📌 آنگاه که انسانِ درمانده...!▪️ آنگاه که انسانِ درمانده در لحظههای اندوه و تنگنا، همه راهها را بس…
انتشار: 2026/07/14 15:26 UTC
📌 آنگاه که انسانِ درمانده...!▪️ آنگاه که انسانِ درمانده در لحظههای اندوه و تنگنا، همه راهها را بسته میبیند، هیچ پناهگاهی جز خدا نمییابد؛ پس او را میخواند تا رنج و گرفتاریاش را برطرف سازد.▪️در آن هنگام که حلقهی بلا تنگ میشود، نفس در سینه به سختی میگردد، نیروها از کار میافتند و همه تکیهگاهها یکی پس از دیگری فرو میریزند؛ انسان به اطراف خود مینگرد و خویش را از همهی اسباب یاری و نجات، تهی و بیپناه مییابد.▪️نه توانِ خود، او را نجات میدهد و نه هیچ قدرتی در این زمین. هر آنچه برای روزهای سخت اندوخته بود، از دسترسش بیرون میرود یا او را وا میگذارد؛ و هر کس را که امید داشت در گرفتاری دستش را بگیرد، یا روی از او برمیتابد یا رهایش میکند.✔️ در همین لحظه است که فطرت بیدار میشود؛ و انسان به سوی یگانه قدرتی روی میآورد که توانِ یاری و نجات دارد. حتی اگر در روزگار آسایش، خدا را از یاد برده باشد، اکنون دلش بیاختیار به سوی او بازمیگردد.📖 «أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ»«چه کسی درمانده را، آنگاه که او را بخواند، پاسخ میدهد و گرفتاری را از او برطرف میسازد؟»▪️ اوست که دعای درمانده را اجابت میکند؛ تنها او، نه هیچکس دیگر. اوست که پردهی بلا را کنار میزند، انسان را به امنیت و آرامش بازمیگرداند و از تنگنایی که گلویش را فشرده است، رهایی میبخشد.✍️ شهید سید قطب ــ تقبله الله ــ📝تدوین: نوگرا🆔 @eslahe

