آدمهای زندگی قبلیفریبا وفینشر چشمهچاپ سوم/ ۱۴۰۴کار جدید فریبا وفی بازگشتی است پختهتر به رمان اولش…
انتشار: 2026/06/26 09:02 UTC
آدمهای زندگی قبلیفریبا وفینشر چشمهچاپ سوم/ ۱۴۰۴کار جدید فریبا وفی بازگشتی است پختهتر به رمان اولش، پرندهی من. من پرندهی من را در همان سال انتشارش، ۱۳۸۱، و با همان جلد آبی قشنگی که حالا نوستالژیک شده، خواندم و خیلی لذت بردم. زن آدمهای زندگی قبلی در چند ویژگی با زن پرندهی من مشترک است: با مرد مسئولیتناپذیری مواجه است که قصد مهاجرت دارد، پدرش هم بگویینگویی پی خوشگذرانی خودش بوده، در مناطق نسبتاً محروم شهر زندگی میکند، و مسئولیت ادارهی زندگی خودش و فرزندش بر دوش اوست. درواقع، شخصیتها و بنمایهی هر دو رمان یکی است، اما پیرنگ و پرداخت آنها فرق دارد.این حجیمترین اثر وفی تا امروز است اما همچنان به سبک همیشگی کارهای او پایبند: فصلهای کوتاه، ریتم تند، گفتوگوهای پویا. همین باعث میشود رمان خوشخوان و روان باشد و خواننده با لذت بین صفحات حرکت کند. نیز پیداست که مهاجرت نویسنده به آلمان روی دیدگاه او تأثیر گذاشته و این اولین اثر وفی است که با تجربیات زندگی در کشوری دیگر و با فضاهایی و شخصیتهایی متفاوت نوشته شده است. البته، خاطرات و مهاجرت از دستمایههای تکرارشونده در اغلب کارهای وفی بودهاند.زن رمان نام ندارد. هر جا لازم باشد، دختر یا خواهر یا همسر کسی است. حتی یک جا، در اواخر رمان، خودش را با اسم دروغینی معرفی میکند. گو اینکه انگار او میتواند هر کس دیگری باشد و هر کس دیگری میتواند جای او بنشیند، چون درواقع آدمهای زندگی قبلی بهنوعی روایت سرگذشت زن ایرانی است، زنی که حتی اگر اهل اندیشه و شعر و کتاب باشد، حتی اگر به مردی بهظاهر روشنفکر بله بگوید، درنهایت اسیر سنتها میشود و راهی به رهایی جز گذاشتن و رفتن ندارد. محتوای اثر در فرم آن هم نمود پیدا کرده و فصلها، اغلب یکیدرمیان، بین گذشته و حال رفتوآمد دارند. بین تبریز و تهران و برلین مرزی نیست و راوی زندگی قبلیاش در ایران و زندگی شاید موقت فعلیاش در آلمان را بهتناوب روایت میکند. او باید بین حقیقت و خیال و بین عشق و واقعبینی انتخاب کند. شاید هم سرگردانی سرنوشت اوست، نه انتخابش. در پایان رمان، عصیان او به نوعی پاسخی است دال بر تصمیمش.پیرنگ داستان میتوانست در جاهایی قویتر باشد. مثلاً، بارها روایت پررنگ تعامل و رابطهی زن با خانهها و صاحبخانهها در هر دو زندگیاش نفس متن را میگیرد و داستان را کرخت میکند، چون تقریباً بر اساس یک الگو پیش میرود. میشد که، بهفرض، راوی یک خانه کمتر در آلمان عوض کند (ایراندخت و انجی و نادین نسخههایی از هماند!) و بهجای آن به جزئیات دیگری از زندگی روزمرهی او و گذرانش در آن چند ماه حضورش در آلمان دسترسی داشته باشیم یا چالشهایش با وحید را پرداختهتر دنبال کنیم.نشر محترم چشمه باید حتماً فکری به حال پشت جلدهای مجموعهی قفسهی آبی، بهویژه همین کتاب، بکند. پشت جلد کتاب بخش زیادی از داستان آن را لو میدهد، گاهی بهجای معرفی، به نقد و بررسی نزدیک میشود و، عجیبتر اینکه، گمراهکننده است و معلوم است کسی که آن را نوشته دقیقاً متوجه ماجرای داستان نشده، چون فکر کرده راوی آمده آلمان «تا شاید وحید را پیدا کند»، درصورتیکه وقتی رمان را میخوانیم میفهمیم که ماجرا چنان نیست.من، درمجموع، آدمهای زندگی قبلی را دوست داشتم و آن را کار شاخصی در کارنامهی خانم وفی دیدم. فکر میکنم اغلب رمانخوانها از خواندن این کتاب لذت ببرند.#معرفی_کتاب_پنجشنبه (۱۸)حسین جاوید
پستهای تلگرام — عشق و معنا
«تصور اینکه گناه فاصله را بیشتر میکند اشتباه است. گناه فاصله نیست، گناه خیره شدن در جهتی اشتباه است. ما محکوم ضرورتیم و صرفاً در انتخاب جهتی که به آن مینگریم آزادیم. سازوکاری کور در کار است که بدون اعتنا به کمالات معنوی افراد دائماً ایشان را به اطراف میافکند. این بستگی به افراد دارد که در خلال این تکانها همچنان چشم به خداوند دوخته باشند یا نه.» (سیمون وی، عشق به پروردگار و محنت)@SufismAndSufiStudies
قسمت ۵۵ پادکست اورسی | همهچیز در جای خود | @owrsiنامههایی به شاعر جوان | راینر ماریا ریلکهو اگر زندگی را اینطور ببینیم که همواره باید به سختیها درآویخت، آنگاه آنچه که اکنون در نظر ما بیگانه به نظر میرسد، همان چیزی خواهد شد که بیشتر درخواهیم یافت و بدان اعتماد خواهیم کرد.چگونه آن افسانههای باستانی را که در همهٔ ملل وجود دارند فراموش کردهاید؟ اژدهایی که وقتی زمانش فرا میرسد به شاهزادههایی زیبا تبدیل میشوند. شاید همهٔ اژدهایان زندگی ما شاهزادههایی باشند که فقط منتظرند ما را شجاع و زیبا ببینند. شاید هرچیز وحشتناکی در عمیقترین حالت خود از ما کمک بخواهد تا طلسمش را باطل کنیم.پس نباید بترسید آقای کاپوس عزیزم، اگر غم و اندوهی بزرگتر از هرآنچه که تا به حال دیدهاید نیز جلو راهتان بلند شود، اگر ناآرامی مانند ابری بر شما و هرکاری که انجام میدهید سایه بگسترد، شما باید فکر کنید که چیزی در شرف وقوع است، که زندگی شما را فراموش نکرده است و شما را در دستان خود نگه خواهد داشت. این افکار به شما اجازه نمیدهد که ناامید بمانید.
نصف کثافت این دنیا تقصیر آدمهاییه که از ”منِ” حقیقیشون استفاده نمیکنن.فرانی و زویی#جی_دی_سالینجر@konjedenjefarhang
هرمان هسه می گوید:«واقعیت شامل مجموعه حقایق وضد حقایق است.در برابر هر حقیقتی یک ضد حقیقت وجود دارد که آن نیز به نوبه خود یک حقیقت است. وقتی تنها حقیقت یا ضد حقیقت را در نظر می گیریم ،نیمی از از واقعیت در بر گرفته می شود که از کمال و واحدانیت بی بهره است.»این گفته هرمان هسه با فلسفه " یــــیـــن - یـــانــــــگ " (Yin- Yang) چین مطابقت دارد.مطابق این فلسفه ،هر ویژگی، اطلاعاتی در خود دارد که دیگری فاقد آن است.هر واقعیت جهان ملموس ما شامل دو قطب به ظاهر متضاد یین ویانگ است ،ولی نه یین و نه یانگ به تنهایی نمی توانند یک واقعیت را تعریف کنند؛این دو با هم به واقعیت موجودیت می بخشند. واقعیتی مانند تنفس،نه دم تنهاست ونه بازدم تنها،بلکه هم دم است وهم بازدم.
جدایی اخلاق فردی از اخلاق اجتماعی در دنیای جدیددر دنیای جدید عمدتاً برای رفع عوارض اجتماعی گفتمان تکلیفمحور و برای جلوگیری از این سوء استفاده، اخلاق اجتماعی از اخلاق فردی جدا شد و مبنا و متکای دیگری پیدا کرد. انسان مدرن به این نتیجه رسید که رابطهی انسانها با یکدیگر و با حکومت ربطی به رابطهی آنان با خدا ندارد؛ بدین معنا کهنسبت خدا با همه انسانها مساوی است و ارتباط با خدا و دوری و نزدیکی به او و تخصص در شناخت دین و شریعت او امری شخصی و خصوصی است و نمیتواند منشأ حقوق ویژه اجتماعی یا تبعیض در حقوق اجتماعی باشد.گرامیترین انسانها در نزد خداوند پرهیزگارترین آنهاست، اما رابطهی آنها با یکدیگر باید بر اساس برابری و عدالت تنظیم شود، نه بر اساس دیانت و تقوی. یعنی دیانت و تقوی که از منظر اخلاقِ فردی مربوط قلمداد میشوند و در مقام ارزش داوری در مورد آدمیان و رفتار فردی آنان و فهم حقوق و تکالیف آنان نسبت به خود و خدا جز اقلام مورد محاسبهاند، از منظر اخلاق اجتماعی نامربوطاند و نباید در حقوق و تکالیف اجتماعی آدمیان نسبت به یکدیگر نقش بازی کنند و موجب تبعیض شوند.اخلاق دینشناسی ابوالقاسم فنایی@Tafakkor