🍃🍃سینما رکس یک جنایت تاریخیآشویتسی در آبادان( ۲۸ مرداد ۱۳۵۷)امروز ۲۸ مرداد، سالگرد یکی از هولناکتر…
انتشار: 2026/08/19 14:32 UTCدریافت: 2026/08/19 15:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 15:05 UTC
🍃🍃سینما رکس یک جنایت تاریخیآشویتسی در آبادان( ۲۸ مرداد ۱۳۵۷)امروز ۲۸ مرداد، سالگرد یکی از هولناکترین فجایع تاریخ معاصر ایران است؛ شبی که سینما رکس آبادان هنگام نمایش فیلم «گوزنها» به آتش کشیده شد و صدها انسان، زن و مرد و کودک، در میان شعلهها جان باختند. آمار دقیق قربانیان در منابع مختلف متفاوت است، اما شمار کشتهشدگان را چند صد نفر و در برخی گزارشها تا بیش از ۶۰۰ نفر ذکر کردهاند. این فاجعه فقط یک آتشسوزی نبود؛ آتشافروزی عمدی بود که در فضای ملتهب ماههای پایانی حکومت پهلوی، به یکی از تعیینکنندهترین رخدادهای انقلاب ۱۳۵۷ تبدیل شد. بلافاصله پس از حادثه، روایتهای متناقضی درباره عاملان آن شکل گرفت؛ از یک سو حکومت پهلوی و نیروهای مخالف انقلاب را متهم میکرد و از سوی دیگر، در فضای انقلابی آن روزها، اتهام متوجه شهربانی و ساواک شد. پس از انقلاب نیز دادگاهی در آبادان تشکیل شد و شماری از مأموران شهربانی و ساواک، مسئولان محلی، کارکنان سینما و دیگر متهمان را محاکمه کرد حسین تکبعلیزاده نیز به عنوان متهم اصلی در این پرونده مطرح و محاکمه شد. با این حال، روند دادرسی، کیفیت تحقیقات و روایتهای متناقض درباره آمران و عاملان حادثه همچنان موضوع مناقشه تاریخی است و نمیتوان همه ابهامهای پرونده را با روایت سیاسی سادهشده توضیح داد. آنچه اما فراتر از همه این اختلافات باقی میماند، حقیقتی تلخ و انکارناپذیر است: صدها انسان بیگناه که برای تماشای یک فیلم به سینما رفته بودند، هرگز به خانه بازنگشتند و خانوادههایشان تا پایان عمر با سوگ آن شب زندگی کردند. این جنایت، پیش از هر چیز، جنایت علیه انسان بود و مسئولیت تاریخی آن متوجه کسانی است که در آن نقش داشتند، چه آمران و چه عاملان و چه کسانی که بعدها حقیقت را پنهان یا تحریف کردند. داغ سینما رکس تنها متعلق به آبادان نیست؛ زخمی بر حافظه جمعی ایرانیان است، زخمی که پس از گذشت نزدیک به پنج دهه هنوز التیام نیافته و یاد قربانیان آن باید مستقل از هر گرایش سیاسی، زنده بماند.اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn
