"مهسا امینی"، تیغ چشم نابودگران زندگیدر آستانه ماه شهریور ،چهارمین سالگرد به قتل رسیدن #مهسا_امینی،…

🍃🍃سینما رکس یک جنایت تاریخیآشویتسی در آبادان( ۲۸ مرداد ۱۳۵۷)امروز ۲۸ مرداد، سالگرد یکی از هولناک‌ترین فجایع تاریخ معاصر ایران است؛ شبی که سینما رکس آبادان هنگام نمایش فیلم «گوزن‌ها» به آتش کشیده شد و صدها انسان، زن و مرد و کودک، در میان شعله‌ها جان باختند. آمار دقیق قربانیان در منابع مختلف متفاوت است، اما شمار کشته‌شدگان را چند صد نفر و در برخی گزارش‌ها تا بیش از ۶۰۰ نفر ذکر کرده‌اند. این فاجعه فقط یک آتش‌سوزی نبود؛ آتش‌افروزی عمدی بود که در فضای ملتهب ماه‌های پایانی حکومت پهلوی، به یکی از تعیین‌کننده‌ترین رخدادهای انقلاب ۱۳۵۷ تبدیل شد. بلافاصله پس از حادثه، روایت‌های متناقضی درباره عاملان آن شکل گرفت؛ از یک سو حکومت پهلوی و نیروهای مخالف انقلاب را متهم می‌کرد و از سوی دیگر، در فضای انقلابی آن روزها، اتهام متوجه شهربانی و ساواک شد. پس از انقلاب نیز دادگاهی در آبادان تشکیل شد و شماری از مأموران شهربانی و ساواک، مسئولان محلی، کارکنان سینما و دیگر متهمان را محاکمه کرد حسین تکبعلی‌زاده نیز به عنوان متهم اصلی در این پرونده مطرح و محاکمه شد. با این حال، روند دادرسی، کیفیت تحقیقات و روایت‌های متناقض درباره آمران و عاملان حادثه همچنان موضوع مناقشه تاریخی است و نمی‌توان همه ابهام‌های پرونده را با روایت سیاسی ساده‌شده توضیح داد. آنچه اما فراتر از همه این اختلافات باقی می‌ماند، حقیقتی تلخ و انکارناپذیر است: صدها انسان بی‌گناه که برای تماشای یک فیلم به سینما رفته بودند، هرگز به خانه بازنگشتند و خانواده‌هایشان تا پایان عمر با سوگ آن شب زندگی کردند. این جنایت، پیش از هر چیز، جنایت علیه انسان بود و مسئولیت تاریخی آن متوجه کسانی است که در آن نقش داشتند، چه آمران و چه عاملان و چه کسانی که بعدها حقیقت را پنهان یا تحریف کردند. داغ سینما رکس تنها متعلق به آبادان نیست؛ زخمی بر حافظه جمعی ایرانیان است، زخمی که پس از گذشت نزدیک به پنج دهه هنوز التیام نیافته و یاد قربانیان آن باید مستقل از هر گرایش سیاسی، زنده بماند.اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn

سینما رکس۲۸ مرداد ۵۷

🍃🍃از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ چه می‌آموزیمبیست‌وهشتم مرداد ۱۳۳۲ زخمی عمیق بر پیکره تاریخ معاصر ایران است؛ روزی که با طراحی و پشتیبانی مستقیم سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و انگلیس و با بهره‌گیری از نیروهای خیابانی و عوامل داخلی، دولت قانونی و ملی دکتر محمد مصدق سرنگون شد. اسناد منتشرشده بعدها، به‌ویژه اسناد سازمان سیا، نقش مستقیم آمریکا در طراحی و اجرای این کودتا را آشکارتر کرد. ۲۸ مرداد فقط سرنگونی یک دولت نبود؛ ضربه‌ای بود به تجربه نوپای حاکمیت ملی و دموکراسی در ایران و نقطه عطفی در شکل‌گیری نظمی که در سال‌های بعد، بیش از پیش بر استبداد سیاسی و وابستگی خارجی تکیه کرد.در داخل کشور نیز بخشی از نیروهای سیاسی و مذهبی، از جمله آیت‌الله کاشانی، رویکردی اتخاذ کردند که در نهایت به تضعیف دولت مصدق و پیروزی کودتا انجامید. همین واقعیت نشان می‌دهد که کودتا را نمی‌توان صرفاً به دخالت خارجی فروکاست؛ قدرت‌های خارجی زمانی می‌توانند در سرنوشت یک کشور مداخله کنند که در داخل نیز شکاف‌های سیاسی، منافع گروهی و نیروهای همسو با آن مداخله وجود داشته باشد. کودتای ۲۸ مرداد از همین جهت درسی مهم درباره نسبت میان استقلال، دموکراسی و دخالت قدرت‌های خارجی است.و امروز، بیش از هفت دهه پس از آن واقعه، هنگامی که آمریکا و اسرائیل بار دیگر با حملات نظامی به ایران، حاکمیت و امنیت مردم ایران را هدف قرار داده‌اند، یادآوری ۲۸ مرداد معنای دیگری پیدا می‌کند. گذشته را نباید با امروز یکسان دانست و تاریخ را نمی‌توان عیناً تکرار کرد؛ اما یک پرسش همچنان پابرجاست: چرا سرنوشت مردم ایران باید بار دیگر میان استبداد داخلی و مداخله نظامی خارجی گرفتار شود؟ مخالفت با شرایط سیاسی و اقتصادی به معنای پذیرفتن تجاوز خارجی نیست، همان‌گونه که مخالفت با دخالت خارجی نیز نباید به معنای چشم‌پوشی از استبداد داخلی باشد. مسئله اصلی، حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خویش است؛ حقی که هم در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ پایمال شد و هم امروز نمی‌توان آن را قربانی هیچ قدرت داخلی یا خارجی کرد.۲۸ مرداد به ما یادآوری می‌کند که استقلال و آزادی دو امر جدا از هم نیستند. کشوری که دموکراسی در آن سرکوب شود، در برابر مداخله خارجی آسیب‌پذیرتر می‌شود و کشوری که استقلالش زیر حمله قدرت‌های خارجی قرار گیرد، بیش از پیش امکان دفاع از حقوق مردم خود را از دست می‌دهد. نه کودتا و سلطه خارجی راه نجات ایران است و نه استبداد داخلی. آنچه باید از ۲۸ مرداد آموخت، دفاع هم‌زمان از حاکمیت مردم، استقلال کشور و حق ایرانیان برای ساختن آینده خویش است؛ آینده‌ای که در آن نه بیگانه برای ایران تصمیم بگیرد و نه حکومت، مردم ایران را از حق تصمیم‌گیری درباره سرنوشت خود محروم کند.اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn

‍ ‍ ‍ ‍ ‍☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۲۸ امرداد سالروز درگذشت سیمین بهبهانی "خلیلی"(زاده ۲۸ تیر ۱۳۰۶ تهران -- درگذشته ۲۸ امرداد ۱۳۹۳ تهران) نویسنده، غزلسرا و از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده‌ است. اشعارش  موضوعاتی همچون عشق به‌ میهن، زلزله، انقلاب، جنگ، فقر، تن‌فروشی، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را در بر می‌گیرند. او به‌خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه به «نیمای غزل» معروف است.وی فرزند عباس خلیلی "شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام" بود. میرزا‌حسین میرزاخلیل مشهور به‌حسین خلیلی‌تهرانی که از رهبران مشروطه، عموی پدر او و ملاعلی رازی‌خلیلی‌تهرانی پدربزرگ اوست. پدرش عباس خلیلی به‌دو زبان فارسی و عربی شعر می‌گفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه فردوسی را به‌عربی ترجمه کرده بود و در ضمن رمان‌های متعددی را هم به‌رشته تحریر درآورد که همگی به‌چاپ رسیدند.مادر او فخرعظما ارغون دختر مرتضی ارغون "مکرم‌السلطان خلعتبری" از بطن قمرخانم عظمت‌السلطنه "فرزند محمد امیرتومان و نبیره امیر هدایت فومنی" بود. فخر عظمی ارغون فارسی و عربی و فقه و اصول را در مکتبخانه خصوصی خواند و با متون نظم و نثر آشنایی کامل داشت و زبان فرانسه را نیز زیر نظر یک مربی سوئیسی آموخت. او همچنین از زنان پیشرو و از شاعران موفق زمان خود بود و در انجمن زنان وطن‌خواه عضویت داشت و مدتی هم سردبیر روزنامه آینده ایران بود. او همچنین عضو کانون بانوان و حزب دموکرات بود و به‌عنوان معلم زبان فرانسه در آموزش و پرورش خدمت می‌کرد.سیمین در سال ۱۳۲۵ با حسن بهبهانی ازدواج کرد و به‌نام خانوادگی همسرش شناخته شد. وی از این ازدواج دو پسر با نام‌های علی و حسین و یک دختر به‌نام امید دارد. ابوالحسن تهامی‌نژاد دوبلور و صداپیشه، داماد اوست. وی درسال ۱۳۴۹ از حسن بهبهانی جدا شد و در همان سال با منوچهر کوشیار که در دوران دانشجویی با او آشنا شده‌ بود، ازدواج کرد. برخی از کتابهایی بانو بهبهانی که منتشر شده است:سه‌تار شکسته ۱۳۳۰ جای‌پا (۱۳۳۵/۱۹۵۴) چلچراغ (۱۳۳۶/۱۹۵۵) مرمر (۱۳۴۱/۱۹۶۱) رستاخیز (۱۳۵۲/۱۹۷۱) خطی ز سرعت و از آتش (۱۳۶۰/۱۹۸۰) دشت ارژن (۱۳۶۲/۱۹۸۳) گزینه اشعار (۱۳۶۷) درباره هنر و ادبیات (۱۳۶۸) آن مرد، مرد همراهم (۱۳۶۹) کاغذین‌جامه (۱۳۷۱/۱۹۹۲) کولی و نامه و عشق (۱۳۷۳) عاشق‌تر از همیشه بخوان (۱۳۷۳) شاعران امروز فرانسه (۱۳۷۳) با قلب خود چه خریدم؟ (۱۳۷۵/۱۹۹۶) یک دریچه آزادی (۱۳۷۴/۱۹۹۵) مجموعه اشعار (۲۰۰۳) یکی مثلاً این که (۲۰۰۵) با مادرم هم‌راه ـ زندگی‌نامه خود نوشت (۱۳۹۰) شعر زمان ما (۱۳۹۱)  مجموعه اشعار سیمین بهبهانی (۱۳۹۱)‎@bargi_az_tarikh@etehad_bazn

🍃🍃صبح آزادیاجرای کامل در صفحه گروه آبانموسیقی: بهروز شیریتنظیم قطعه: یونس علمآواز: ویدا احمدیتار: تارا رودگریانسنتور: سام احمدیعود: بهادر مطمئنیاندف: حدیث کرمیتمبک: نستوه درویششعر: ه.الف.سایهاتحاد بازنشستگان @etehad_bazn

🍃🍃۱۴۰۴/۵/۲۸گزارش‌های رسیده از استان سیستان و بلوچستان نشان می‌دهد کارگران معدن مس «لار» زاهدان با بدحسابی و رویکرد امنیتی کارفرما مواجه شده‌اند. بر اساس اخبار منتشرشده، کارفرمای این معدن نه تنها از پرداخت حقوق معوقه و دستمزد برحق کارگران خودداری می‌کند، بلکه در پاسخ به اعتراض و مطالبه‌گری آن‌ها، متوسل به تهدید شده و اعلام کرده است: اگر مزدتان را بخواهید، مامور از پاسگاه می‌آوریم!اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn