می نویسم هر وقت که حالش را داشته باشمهر وقت نوشتنم بیاید راحت و روان از پیچیدگی بیزارمحوصله ی زوم ش…
انتشار: 2026/06/20 02:40 UTC
می نویسم هر وقت که حالش را داشته باشمهر وقت نوشتنم بیاید راحت و روان از پیچیدگی بیزارمحوصله ی زوم شدن و زور زدن برای فهمیدن نوشته های پرمدعا را ندارم می نویسم چون نوشتن را دوست دارمدنبال نویسنده شدن نیستمبه این عرصه راهم نیست می دانم ! همچون من آدم به حساب نمی آید نوشته هایم جدی نیستواقعا نیست چون جدی نمی نویسم جدی زندگی نمیکنماز بیشترین چیزی که در این دنیا از آن بیزارمجدی یت است برای کسی شدن نمی نویسم برای خودنمایی حرف نمیزنم احساسم را می نویسمهر وقت لازم داشته باشم گاهی بی پرواراحت فکر کردن را دوست دارم حرف زدن را و نوشتن را از کنترل شده گی بیزارمکنترل گرها پهلویم جایی ندارند کنترل گرها از کوره به در می برندممی خواهم خودم باشم برای دلم زندگی کنم و بنویسم کلمات نشانه هایم باشند از " زن " بودنم بنویسماینکه چقدر زیاد دیوانه ام و البته کمی زیباو اغلب شاد گاهی شلخته بیشتر بی خیال گاهی خسته و ناامید گاهی سرخوش و گاهی نیز دوست داشتنی همیشه عصیانگر و آزاد . مطمئنم همیشه حق انتخاب های زیادی ندارم برای همین همیشه ی خدا باید برای به دست اوردن چیزی چیزهای زیادی را از دست بدهم البته وقتی بیشتر فکر میکنم عدد چیزهایی که باید از دست بدهم از شمار خارج استخیلی وقت ها عصبانی امبرای همه ی راه هایی که نرفته ام زیر آسمانی که راهِ نفسم بند آمده می خواهم راه برومساعت ها پیاده تنها بی همراه موقع پیاده رفتن موقعی که محتاج خلوتم بودن با دیگری خفه ام می کند تنها پرسه زدن بهشت است برایم حالم خوب می شود می خواهم پاهایم ابهام و ندانستن را گز کند نگاهم آسمان درختانپرندگان آدمها را .دوست دارم تا آنجا بروم که پاهایم از کار بیافتد تا کجا؟نمیدانم ! ابهام را دوست تر میدارم سکوت راویدا
پستهای تلگرام — عشق و معنا
«تصور اینکه گناه فاصله را بیشتر میکند اشتباه است. گناه فاصله نیست، گناه خیره شدن در جهتی اشتباه است. ما محکوم ضرورتیم و صرفاً در انتخاب جهتی که به آن مینگریم آزادیم. سازوکاری کور در کار است که بدون اعتنا به کمالات معنوی افراد دائماً ایشان را به اطراف میافکند. این بستگی به افراد دارد که در خلال این تکانها همچنان چشم به خداوند دوخته باشند یا نه.» (سیمون وی، عشق به پروردگار و محنت)@SufismAndSufiStudies
قسمت ۵۵ پادکست اورسی | همهچیز در جای خود | @owrsiنامههایی به شاعر جوان | راینر ماریا ریلکهو اگر زندگی را اینطور ببینیم که همواره باید به سختیها درآویخت، آنگاه آنچه که اکنون در نظر ما بیگانه به نظر میرسد، همان چیزی خواهد شد که بیشتر درخواهیم یافت و بدان اعتماد خواهیم کرد.چگونه آن افسانههای باستانی را که در همهٔ ملل وجود دارند فراموش کردهاید؟ اژدهایی که وقتی زمانش فرا میرسد به شاهزادههایی زیبا تبدیل میشوند. شاید همهٔ اژدهایان زندگی ما شاهزادههایی باشند که فقط منتظرند ما را شجاع و زیبا ببینند. شاید هرچیز وحشتناکی در عمیقترین حالت خود از ما کمک بخواهد تا طلسمش را باطل کنیم.پس نباید بترسید آقای کاپوس عزیزم، اگر غم و اندوهی بزرگتر از هرآنچه که تا به حال دیدهاید نیز جلو راهتان بلند شود، اگر ناآرامی مانند ابری بر شما و هرکاری که انجام میدهید سایه بگسترد، شما باید فکر کنید که چیزی در شرف وقوع است، که زندگی شما را فراموش نکرده است و شما را در دستان خود نگه خواهد داشت. این افکار به شما اجازه نمیدهد که ناامید بمانید.
نصف کثافت این دنیا تقصیر آدمهاییه که از ”منِ” حقیقیشون استفاده نمیکنن.فرانی و زویی#جی_دی_سالینجر@konjedenjefarhang
هرمان هسه می گوید:«واقعیت شامل مجموعه حقایق وضد حقایق است.در برابر هر حقیقتی یک ضد حقیقت وجود دارد که آن نیز به نوبه خود یک حقیقت است. وقتی تنها حقیقت یا ضد حقیقت را در نظر می گیریم ،نیمی از از واقعیت در بر گرفته می شود که از کمال و واحدانیت بی بهره است.»این گفته هرمان هسه با فلسفه " یــــیـــن - یـــانــــــگ " (Yin- Yang) چین مطابقت دارد.مطابق این فلسفه ،هر ویژگی، اطلاعاتی در خود دارد که دیگری فاقد آن است.هر واقعیت جهان ملموس ما شامل دو قطب به ظاهر متضاد یین ویانگ است ،ولی نه یین و نه یانگ به تنهایی نمی توانند یک واقعیت را تعریف کنند؛این دو با هم به واقعیت موجودیت می بخشند. واقعیتی مانند تنفس،نه دم تنهاست ونه بازدم تنها،بلکه هم دم است وهم بازدم.
جدایی اخلاق فردی از اخلاق اجتماعی در دنیای جدیددر دنیای جدید عمدتاً برای رفع عوارض اجتماعی گفتمان تکلیفمحور و برای جلوگیری از این سوء استفاده، اخلاق اجتماعی از اخلاق فردی جدا شد و مبنا و متکای دیگری پیدا کرد. انسان مدرن به این نتیجه رسید که رابطهی انسانها با یکدیگر و با حکومت ربطی به رابطهی آنان با خدا ندارد؛ بدین معنا کهنسبت خدا با همه انسانها مساوی است و ارتباط با خدا و دوری و نزدیکی به او و تخصص در شناخت دین و شریعت او امری شخصی و خصوصی است و نمیتواند منشأ حقوق ویژه اجتماعی یا تبعیض در حقوق اجتماعی باشد.گرامیترین انسانها در نزد خداوند پرهیزگارترین آنهاست، اما رابطهی آنها با یکدیگر باید بر اساس برابری و عدالت تنظیم شود، نه بر اساس دیانت و تقوی. یعنی دیانت و تقوی که از منظر اخلاقِ فردی مربوط قلمداد میشوند و در مقام ارزش داوری در مورد آدمیان و رفتار فردی آنان و فهم حقوق و تکالیف آنان نسبت به خود و خدا جز اقلام مورد محاسبهاند، از منظر اخلاق اجتماعی نامربوطاند و نباید در حقوق و تکالیف اجتماعی آدمیان نسبت به یکدیگر نقش بازی کنند و موجب تبعیض شوند.اخلاق دینشناسی ابوالقاسم فنایی@Tafakkor