هیروکازو کورئیدا» است، یک ساعت و ۵۴ دقیقه است. همچنان قدم‌زنان، داستان خانواده‌ای را روایت می‌کند که در سالگرد مرگ پسر بزرگشان دور هم جمع می‌شوند و با حقایقی تلخ و نیز یادآوری خاطراتی شیرین مواجه می‌شوند...✨ این هفته در حاشیه تماشای فیلم به این فکر کنیم که: چگونه آیین‌ها و عادت‌های خانوادگی، هم پیوند ما را با گذشته حفظ می‌کنند و هم مانع تغییر رابطه‌های فرسوده می‌شوند؟@Ensanak 📽

گاهی مشورت، به‌جای مقدمه‌ای برای عمل، به راهی برای به‌تعویق‌انداختن آن تبدیل می‌شود.اگر قصد انجام کاری را داریم، جایی باید بررسی را متوقف کنیم، تصمیم بگیریم و وارد عمل شویم؛ باقیِ بررسی می‌تواند در حین اجرا اتفاق بیفتد.«بازنگری» ازاین‌جهت یک عمل فعال است: امکانِ دوباره دیدن، دوباره سنجیدن و اصلاح آنچه پیش‌تر بدیهی به نظر می‌رسید.و اگر در این بازنگری دریافتیم مسیر اشتباه است، مسیر طی‌شده، دلیل خوبی برای ادامه‌دادنش نیست.#حسام_ایپکچی #نامدرسه#انسانککانال نامدرسه انسانک:🔗 @unschool_ensanak@Ensanak 📚

روزها وزن دارندبرخی سبک و برخی سنگینتنوع احوال و دگرگونی در منظرهنشانه‌ای است بر «در حرکت» بودن*میوه هر درخت از آن خود استیک روز میوه‌اش شیرین است و یک روز دیگر میوه‌اش ترشیک روز نرم است و روز دیگردر پوسته‌ای چوبین و سخت*جاری در بستان زندگی هستیمو جاری بودن با همه سختیترجیح دارد بر ایستایی#حسام_ایپکچی#نهانخانه@Ensanak 🌿☀️