سالها فکر میکردم جهان همان چیزی است که میبینمبعد فهمیدم آنچه میبینمخودِ جهان نیستبرداشتی است که…
انتشار: 2026/07/10 18:06 UTC
سالها فکر میکردم جهان همان چیزی است که میبینمبعد فهمیدم آنچه میبینمخودِ جهان نیستبرداشتی است که ذهنم از جهان میسازداز همانجا جهت نگاهم عوض شددیگر نمیخواستم جهان را تغییر بدهم نگاهم رفت سراغ چیزی که قبل از هر دیدن دیدن را میسازدآن سازوکار هیچوقت خودش را رو نمیکند همیشه پشتِ تجربه پنهان میشودطوری که خیال میکنی خودِ تجربه استفهمیدم مشکل کمبودِ دانستن نبودمشکل عادتِ دیدن بودعادتی که آنقدر با ما زندگی کرده که دیگر دیده نمیشوداسمش را گذاشتهایم "واقعیت"از آن به بعد دنبال پاسخهای بیشتر نرفتم نگاهم را به همان چیزی برگرداندم که همیشه با آن نگاه میکردماما هیچوقت خودش را ندیده بودم
پستهای تلگرام — عشق و معنا
«تصور اینکه گناه فاصله را بیشتر میکند اشتباه است. گناه فاصله نیست، گناه خیره شدن در جهتی اشتباه است. ما محکوم ضرورتیم و صرفاً در انتخاب جهتی که به آن مینگریم آزادیم. سازوکاری کور در کار است که بدون اعتنا به کمالات معنوی افراد دائماً ایشان را به اطراف میافکند. این بستگی به افراد دارد که در خلال این تکانها همچنان چشم به خداوند دوخته باشند یا نه.» (سیمون وی، عشق به پروردگار و محنت)@SufismAndSufiStudies
قسمت ۵۵ پادکست اورسی | همهچیز در جای خود | @owrsiنامههایی به شاعر جوان | راینر ماریا ریلکهو اگر زندگی را اینطور ببینیم که همواره باید به سختیها درآویخت، آنگاه آنچه که اکنون در نظر ما بیگانه به نظر میرسد، همان چیزی خواهد شد که بیشتر درخواهیم یافت و بدان اعتماد خواهیم کرد.چگونه آن افسانههای باستانی را که در همهٔ ملل وجود دارند فراموش کردهاید؟ اژدهایی که وقتی زمانش فرا میرسد به شاهزادههایی زیبا تبدیل میشوند. شاید همهٔ اژدهایان زندگی ما شاهزادههایی باشند که فقط منتظرند ما را شجاع و زیبا ببینند. شاید هرچیز وحشتناکی در عمیقترین حالت خود از ما کمک بخواهد تا طلسمش را باطل کنیم.پس نباید بترسید آقای کاپوس عزیزم، اگر غم و اندوهی بزرگتر از هرآنچه که تا به حال دیدهاید نیز جلو راهتان بلند شود، اگر ناآرامی مانند ابری بر شما و هرکاری که انجام میدهید سایه بگسترد، شما باید فکر کنید که چیزی در شرف وقوع است، که زندگی شما را فراموش نکرده است و شما را در دستان خود نگه خواهد داشت. این افکار به شما اجازه نمیدهد که ناامید بمانید.
نصف کثافت این دنیا تقصیر آدمهاییه که از ”منِ” حقیقیشون استفاده نمیکنن.فرانی و زویی#جی_دی_سالینجر@konjedenjefarhang
هرمان هسه می گوید:«واقعیت شامل مجموعه حقایق وضد حقایق است.در برابر هر حقیقتی یک ضد حقیقت وجود دارد که آن نیز به نوبه خود یک حقیقت است. وقتی تنها حقیقت یا ضد حقیقت را در نظر می گیریم ،نیمی از از واقعیت در بر گرفته می شود که از کمال و واحدانیت بی بهره است.»این گفته هرمان هسه با فلسفه " یــــیـــن - یـــانــــــگ " (Yin- Yang) چین مطابقت دارد.مطابق این فلسفه ،هر ویژگی، اطلاعاتی در خود دارد که دیگری فاقد آن است.هر واقعیت جهان ملموس ما شامل دو قطب به ظاهر متضاد یین ویانگ است ،ولی نه یین و نه یانگ به تنهایی نمی توانند یک واقعیت را تعریف کنند؛این دو با هم به واقعیت موجودیت می بخشند. واقعیتی مانند تنفس،نه دم تنهاست ونه بازدم تنها،بلکه هم دم است وهم بازدم.
جدایی اخلاق فردی از اخلاق اجتماعی در دنیای جدیددر دنیای جدید عمدتاً برای رفع عوارض اجتماعی گفتمان تکلیفمحور و برای جلوگیری از این سوء استفاده، اخلاق اجتماعی از اخلاق فردی جدا شد و مبنا و متکای دیگری پیدا کرد. انسان مدرن به این نتیجه رسید که رابطهی انسانها با یکدیگر و با حکومت ربطی به رابطهی آنان با خدا ندارد؛ بدین معنا کهنسبت خدا با همه انسانها مساوی است و ارتباط با خدا و دوری و نزدیکی به او و تخصص در شناخت دین و شریعت او امری شخصی و خصوصی است و نمیتواند منشأ حقوق ویژه اجتماعی یا تبعیض در حقوق اجتماعی باشد.گرامیترین انسانها در نزد خداوند پرهیزگارترین آنهاست، اما رابطهی آنها با یکدیگر باید بر اساس برابری و عدالت تنظیم شود، نه بر اساس دیانت و تقوی. یعنی دیانت و تقوی که از منظر اخلاقِ فردی مربوط قلمداد میشوند و در مقام ارزش داوری در مورد آدمیان و رفتار فردی آنان و فهم حقوق و تکالیف آنان نسبت به خود و خدا جز اقلام مورد محاسبهاند، از منظر اخلاق اجتماعی نامربوطاند و نباید در حقوق و تکالیف اجتماعی آدمیان نسبت به یکدیگر نقش بازی کنند و موجب تبعیض شوند.اخلاق دینشناسی ابوالقاسم فنایی@Tafakkor